Art. 48_1 KPCKodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy o zapłatę, w której pozwaną jest sędzia, innemu sądowi, wskazując na pierwszeństwo procedury wyłączenia sędziego przed wnioskiem o przekazanie sprawy.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, mimo że pozwanymi byli sędziowie z okręgu sądu, uznając, że istnieją inne procedury procesowe zapobiegające braku bezstronności.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do sądu równorzędnego, mimo że pozwaną jest sędzia, wskazując na właściwy tryb wyłączenia sędziego.

Sąd Najwyższy odmówił wyznaczenia innego sądu do rozpoznania wniosków o wyłączenie sędziów, wskazując na brak uzasadnienia wniosku sądu apelacyjnego i niewłaściwe zastosowanie przepisów proceduralnych.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, uznając brak podstaw prawnych do wyznaczenia innego sądu.

Sąd Najwyższy wyznaczył Sąd Apelacyjny w Gdańsku do rozpoznania sprawy o zapłatę i ustalenie, przekazując ją z Sądu Apelacyjnego w Białymstoku.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, uznając, że nie zachodzą przesłanki z art. 44¹ k.p.c., a właściwy jest tryb wyłączenia sędziego.

Sąd Najwyższy wyznaczył Sąd Apelacyjny w Gdańsku do rozpoznania sprawy dotyczącej skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, z uwagi na wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego w Szczecinie.

Sąd Najwyższy odmówił wyznaczenia innego sądu równorzędnego do rozpoznania sprawy, uznając, że wyłączenie sędziego z mocy ustawy nie zawsze skutkuje wyłączeniem całego sądu.

Sąd Najwyższy zwrócił akta Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie, uznając, że wniosek o wyznaczenie innego sądu równorzędnego nie spełniał wymogów formalnych i merytorycznych.