Art. 26 OPOrdynacja podatkowa

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie organu odwoławczego, uznając, że sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji podatkowej nie może prowadzić do merytorycznej zmiany jej treści.

NSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi, uznając, że doręczenie decyzji organu nie nastąpiło skutecznie w trybie fikcji prawnej.

WSA w Opolu oddalił skargę na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, uznając doręczenie decyzji podatkowej na adres z CEIDG za skuteczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nakładającą karę pieniężną za nieuzupełnienie zgłoszenia SENT, uznając, że przekształcenie działalności osoby fizycznej w spółkę nie zwalnia z odpowiedzialności za naruszenia popełnione przed przekształceniem.

NSA oddalił skargę kasacyjną podatnika, potwierdzając, że upływ terminu przedawnienia uniemożliwia uchylenie decyzji podatkowej w drodze wznowienia postępowania, nawet jeśli podstawą wznowienia jest wyrok TSUE.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę z powodu wniesienia jej po terminie, uznając, że odmowa przyjęcia decyzji przez pełnomocnika w dniu 12 lutego 2020 r. skutkowała doręczeniem w tej dacie.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona wymogów formalnych i merytorycznych.

Sąd Okręgowy oddalił apelację uczestnika postępowania, utrzymując w mocy postanowienie Sądu Rejonowego o podziale majątku wspólnego, w tym przyznaniu oszczędności uczestnikowi i zasądzeniu od niego spłaty na rzecz wnioskodawczyni.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego, uznając, że wierzyciel nie miał legitymacji czynnej do żądania uzgodnienia treści księgi wieczystej, ponieważ tytuł wykonawczy przeciwko małżonce dłużnika z ograniczeniem odpowiedzialności do majątku wspólnego nie uprawnia do egzekucji z nieruchomości stanowiącej jej majątek osobisty.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego, uznając, że powódka nie miała legitymacji czynnej do żądania uzgodnienia treści księgi wieczystej, gdyż umowa przenosząca nieruchomość do majątku osobistego pozwanej nie była umową majątkową małżeńską, a skarga pauliańska nie mogła być podstawą do uwzględnienia powództwa.