I SA/GO 251/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim rozpoznał skargę A.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (DIAS), która uchyliła decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Sprawa dotyczyła określenia stawki celnej, długu celnego oraz podatku VAT z tytułu importu używanej odzieży ze Szwajcarii. Organ pierwszej instancji zakwestionował zastosowanie preferencyjnej stawki celnej 0% oraz zaniżenie podstawy opodatkowania VAT przez importera. DIAS, działając na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, uchylił decyzję organu pierwszej instancji, wskazując na konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego, zwłaszcza w zakresie kosztów transportu. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym zakazu reformationis in peius (art. 139 KPA, odpowiednik art. 234 Ordynacji podatkowej). Sąd uznał skargę za zasadną. Stwierdził, że DIAS niezasadnie zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ istniały podstawy do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego przez organ odwoławczy na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej. Sąd podkreślił, że decyzja kasacyjna nie może być wykorzystywana jako sposób na obejście zakazu orzekania na niekorzyść strony odwołującej się. W ocenie Sądu, DIAS powinien był sam przeprowadzić postępowanie dowodowe, uwzględniając przy tym zasadę reformationis in peius. W związku z naruszeniem przepisów proceduralnych, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących decyzji kasacyjnych (art. 233 § 2 Ord. pod.) oraz zakazu reformationis in peius (art. 234 Ord. pod.) w postępowaniu podatkowym.
Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy próbuje uniknąć merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy lub obejść zakaz orzekania na niekorzyść strony.
Zagadnienia prawne (4)
Czy organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania (decyzja kasacyjna) na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, jeśli istnieją podstawy do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego przez organ odwoławczy na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie może zastosować art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, jeśli istnieją podstawy do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego przez ten organ na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej.
Uzasadnienie
Zasada dwuinstancyjności postępowania i możliwość uzupełnienia dowodów przez organ odwoławczy (art. 229 Ord. pod.) wykluczają stosowanie art. 233 § 2 Ord. pod. (decyzja kasacyjna), gdy organ odwoławczy może sam przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. Decyzja kasacyjna nie może być wykorzystywana do obejścia zakazu reformationis in peius.
Czy organ odwoławczy, wydając decyzję kasacyjną, może naruszyć zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się (reformationis in peius)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy, wydając decyzję kasacyjną, może naruszyć zakaz reformationis in peius, jeśli nie ma ku temu wyraźnych podstaw prawnych i uzasadnienia.
Uzasadnienie
Zakaz reformationis in peius (art. 234 Ord. pod.) jest podstawową gwarancją procesową. Organ odwoławczy nie może pogorszyć sytuacji strony odwołującej się, chyba że decyzja organu pierwszej instancji rażąco narusza prawo lub interes publiczny. Wydanie decyzji kasacyjnej w celu obejścia tego zakazu jest niedopuszczalne.
Czy importowana odzież używana, poddana procesom odzysku surowców przed sprzedażą, może korzystać z preferencyjnej stawki celnej 0%?
Odpowiedź sądu
Kwestia ta wymagała dalszego postępowania dowodowego, które organ odwoławczy powinien przeprowadzić samodzielnie.
Uzasadnienie
Organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji, wskazując na konieczność zbadania, czy importowana odzież używana została poddana procesom odzysku surowców, co mogłoby uzasadniać zastosowanie preferencyjnej stawki celnej. Sąd nie rozstrzygnął merytorycznie tej kwestii, skupiając się na błędach proceduralnych organu odwoławczego.
Czy koszty transportu towaru do innego miejsca przeznaczenia na terytorium UE, jeśli miejsce to jest znane w momencie importu, powinny być wliczone do podstawy opodatkowania VAT?
Odpowiedź sądu
Kwestia ta wymagała dalszego postępowania dowodowego, które organ odwoławczy powinien przeprowadzić samodzielnie.
Uzasadnienie
Organ odwoławczy wskazał na konieczność zbadania, czy dodatkowe koszty transportu zostały prawidłowo uwzględnione w podstawie opodatkowania VAT. Sąd nie rozstrzygnął merytorycznie tej kwestii, skupiając się na błędach proceduralnych organu odwoławczego.
Przepisy (29)
Główne
Ord. pod. art. 233 § 2
Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części.
Pomocnicze
Ord. pod. art. 229
Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy może przeprowadzić, na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.
Ord. pod. art. 234
Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny.
u.p.t.u. art. 33 § 2a
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 19a § 9
Ustawa o podatku od towarów i usług
Rozp. 952/2013 art. 56 § 1, 2 lit. d i e
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
Rozp. 952/2013 art. 64 § 1, 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
Konwencja paneurośródziemnomorska art. 4 § 1 lit. h
Regionalna Konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia
Konwencja paneurośródziemnomorska art. 15 § 1
Regionalna Konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia
Rozp. 2658/87 art. 1
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87
Rozp. 2017/1925 art. 1
Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1925
P.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 119 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.t.u. art. 33 § 2a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r.
u.p.t.u. art. 19a § 9
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r.
k.c. art. 73 § 1
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r.
K.p.a. art. 139
Kodeks postępowania administracyjnego
Ord. pod. art. 121 § 1
Ordynacja podatkowa
Ord. pod. art. 122
Ordynacja podatkowa
Ord. pod. art. 180 § 1
Ordynacja podatkowa
Ord. pod. art. 181
Ordynacja podatkowa
Ord. pod. art. 187 § 1
Ordynacja podatkowa
Ord. pod. art. 191
Ordynacja podatkowa
Decyzja nr 3/2005 art. 5 § 1 lit. h
Decyzja nr 3/2005 Wspólnego Komitetu UE-Szwajcaria
Dodatek I Konwencji art. 4 § 1 lit. h
Dodatek I Regionalnej Konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy niezasadnie zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ istniały podstawy do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego przez organ odwoławczy na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej. • Wydanie decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy stanowiło próbę obejścia zakazu reformationis in peius (art. 234 Ordynacji podatkowej). • Organ pierwszej instancji nie wyczerpał materiału dowodowego i nie wyjaśnił motywów nieuwzględnienia dodatkowych kosztów transportu.
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy nie może uchylić w całości decyzji organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części, gdy istnieją podstawy do zastosowania art. 229 Ordynacji podatkowej • decyzja kasacyjna nie może być wykorzystywana jako sposób na obejście zakazu reformationis in peius • zakaz reformationis in peius należy do podstawowych gwarancji procesowych prawa do obrony strony
Skład orzekający
Jacek Niedzielski
przewodniczący
Dariusz Skupień
sędzia
Damian Bronowicki
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących decyzji kasacyjnych (art. 233 § 2 Ord. pod.) oraz zakazu reformationis in peius (art. 234 Ord. pod.) w postępowaniu podatkowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy próbuje uniknąć merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy lub obejść zakaz orzekania na niekorzyść strony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych zasad proceduralnych w postępowaniu podatkowym, w szczególności zakazu reformationis in peius i prawidłowego stosowania decyzji kasacyjnych, co jest kluczowe dla praktyków prawa podatkowego.
“Organ odwoławczy nie może obejść zakazu orzekania na niekorzyść strony, wydając decyzję kasacyjną!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.