I SA/Go 255/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący A.G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (DIAS) z dnia [...] czerwca 2022 r., która uchyliła w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] grudnia 2021 r. i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Sprawa dotyczyła określenia stawki celnej, kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu odzieży używanej ze Szwajcarii. Organ pierwszej instancji zakwestionował zastosowanie preferencyjnej stawki celnej 0% oraz zaniżenie podstawy opodatkowania VAT, wskazując na brak spełnienia warunku przerobienia towaru na surowiec wtórny i nieuwzględnienie kosztów transportu. DIAS, uchylając decyzję organu pierwszej instancji, powołał się na art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym zakazu reformationis in peius (art. 139 KPA, odpowiednik art. 234 Ordynacji podatkowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uznał skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że DIAS nie miał podstaw do zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ mógł samodzielnie uzupełnić postępowanie dowodowe w oparciu o dostępne w aktach dowody (oświadczenie o kosztach transportu). Ponadto, decyzja kasacyjna naruszała zakaz reformationis in peius, gdyż mogła prowadzić do pogorszenia sytuacji prawnej skarżącego, a nie zaistniały przesłanki do odstąpienia od tego zakazu (rażące naruszenie prawa lub interesu publicznego). Sąd uchylił zaskarżoną decyzję DIAS, uznając, że narusza ona prawo, a kwestia merytorycznego rozstrzygnięcia jest przedwczesna.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących decyzji kasacyjnych organów odwoławczych (art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej) oraz stosowania zakazu reformationis in peius (art. 234 Ordynacji podatkowej) w postępowaniu podatkowym.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, ale zasady dotyczące zakazu pogarszania sytuacji strony po wniesieniu odwołania mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej miał podstawy do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, gdy mógł samodzielnie uzupełnić postępowanie dowodowe?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Dyrektor IAS nie miał podstaw do zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ mógł przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe w oparciu o dostępne dowody.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ odwoławczy nie wykazał konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części, a mógł samodzielnie uzupełnić materiał dowodowy w oparciu o dowody znajdujące się w aktach sprawy.
Czy decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania, narusza zakaz reformationis in peius (art. 234 Ordynacji podatkowej)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w okolicznościach sprawy decyzja kasacyjna naruszała zakaz reformationis in peius, ponieważ mogła prowadzić do pogorszenia sytuacji prawnej skarżącego, a nie zaistniały przesłanki do odstąpienia od tego zakazu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organ odwoławczy zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej w celu obejścia zakazu reformationis in peius, gdyż nie zaistniały przesłanki do odstąpienia od tego zakazu (rażące naruszenie prawa lub interesu publicznego).
Czy importowana odzież używana ze Szwajcarii, która została poddana procesom odzysku surowców przed sprzedażą, może korzystać z preferencyjnej stawki celnej 0%?
Odpowiedź sądu
Kwestia ta nie została rozstrzygnięta merytorycznie przez sąd, gdyż sprawa została uchylona z przyczyn proceduralnych.
Uzasadnienie
Sąd nie wypowiedział się co do istoty sporu merytorycznego, uznając, że jest to przedwczesne w związku z uchyleniem decyzji kasacyjnej.
Czy koszty transportu odzieży używanej z zagranicy do Polski powinny być wliczane do podstawy opodatkowania VAT?
Odpowiedź sądu
Kwestia ta nie została rozstrzygnięta merytorycznie przez sąd, gdyż sprawa została uchylona z przyczyn proceduralnych.
Uzasadnienie
Sąd nie wypowiedział się co do istoty sporu merytorycznego, uznając, że jest to przedwczesne w związku z uchyleniem decyzji kasacyjnej.
Przepisy (22)
Główne
P.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub istotne naruszenie przepisów postępowania.
P.p.s.a. art. 134 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
o.p. art. 233 § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
P.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 1 lit c
o.p. art. 234
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Pomocnicze
o.p. art. 229
Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy może przeprowadzić, na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.
o.p. art. 233 § 2
Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
o.p. art. 234
Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny.
u.p.t.u. art. 30b § 4
Ustawa o podatku od towarów i usług
Elementy, o których mowa w zdaniu pierwszym tego przepisu, wlicza się do podstawy opodatkowania, również, gdy powstają one w związku z transportem do innego miejsca przeznaczenia na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu.
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1
o.p. art. 180 § 1
Ordynacja podatkowa
Organ podatkowy obowiązany jest wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
o.p. art. 187 § 1
Ordynacja podatkowa
Organ podatkowy obowiązany jest rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
K.p.a. art. 139
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny.
UKC art. 56 § 1
Unijny kodeks celny
UKC art. 56 § 2
Unijny kodeks celny
lit. d i e
UKC art. 64 § 1
Unijny kodeks celny
UKC art. 64 § 2
Unijny kodeks celny
Regionalna Konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia art. 4 § 1
lit. h
Regionalna Konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia art. 15 § 1
Rozp. 2658/87 art. 1
Rozporządzenie w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1925 art. 1
o.p. art. 121 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy nie miał podstaw do zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, gdyż mógł samodzielnie uzupełnić postępowanie dowodowe. • Decyzja kasacyjna naruszała zakaz reformationis in peius, gdyż mogła prowadzić do pogorszenia sytuacji skarżącego, a nie zaistniały przesłanki do odstąpienia od tego zakazu.
Godne uwagi sformułowania
Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny. • Decyzja kasacyjna naruszała zakaz reformationis in peius, gdyż mogła prowadzić do pogorszenia sytuacji skarżącego. • Chęć obejście zakazu reformationis in peius, będzie determinować wybór organu między art. 229 a art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, gdyż zakaz ten jest wtórny wobec ustaleń co do konieczności zakresu postępowania dowodowego.
Skład orzekający
Jacek Niedzielski
przewodniczący
Dariusz Skupień
sprawozdawca
Damian Bronowicki
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących decyzji kasacyjnych organów odwoławczych (art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej) oraz stosowania zakazu reformationis in peius (art. 234 Ordynacji podatkowej) w postępowaniu podatkowym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, ale zasady dotyczące zakazu pogarszania sytuacji strony po wniesieniu odwołania mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak organy administracji mogą próbować obejść zakazy procesowe, a sąd koryguje takie działania, co jest cenne dla zrozumienia praktyki stosowania prawa.
“Sąd udowadnia: Organ odwoławczy nie może "uciekać" od zakazu pogarszania sytuacji strony, wydając decyzję kasacyjną!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.