Trybunał Konstytucyjny nadał dalszy bieg skardze konstytucyjnej M.G. dotyczącej zgodności art. 7 § 5 Kodeksu karnego wykonawczego z Konstytucją.
Art. 7 KKWKodeks karny wykonawczy
Art. 7
Art. 7 [Skarga]
§ 1. Skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
§ 2. Skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3. W sprawach dotyczących odbywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej oraz środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, wykonywania orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu oraz środka zabezpieczającego polegającego na umieszczeniu w zakładzie psychiatrycznym sądem właściwym jest sąd penitencjarny.
§ 3. Skarga na decyzję, o której mowa w § 1, przysługuje skazanemu w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia lub doręczenia decyzji; decyzję ogłasza się lub doręcza wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym skazanemu prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi. Skargę wnosi się do organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Jeżeli organ, który wydał zaskarżoną decyzję, nie przychyli się do skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy bezzwłocznie do właściwego sądu.
§ 4. Sąd powołany do rozpoznania skargi może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Odmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnienia.
§ 5. Po rozpoznaniu skargi sąd orzeka o utrzymaniu w mocy, uchyleniu albo zmianie zaskarżonej decyzji; na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.
Orzeczenia powołujące art. 7 KKW(74 orzeczeń)
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę osadzonego na warunki w zakładzie karnym, stwierdzając brak swojej właściwości.
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego skazujący oskarżonego za zabójstwo, uznając apelację obrońcy za bezzasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego, uznając sprawę za niewłaściwą dla jurysdykcji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę osadzonego na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w sprawie wydania zaświadczenia, uznając, że nie zachowano wymaganego trybu wniesienia skargi na bezczynność poprzez brak ponaglenia do organu wyższego stopnia.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego o ukaraniu skazanego karą dyscyplinarną za niewłaściwe zachowanie, odrzucając jego skargę.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego o ukaraniu skazanego naganą za spanie podczas apelu, uznając, że kara została wymierzona zgodnie z prawem i skazany był pouczony o możliwości złożenia skargi.
Sąd Okręgowy oddalił apelacje obu stron, utrzymując w mocy wyrok Sądu Rejonowego, który zasądził 1000 zł zadośćuczynienia za opóźnione wydanie leku więźniowi, uznając naruszenie dóbr osobistych, ale odrzucając wyższe roszczenia z uwagi na naganne zachowanie skazanego.
Sąd Okręgowy odstąpił od ukarania dyscyplinarnego skazanej, uwzględniając jej stan zdrowia i motywację, mimo popełnienia przewinień dyscyplinarnych.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego o ukaraniu naganą skazanego za naruszenie regulaminu, uznając, że kara została wymierzona zgodnie z prawem.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 7 KKW?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI