Art. 197 Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na swoje własne postanowienie, wskazując na brak możliwości odwołania od orzeczeń NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na własny, prawomocny wyrok, uznając je za niedopuszczalne.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy podejrzanego w sprawie o czyn z art. 197 § 1 k.k., uznając ją za oczywiście bezzasadną.

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o wyłączenie sędziów, uznając brak podstaw do wątpliwości co do ich bezstronności.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na swoje własne postanowienie, uznając je za niedopuszczalne z uwagi na brak środków odwoławczych od orzeczeń NSA.

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku skazującego.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie NSA, uznając je za niedopuszczalne z uwagi na brak środków odwoławczych od orzeczeń NSA.

NSA oddalił zażalenie K.P. na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy, a zażalenie R.P. odrzucił jako niedopuszczalne.

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na odrzucenie skargi, uznając, że zażalenie zostało wniesione po terminie i bez wymaganego przez prawo przymusu adwokacko-radcowskiego.

NSA uchylił postanowienie WSA o przekazaniu sprawy do innego sądu, uznając, że sprawy dotyczące rozłożenia na raty kar pieniężnych nałożonych przez GITD podlegają właściwości miejscowej sądu, na którego obszarze zamieszkuje strona.