Art. 233 KPAKodeks postępowania administracyjnego

Sąd Okręgowy oddalił apelację ZUS, potwierdzając prawo ubezpieczonego do zasiłku chorobowego z powodu wadliwego doręczenia wezwania na badanie lekarskie.

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyznaczenia części nieruchomości umożliwiających dostęp do jeziora, potwierdzając, że wnioskodawca nie jest stroną postępowania, które wszczyna się z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego, uznając je za zasadne z powodu bezprzedmiotowości po wydaniu ostatecznej decyzji w sprawie głównej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za rzekome prowadzenie dyskoteki w ogródku piwnym, stwierdzając brak podstawy prawnej w rozporządzeniu Rady Ministrów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając, że organ odwoławczy niezasadnie zastosował przepis o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, naruszając tym samym zasadę dwuinstancyjności i zakaz reformationis in peius.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając, że organ odwoławczy niezasadnie zastosował przepis o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, naruszając tym samym zakaz reformationis in peius.

WSA uchylił decyzję Dyrektora IAS o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, uznając, że organ odwoławczy niezasadnie zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, próbując obejść zakaz reformationis in peius.

WSA uchylił decyzję Dyrektora IAS, uznając, że przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji było niezasadne i naruszało zakaz reformationis in peius.

WSA uchylił decyzję Dyrektora IAS o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, uznając, że organ odwoławczy niezasadnie zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, próbując obejść zakaz reformationis in peius.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o emeryturę w wieku obniżonym z tytułu pracy w szczególnych warunkach, uznając zarzuty naruszenia przepisów procesowych za nieuzasadnione.