Art. 72 [Nadpłata]
§ 1. Za nadpłatę uważa się kwotę:
1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
§ 1a. Na równi z nadpłatą traktuje się kwotę stanowiącą różnicę określoną zgodnie z art. 27f ust. 8-10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wykazaną w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub wynikającą z decyzji.
§ 1b. Na równi z nadpłatą traktuje się kwotę przysługującą podatnikowi na podstawie art. 26ea ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz kwotę przysługującą podatnikowi na podstawie art. 18da ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wykazaną w zeznaniu lub wynikającą z decyzji.
§ 2. Na równi z nadpłatą traktuje się:
1) część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę, jeżeli wpłata ta dotyczyła zaległości podatkowej;
2) nienależnie zapłacone: a) zaległości, o których mowa w art. 52 oraz art. 52a,
b) odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek,
c) opłatę prolongacyjną.
Art. 72 odwołuje się do:
Powołują się na art. 72:
NSA oddalił skargę kasacyjną organu podatkowego, uznając, że mimo błędów w uzasadnieniu WSA, wyrok WSA odpowiada prawu w kwestii możliwości stwierdzenia nadpłaty odsetek za zwłokę od podatku u źródła.
NSA oddalił skargę kasacyjną Dyrektora IAS, potwierdzając prawo spółki do zwrotu nienależnie zapłaconego podatku akcyzowego, mimo opóźnienia w uzyskaniu statusu zarejestrowanego odbiorcy spowodowanego błędami organów podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na decyzję odmawiającą wypłaty oprocentowania od nieterminowo zwróconego podatku od przychodów z budynków, uznając, że zwrot ten nie jest nadpłatą podlegającą oprocentowaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odmowy wypłaty oprocentowania od zwracanego podatku akcyzowego, uznając brak podstaw prawnych do jego naliczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podatniczki od wyroku WSA w Białymstoku, utrzymując w mocy decyzję organów podatkowych określającą wyższe zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży udziałów w spółce z o.o.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Elektrowni S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej, odmawiającą stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym, uznając, że spółka nie wykazała poniesienia ciężaru ekonomicznego podatku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Elektrowni S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej, odmawiającą stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym, uznając, że spółka nie wykazała poniesienia ciężaru ekonomicznego podatku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Elektrowni na decyzję Dyrektora Izby Celnej odmawiającą zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym, uznając, że spółka nie poniosła ekonomicznego ciężaru podatku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie nadpłaty podatku akcyzowego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny zgodności przepisów z Konstytucją RP.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Szczecinie, uznając, że nadpłata podatku od nieruchomości nie może powstać w wyniku przeniesienia własności nieruchomości w zamian za zaległości podatkowe, a jedynie w wyniku zapłaty lub pobrania podatku.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 72 OP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 72 [Nadpłata]
§ 1. Za nadpłatę uważa się kwotę:
1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
§ 1a. Na równi z nadpłatą traktuje się kwotę stanowiącą różnicę określoną zgodnie z art. 27f ust. 8-10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wykazaną w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub wynikającą z decyzji.
§ 1b. Na równi z nadpłatą traktuje się kwotę przysługującą podatnikowi na podstawie art. 26ea ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz kwotę przysługującą podatnikowi na podstawie art. 18da ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wykazaną w zeznaniu lub wynikającą z decyzji.
§ 2. Na równi z nadpłatą traktuje się:
1) część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę, jeżeli wpłata ta dotyczyła zaległości podatkowej;
2) nienależnie zapłacone: a) zaległości, o których mowa w art. 52 oraz art. 52a,
b) odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek,
c) opłatę prolongacyjną.