Orzeczenie · 2022-10-06

I SA/GO 278/22

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Miejsce
Gorzów Wielkopolski
Data
2022-10-06
NSApodatkoweWysokawsa
VATcłostawka celnadług celnyodzież używanapreferencyjna stawka celnapochodzenie towarukoszty transportupostępowanie administracyjnedecyzja kasacyjna

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim rozpoznał skargę A.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (DIAS), która uchyliła decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Sprawa dotyczyła określenia stawki celnej, kwoty długu celnego oraz podatku VAT z tytułu importu używanej odzieży ze Szwajcarii. Organ pierwszej instancji określił wyższą stawkę celną i kwotę długu celnego, a także niedobór VAT, uznając, że importer nie spełnił warunków do zastosowania preferencyjnej stawki 0% i zaniżył podstawę opodatkowania. DIAS, działając na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, uchylił decyzję organu pierwszej instancji, wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, w szczególności w zakresie dodatkowych kosztów transportu, które nie zostały doliczone do podstawy opodatkowania. DIAS stwierdził również, że ustalenia kontroli potwierdzają warunki uzasadniające odmowę preferencyjnego traktowania towaru. W skardze do WSA, skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego dotyczących preferencyjnych reguł pochodzenia oraz przepisów postępowania, w tym niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i dowolną ocenę dowodów. Kluczowym zarzutem było naruszenie art. 139 Kpa (odpowiednik art. 234 Ordynacji podatkowej) poprzez wydanie decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, mimo braku rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że DIAS niezasadnie zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu, DIAS powinien był sam przeprowadzić postępowanie dowodowe w zakresie pominiętych kosztów transportu na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej, zamiast uchylać decyzję organu pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że decyzja kasacyjna była próbą obejścia zakazu reformationis in peius (zakazu orzekania na niekorzyść strony odwołującej się), który jest podstawową gwarancją procesową. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję DIAS, nakazując organowi odwoławczemu przeprowadzenie postępowania dowodowego we własnym zakresie, z uwzględnieniem zasady, że nie może orzec na niekorzyść skarżącego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja i stosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej w kontekście zakazu reformationis in peius. Proceduralne aspekty postępowania odwoławczego w sprawach podatkowych i celnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy próbuje uniknąć stosowania zakazu reformationis in peius poprzez wydanie decyzji kasacyjnej. Nie rozstrzyga merytorycznie kwestii preferencyjnej stawki celnej ani podstawy opodatkowania VAT.

Zagadnienia prawne (3)

Czy organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, jeśli celem jest obejście zakazu reformationis in peius?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ odwoławczy nie może stosować art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej w celu obejścia zakazu reformationis in peius. Jeśli organ odwoławczy stwierdzi potrzebę uzupełnienia postępowania dowodowego, powinien to zrobić samodzielnie na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej, z uwzględnieniem zakazu orzekania na niekorzyść strony.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że decyzja kasacyjna DIAS była próbą obejścia zakazu reformationis in peius. Organ odwoławczy powinien był sam przeprowadzić postępowanie dowodowe w zakresie pominiętych kosztów transportu na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej, zamiast uchylać decyzję organu pierwszej instancji. Stosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej w celu obejścia zakazu orzekania na niekorzyść strony jest niedopuszczalne.

Czy importowana odzież używana ze Szwajcarii, poddana procesom odzysku surowców przed sprzedażą, może korzystać z preferencyjnej stawki celnej 0%?

Odpowiedź sądu

Kwestia ta nie została rozstrzygnięta merytorycznie przez Sąd, ponieważ Sąd uchylił decyzję kasacyjną DIAS z powodów proceduralnych. Organ odwoławczy stwierdził, że warunki do odmowy preferencyjnego traktowania towaru zaistniały, ponieważ odzież była przeznaczona do sprzedaży detalicznej i hurtowej, a nie do odzysku surowców.

Uzasadnienie

Organ odwoławczy wskazał, że importer nie spełnił warunku przerobienia odzieży na surowiec wtórny, a zmienił jej przeznaczenie na sprzedaż detaliczną i hurtową, co skutkowało utratą możliwości zastosowania preferencyjnej stawki celnej 0%. Sąd nie ocenił tej kwestii merytorycznie.

Czy koszty transportu importowanego towaru, poniesione na terenie UE, powinny być wliczane do podstawy opodatkowania VAT, jeśli miejsce przeznaczenia było znane w momencie importu?

Odpowiedź sądu

Kwestia ta nie została rozstrzygnięta merytorycznie przez Sąd, ponieważ Sąd uchylił decyzję kasacyjną DIAS z powodów proceduralnych. Organ pierwszej instancji nie wyjaśnił motywów, dla których nie uwzględnił dodatkowych kosztów transportu.

Uzasadnienie

Organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji nie wyjaśnił motywów nieuwzględnienia dodatkowych kosztów transportu, co mogło wpłynąć na określenie należności podatkowej. Sąd nie ocenił tej kwestii merytorycznie.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w całości, uznając ją za wydaną z naruszeniem art. 233 § 2 i art. 229 Ordynacji podatkowej oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie.

Przepisy (24)

Główne

P.p.s.a. art. 145 § §1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ord.pod. art. 233 § § 2

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ord.pod. art. 229

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ord.pod. art. 234

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się (reformationis in peius), chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny.

K.p.a. art. 139

Kodeks postępowania administracyjnego

Zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 119 § pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 120

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ord.pod. art. 127

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ord.pod. art. 180 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ord.pod. art. 187 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ord.pod. art. 191

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ord.pod. art. 121 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów.

u.p.t.u. art. 19a § ust. 9

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 33 § ust. 2a

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 30b § ust. 4

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

Rozporządzenie 952/2013 art. 56 § ust. 1 i ust. 2 lit. d i e

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

Rozporządzenie 952/2013 art. 64 § ust. 1 i 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

Regionalna Konwencja art. 4 § ust. 1 lit. h

Regionalna Konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

Regionalna Konwencja art. 15 § ust. 1

Regionalna Konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

Rozporządzenie 2658/87 art. 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

Rozporządzenie 2017/1925 art. 1

Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1925

Decyzja 3/2005 art. 5 § ust. 1 lit. h)

Decyzja nr 3/2005 Wspólnego Komitetu UE-Szwajcaria

k.c. art. 73 § ust. 1

Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. kodeks celny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ odwoławczy niezasadnie zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, próbując obejść zakaz reformationis in peius. • Organ odwoławczy powinien był sam przeprowadzić postępowanie dowodowe w zakresie pominiętych kosztów transportu na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej.

Godne uwagi sformułowania

organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. • zakaz reformationis in peius należy do podstawowych gwarancji procesowych prawa do obrony strony. • organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny. • rzeczywistym powodem wydania decyzji kasacyjnej, nie mogła być konieczność zagwarantowania realizacji zasady dwuinstancyjności postępowania, do której się odwołuje w decyzji. Był nim natomiast zamiar obejścia zakazu orzekania na niekorzyść odwołującego się.

Skład orzekający

Zbigniew Kruszewski

przewodniczący

Jacek Niedzielski

sprawozdawca

Damian Bronowicki

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej w kontekście zakazu reformationis in peius. Proceduralne aspekty postępowania odwoławczego w sprawach podatkowych i celnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy próbuje uniknąć stosowania zakazu reformationis in peius poprzez wydanie decyzji kasacyjnej. Nie rozstrzyga merytorycznie kwestii preferencyjnej stawki celnej ani podstawy opodatkowania VAT.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z prawami strony w postępowaniu administracyjnym, a konkretnie z zakazem orzekania na niekorzyść strony odwołującej się. Pokazuje, jak sądy kontrolują działania organów odwoławczych.

Organ odwoławczy próbował obejść prawo? Sąd administracyjny wyjaśnia granice decyzji kasacyjnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst