Art. 50 KPCKodeks postępowania cywilnego

Sąd stwierdził nabycie przez zasiedzenie udziału 1/2 we współwłasności nieruchomości przez wnioskodawczynię, uznając posiadanie samoistne w dobrej wierze przez ponad 20 lat.

Sąd Rejonowy stwierdził nabycie przez zasiedzenie własności działki gruntu przez wnioskodawców, uznając ich samoistne posiadanie od 1980 roku.

Sąd Okręgowy częściowo zmienił wyrok sądu rejonowego, uwzględniając apelację powódki w zakresie kosztów zastępstwa procesowego, ale oddalił ją w pozostałym zakresie.

Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że skarżący nie spełnił wymogu zastosowania kwestionowanego przepisu jako podstawy prawnej ostatecznego orzeczenia.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona kryteriów istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej zasadności.

Sąd Okręgowy oddalił apelację powódki, utrzymując w mocy wyrok Sądu Rejonowego, który uznał podwyżkę czynszu najmu lokalu w zasobach TBS za zasadną, gdyż mieściła się w ustawowych limitach i odzwierciedlała realia gospodarcze.

Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił powództwo o ustalenie nieważności umowy kredytu i zapłatę, a następnie umorzył postępowanie w części dotyczącej powództwa głównego po cofnięciu pozwu w związku z zawarciem ugody.

Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację banku, utrzymując w mocy wyrok Sądu Okręgowego stwierdzający nieważność umowy kredytu indeksowanego do CHF z powodu abuzywności klauzul przeliczeniowych.

Sąd zwrócił pozew z powodu braku formalnego, polegającego na niedokładnym określeniu żądanej kwoty 977,50 zł z faktury.

Sąd oddalił powództwo o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zapłatę, uznając żądania za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i brakiem szkody majątkowej.