Art. 196 KonstytucjiKonstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego S.S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie w sprawie skargi nadzwyczajnej dotyczącej umowy pożyczki z klauzulami abuzywnymi, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec trzech osób oskarżonych o obrazę uczuć religijnych poprzez napisanie obraźliwego hasła na plakacie z wizerunkiem Jana Pawła II, nakładając obowiązek świadczenia pieniężnego.

Sąd Najwyższy uznał zarzut protestu wyborczego dotyczący nieuwzględnienia głosu wyborcy za zasadny, ale stwierdził, że uchybienie to nie wpłynęło na wynik wyborów, pozostawiając pozostałą część protestu bez dalszego biegu.

Sąd Najwyższy uznał protest wyborczy za zasadny w części dotyczącej pominięcia jednego głosu, ale stwierdził, że nie miało to wpływu na wynik wyborów.

Sąd Najwyższy pozostawił protest wyborczy bez dalszego biegu, uznając, że zarzuty dotyczące niezgodności przepisów Kodeksu wyborczego z Konstytucją RP wykraczają poza ustawowe granice protestu.

Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanej spółki, potwierdzając obowiązek zwrotu Funduszowi Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wypłaconych świadczeń pracowniczych, odrzucając argument o niezgodności przepisów z Konstytucją.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 196 Kodeksu karnego, penalizujący obrazę uczuć religijnych przez publiczne znieważenie przedmiotu czci religijnej, jest zgodny z Konstytucją.

Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że przestępstwo znieważenia przedmiotu czci religijnej (art. 196 k.k.) można popełnić zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym.

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej dotyczącej waloryzacji emerytur, wskazując na niespełnienie wymogów formalnych i przekroczenie terminu.