Orzeczenia sądowe — Strona 1537 z 13051

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku istotnych zagadnień prawnych i powtarzalności problematyki.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego w części dotyczącej środków karnych (zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej) z powodu ich bezterminowego charakteru, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy wyznaczył Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, zgodnie z art. 45 k.p.c.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, ponieważ została wniesiona po zakończeniu postępowania przez Sąd Apelacyjny i nie spełniała wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając zarzuty dotyczące nieważności postępowania i wykładni prawa za bezzasadne.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, uznając ją za niedopuszczalną ze względu na jej incydentalny charakter oraz odrzucił wniosek o wyłączenie sędziów jako złożony przed wyznaczeniem składu orzekającego.

Sąd Najwyższy zwrócił sprawę do Sądu Apelacyjnego w celu doręczenia skargi kasacyjnej pozwanego na aktualny adres pełnomocnika powoda.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej jako oczywiście bezzasadną, utrzymując w mocy wyrok uniewinniający oskarżonego.

Sąd Najwyższy wyłączył sędziego Stanisława Stankiewicza od udziału w sprawie kasacyjnej ze względu na wątpliwości co do jego bezstronności wynikające z wadliwego procesu nominacyjnego.

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego, uznając go za niespełniający wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną Banku S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w sprawie o ustalenie i zapłatę.

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku sądu rejonowego o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi, uznając, że sam fakt, iż strony są adwokatami i sprawa budzi zainteresowanie mediów, nie stanowi wystarczającej podstawy do zmiany właściwości.

Sąd Najwyższy przyznał tłumaczowi przysięgłemu wynagrodzenie za tłumaczenie dokumentu w sprawie karnej.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie dotyczącej ustalenia nieistnienia części wierzytelności ubezpieczyciela z tytułu składki OC podmiotów leczniczych, uznając, że nawet hipotetyczne uwzględnienie argumentów skarżącego nie doprowadziłoby do uwzględnienia skargi.

Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną z powodu braku ważnego pełnomocnictwa procesowego dla pełnomocnika pozwanego, wskazując na nowelizację art. 91 k.p.c. i datę udzielenia pełnomocnictwa.

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku, uznając, że samo wniesienie kasacji nie uzasadnia zastosowania tego wyjątkowego środka.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy we Wrocławiu jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód zainicjowanej przez A.R. przeciwko Ł.R.

Sąd Najwyższy uchylił uchwałę KRS w części dotyczącej nieprzedstawienia kandydatów do objęcia stanowiska sędziego WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu niespełnienia przez rekomendowanego kandydata wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, zgodnie z art. 45 k.p.c.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej lub ustanowienie służebności drogi koniecznej.

Sąd Najwyższy wyznaczył Sąd Okręgowy w Gdańsku jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej zainicjowanej przez M. M. przeciwko P. M.

Sąd Najwyższy oddalił kasację oskarżyciela posiłkowego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę o zniesławienie z Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej do Sądu Rejonowego w Pszczynie.

Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną pracownicy, uznając, że jej żądanie przywrócenia do pracy było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego z uwagi na naganne zachowanie wobec współpracowników.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną w sprawie o zapłatę, wniesioną przez I. Ż. przeciwko Powiatowi Karkonoskiemu.

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne w związku z cofnięciem skargi kasacyjnej przez pozwanego Bank S.A. i orzekł o kosztach.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Szczecinie jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, zgodnie z art. 45 k.p.c.

Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania prawomocnego wyroku skazującego pomimo wniosku obrońcy, uznając przedstawione argumenty za niewystarczające.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, zasądzając koszty postępowania.

Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz uniewinnionego R.Ł. zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym w kwocie 11.520 zł, uznając wniosek za częściowo uzasadniony.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego za przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. jako oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku w sprawie o ustalenie nieważności umowy kredytu indeksowanego do CHF, powołując się na uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej SN.

Sąd Najwyższy wyznaczył Sąd Okręgowy we Wrocławiu jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, która została zainicjowana przez M. K. przeciwko E. K.

Sąd Najwyższy wyłączył sędziego od udziału w sprawie o wznowienie postępowania ze względu na okoliczności związane z nominacją sędziego, analogiczne do tych stanowiących podstawę wniosku o wznowienie.

Sąd Najwyższy podjął zawieszone postępowanie zażaleniowe w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku.

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne w związku z cofnięciem skargi kasacyjnej przez pozwanego Bank S.A. i orzekł o kosztach.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Katowicach jako właściwy do rozpoznania sprawy o ustalenie i zapłatę, zainicjowanej przez A. S. i A. S.1 przeciwko Bankowi.

Sąd Najwyższy zwraca skargę kasacyjną z powodu braku wyjaśnienia umocowania pełnomocnika pozwanej.

Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie w sprawie o zapłatę z uwagi na konieczność przeprowadzenia zmian legislacyjnych wynikających z wyroków TSUE i ETPCz.

Sąd Najwyższy stwierdził przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie, zalecił wyznaczenie rozprawy w ciągu trzech miesięcy i przyznał skarżącemu 2000 zł zadośćuczynienia.

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku skazującego, uznając, że zarzuty kasacji nie uzasadniają zastosowania tej wyjątkowej instytucji.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku do rozpoznania, powołując się na uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej SN, która przesądziła o nieważności umów kredytów indeksowanych z klauzulą niedozwolonego ustalania kursu waluty.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie o zapłatę i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku, uznając brak przesłanek do jego uwzględnienia, zwłaszcza w kontekście cofnięcia kasacji.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi, uznając, że brak jest podstaw do obaw o brak obiektywizmu sądu właściwego do rozpoznania zażalenia.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, zwalniając go od kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, zasądzając od powoda na rzecz pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania skargę na przewlekłość postępowania incydentalnego, wskazując na zamknięty katalog spraw objętych ustawą.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną P. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w sprawie o zapłatę i ustalenie przeciwko spółce akcyjnej.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu drugiej instancji, uznając, że nie było podstaw do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania z powodu nierozpoznania istoty sprawy.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona kryteriów istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej zasadności.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną F. sp. z o.o. dotyczącą podlegania ubezpieczeniom społecznym i wydania zaświadczenia A1.

Sąd Najwyższy stwierdził przewlekłość postępowania apelacyjnego w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu, przyznał skarżącej zadośćuczynienie i zalecił wyznaczenie terminu rozprawy.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Banku S.A. od wyroku Sądu Apelacyjnego, zasądzając od banku koszty postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną w sprawie dotyczącej wysokości emerytury policyjnej.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego od wyroku łącznego jako oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że wyrok sądu drugiej instancji wydany przed datą uchwały SN dotyczącej składu sądu nie może stanowić samoistnej podstawy do stwierdzenia nieważności postępowania.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zaszły przesłanki określone w art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności nie wystąpiła nieważność postępowania.

Sąd Najwyższy zezwolił na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za spowodowanie wypadku drogowego.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Płocku jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, zgodnie z art. 45 k.p.c.

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o oddaleniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego, uznając brak podstaw do kwestionowania jego bezstronności.

NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Opolu, uznając, że organ pozostawał w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, ponieważ nie uzasadnił swojego stanowiska o braku jej publicznego charakteru.

Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację banku, potwierdzając nieważność umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF z powodu abuzywnych klauzul dotyczących mechanizmu waloryzacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Komendanta Głównego Policji stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

Sąd Apelacyjny częściowo zmienił wyrok Sądu Okręgowego, uwzględniając apelację pozwanej w zakresie kosztów pomocy prawnej z urzędu, a w pozostałym zakresie ją oddalił, odstępując od obciążania pozwanej kosztami postępowania apelacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje odmawiające przyznania zasiłku dla bezrobotnych, uznając, że okres pobierania świadczenia rehabilitacyjnego powinien być uwzględniony przy ocenie spełnienia warunku 365 dni zatrudnienia.

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok skazujący M. S. za oszustwa finansowe, oddalając apelacje obrony i prokuratury.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. Z. na decyzję Ministra Przemysłu dotyczącą budowy obiektów energetyki jądrowej z powodu braku legitymacji procesowej skarżącego.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu zasądził od banku na rzecz powodów zwrot całej wpłaconej kwoty ponad wypłacony kapitał pożyczki hipotecznej indeksowanej do CHF, uznając klauzule indeksacyjne za abuzywne i umowę za nieważną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki G..sp. z o.o. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dotyczące uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

Sąd oddalił powództwo pracownicy o odszkodowanie za naruszenie dóbr osobistych i zwrot kosztów leczenia, uznając brak dowodów na bezprawne działania pracodawcy.

NSA uchylił wyrok WSA, uznając, że przepisy specustawy ukraińskiej o wstrzymaniu terminów postępowań dotyczących zezwoleń na pobyt czasowy nie naruszają prawa UE ani Konstytucji, a tym samym organ nie dopuścił się bezczynności.

Sąd Okręgowy zasądził od ubezpieczyciela na rzecz ubezpieczonej część odszkodowania za zniszczony budynek, oddalając powództwo w pozostałej części.

Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację banku, potwierdzając nieważność umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF z powodu abuzywnych klauzul waloryzacyjnych i zasądził zwrot świadczeń na rzecz powodów.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok skazujący za przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., zwalniając oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu skazał M. L. za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości i bez uprawnień, orzekając karę ograniczenia wolności, dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów, świadczenie pieniężne oraz przepadek pojazdu.

Sąd odmówił podjęcia zawieszonego postępowania i umorzył je z powodu niewykonania przez pełnomocnika wnioskodawcy zobowiązania do doręczenia korespondencji uczestnikowi.

Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację banku, potwierdzając nieważność umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF z powodu abuzywnych klauzul dotyczących ustalania kursu waluty i braku należytego poinformowania konsumenta o ryzyku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, oddalając powództwo o uzgodnienie treści ksiąg wieczystych i zasądzając koszty postępowania na rzecz pozwanych.

Sąd Apelacyjny w Krakowie częściowo uwzględnił apelację powodów, zmieniając wyrok Sądu Okręgowego w sprawie kredytu frankowego, w szczególności eliminując zarzut zatrzymania podniesiony przez bank i zasądzając pełną kwotę zwrotu świadczeń, jednocześnie oddalając apelację pozwanego banku.

Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił apelację ubezpieczyciela, potwierdzając zasadność zwrotu kosztów prywatnej opinii rzeczoznawcy w szkodzie komunikacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na decyzję odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, uznając brak związku przyczynowego między sprawowaną opieką a rezygnacją z zatrudnienia.

Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego, uznając oskarżonego za winnego spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu skutkującego śmiercią pokrzywdzonego z winy umyślnej w zamiarze ewentualnym, wymierzając karę 12 lat pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy w Łodzi zobowiązał Zakład Ubezpieczeń Społecznych do zwrotu W. B. kwoty ponad 15 tys. zł z odsetkami oraz zasądził koszty zastępstwa procesowego.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, oddalając powództwo o zwrot subwencji finansowej przyznanej komornikowi sądowemu w ramach programu "Tarcza finansowa", uznając, że mimo braku formalnego statusu przedsiębiorcy, komornik działał w zaufaniu do państwa i jego organów.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uznając oskarżonego za winnego prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości i orzekając karę grzywny, zakaz prowadzenia pojazdów oraz świadczenie pieniężne.

Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda zwrot nienależnego świadczenia w kwocie ponad 100 tys. zł, oddalając argumenty oparte na klauzuli generalnej zasad współżycia społecznego.

WSA w Gliwicach uchylił decyzje organów podatkowych w sprawie podatku od spadków i darowizn, uznając, że organy nie zastosowały przepisów ustawy COVID-19 dotyczących zawitych terminów.

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie spółki od decyzji ZUS dotyczącej podlegania ubezpieczeniom społecznym i podstawy wymiaru składek, zasądzając koszty zastępstwa procesowego.

WSA w Białymstoku stwierdził bezczynność Burmistrza Miasta Zambrowa w sprawie udostępnienia informacji publicznej, umarzając postępowanie w zakresie zobowiązania do załatwienia wniosku po jego faktycznym zrealizowaniu.

Sąd zasądził od pozwanego ubezpieczyciela na rzecz powoda (zakładu naprawczego) część dochodzonej kwoty za naprawę pojazdu, uznając stawkę za roboczogodzinę stosowaną przez powoda za rynkową.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu naruszenia praw procesowych, w tym prowadzenia rozprawy pod nieobecność usprawiedliwionego obwinionego i wykorzystania opinii wyłączonego biegłego.

Sąd Okręgowy w Pile stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Warszawie, uznając, że właściwość sądu wyznacza miejsce stałego zamieszkania powodów.

WSA w Warszawie zobowiązał Prezesa Sądu Najwyższego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, uchylając wcześniejsze stanowisko o braku podstaw do jej udostępnienia.

Sąd Okręgowy w Gliwicach zasądził od banku na rzecz powodów zwrot nienależnych świadczeń z nieważnej umowy kredytu denominowanego w CHF z powodu abuzywności klauzul dotyczących ryzyka kursowego i sposobu ustalania kursów walut.

Sąd Okręgowy zasądził od pozwanych na rzecz banku część należności głównej i odsetek, oddalając powództwo w pozostałej części, po skomplikowanym rozliczeniu wzajemnych wierzytelności wynikających z nieważnej umowy kredytu frankowego.