Art. 119a [Określenie skutków podatkowych]
§ 1. Czynność nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli osiągnięcie tej korzyści, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, było głównym lub jednym z głównych celów jej dokonania, a sposób działania był sztuczny (unikanie opodatkowania).
§ 2. W sytuacji określonej w § 1 skutki podatkowe czynności określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki mógłby zaistnieć, gdyby dokonano czynności odpowiedniej.
§ 3. Za odpowiednią uznaje się czynność, której podmiot mógłby w danych okolicznościach dokonać, jeżeli działałby rozsądnie i kierował się zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, a sposób działania nie byłby sztuczny. Czynność odpowiednia może polegać także na zaniechaniu działania.
§ 4. Jeżeli w toku postępowania strona wskaże czynność odpowiednią, skutki podatkowe określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby dokonano tej czynności.
§ 5. Przepisy § 2-4 nie mają zastosowania, jeżeli okoliczności wskazują, że osiągnięcie korzyści podatkowej było jedynym celem dokonania czynności, o której mowa w § 1. W takiej sytuacji skutki podatkowe określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby czynności nie dokonano.
§ 6. Jeżeli korzyść podatkowa została osiągnięta w rezultacie dokonania czynności, o której mowa w § 1, w wyniku zastosowania przepisu ustawy podatkowej określającego warunki przyznania zwolnienia podmiotowego lub przedmiotowego, wyłączenia z podstawy opodatkowania, w tym wyłączenia przychodów (dochodów) z opodatkowania, lub odliczenia od przychodu, dochodu lub podatku, to skutki podatkowe określa się na podstawie stanu prawnego, jaki zaistniałby, gdyby dany przepis ustawy podatkowej nie miał zastosowania. Przepisów § 2-5 nie stosuje się.
§ 7. Jeżeli dokonane przez stronę cofnięcie skutków unikania opodatkowania, o którym mowa w art. 81b § 1a, w całości uwzględnia ocenę prawną organu podatkowego związaną z unikaniem opodatkowania, zawartą w zawiadomieniu wydanym na podstawie art. 200 § 3, organ podatkowy zawiera w decyzji wskazanie korzyści podatkowej lub dochodu stanowiącego podstawę ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 58d.
Art. 119a odwołuje się do:
Powołują się na art. 119a:
WSA w Warszawie uchylił postanowienia organów podatkowych odmawiające wydania interpretacji indywidualnej w sprawie fundacji rodzinnej, uznając brak podstaw do zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.
NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odmowy wydania interpretacji podatkowej, uznając, że organ miał uzasadnione przypuszczenie co do unikania opodatkowania.
NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, uznając, że Dyrektor KIS zasadnie odmówił wydania interpretacji podatkowej z powodu uzasadnionego przypuszczenia o możliwości zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę podatnika na postanowienie Dyrektora KIS odmawiające wydania interpretacji indywidualnej, uznając, że istnieją uzasadnione przypuszczenia co do unikania opodatkowania.
NSA oddalił skargę kasacyjną B.K. od wyroku WSA we Wrocławiu, utrzymując w mocy postanowienie Dyrektora KIS o odmowie wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę podatnika na postanowienie Dyrektora KIS odmawiające wydania interpretacji indywidualnej, uznając, że organ był związany opinią SKAS o możliwości zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, oddalając skargę podatnika w sprawie odmowy wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji podatkowej dotyczącej unikania opodatkowania.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, oddalił skargę spółki na odmowę wszczęcia postępowania interpretacyjnego, uznając, że Dyrektor KIS miał podstawy do odmowy z uwagi na uzasadnione przypuszczenie zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, oddalił skargę podatnika i odmówił wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji podatkowej, uznając, że organ miał podstawy do odmowy ze względu na uzasadnione przypuszczenie zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając, że skapitalizowane odsetki od pożyczki udzielonej spółce komandytowej przez powiązaną spółkę komandytowo-akcyjną mogą stanowić koszt uzyskania przychodu dla wspólnika tej pierwszej spółki, mimo pozornej konstrukcji transakcji, ze względu na brak możliwości zastosowania przepisów o obejściu prawa podatkowego do zdarzeń z 2012 roku.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 119a OP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 119a [Określenie skutków podatkowych]
§ 1. Czynność nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli osiągnięcie tej korzyści, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, było głównym lub jednym z głównych celów jej dokonania, a sposób działania był sztuczny (unikanie opodatkowania).
§ 2. W sytuacji określonej w § 1 skutki podatkowe czynności określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki mógłby zaistnieć, gdyby dokonano czynności odpowiedniej.
§ 3. Za odpowiednią uznaje się czynność, której podmiot mógłby w danych okolicznościach dokonać, jeżeli działałby rozsądnie i kierował się zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, a sposób działania nie byłby sztuczny. Czynność odpowiednia może polegać także na zaniechaniu działania.
§ 4. Jeżeli w toku postępowania strona wskaże czynność odpowiednią, skutki podatkowe określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby dokonano tej czynności.
§ 5. Przepisy § 2-4 nie mają zastosowania, jeżeli okoliczności wskazują, że osiągnięcie korzyści podatkowej było jedynym celem dokonania czynności, o której mowa w § 1. W takiej sytuacji skutki podatkowe określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby czynności nie dokonano.
§ 6. Jeżeli korzyść podatkowa została osiągnięta w rezultacie dokonania czynności, o której mowa w § 1, w wyniku zastosowania przepisu ustawy podatkowej określającego warunki przyznania zwolnienia podmiotowego lub przedmiotowego, wyłączenia z podstawy opodatkowania, w tym wyłączenia przychodów (dochodów) z opodatkowania, lub odliczenia od przychodu, dochodu lub podatku, to skutki podatkowe określa się na podstawie stanu prawnego, jaki zaistniałby, gdyby dany przepis ustawy podatkowej nie miał zastosowania. Przepisów § 2-5 nie stosuje się.
§ 7. Jeżeli dokonane przez stronę cofnięcie skutków unikania opodatkowania, o którym mowa w art. 81b § 1a, w całości uwzględnia ocenę prawną organu podatkowego związaną z unikaniem opodatkowania, zawartą w zawiadomieniu wydanym na podstawie art. 200 § 3, organ podatkowy zawiera w decyzji wskazanie korzyści podatkowej lub dochodu stanowiącego podstawę ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 58d.