Art. 49 KPCKodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, uznając, że instytucja wyłączenia sędziego jest wystarczająca do zapewnienia bezstronności.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że argumenty dotyczące sposobu powołania sędziego nie mają związku z konkretną sprawą.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, uznając brak podstaw prawnych do wyznaczenia innego sądu.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich o wyłączenie sędziów, uznając, że nie przedstawiono obiektywnych okoliczności uzasadniających wątpliwości co do ich bezstronności.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich o wyłączenie sędziów od orzekania w sprawie skargi nadzwyczajnej, uznając go za nieuzasadniony.

Sąd Najwyższy wyłączył sędziego od rozpoznania sprawy o wynagrodzenie z powodu uzasadnionej wątpliwości co do jego bezstronności, gdyż sędzia ten sam wniósł podobne roszczenie.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając brak podstaw do uwzględnienia zarzutów dotyczących nieważności postępowania i braku oczywistej zasadności skargi.

Sąd Najwyższy odmówił wyznaczenia innego sądu do rozpoznania sprawy, w której powódka została referendarzem sądowym w sądzie prowadzącym postępowanie, uznając, że przepisy o wyłączeniu sędziego są wystarczające do zapewnienia bezstronności.

Sąd Najwyższy wyłączył sędziego od rozpoznania sprawy o wynagrodzenie z uwagi na uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności, wynikającą z faktu, że sędzia ten jest powodem w podobnej sprawie.

Sąd Najwyższy wyłączył sędziego od udziału w sprawie o wynagrodzenie z powodu wątpliwości co do jego bezstronności, gdyż sędzia ten jest stroną w podobnej sprawie.