Art. 57 [Delegacja ustawowa]
1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzory: a) zaproszenia,
b) formularza wniosku o wpisanie zaproszenia do ewidencji zaproszeń;
2) wysokość środków, które powinien posiadać zapraszający na pokrycie kosztów, o których mowa w w art. 53 ust. 1 pkt 2.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni konieczność:
1) zapewnienia czytelności i kompletności wzoru zaproszenia;
2) wskazania we wzorze formularza wniosku o wpisanie zaproszenia do ewidencji zaproszeń danych w zakresie niezbędnym do wpisania zaproszenia do ewidencji zaproszeń;
3) określenia środków finansowych, które powinien posiadać zapraszający, w takiej wysokości aby zapewnić pokrycie niezbędnych kosztów związanych z pobytem cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym kosztów zakwaterowania i wyżywienia, pokrycie kosztów podróży powrotnej do państwa pochodzenia lub zamieszkania albo kosztów tranzytu do państwa trzeciego, które udzieli pozwolenia na wjazd, i weźmie pod uwagę możliwość zróżnicowania tej wysokości w zależności od miejsca zakwaterowania cudzoziemca, długości okresu jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz więzi rodzinnych łączących zapraszającego z zapraszanym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o niedopuszczalności odwołania, uznając, że zrzeczenie się prawa do odwołania przez cudzoziemkę było nieskuteczne z powodu złożenia go przedwcześnie i braku należytego pouczenia o skutkach.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, uznając, że podanie fałszywych informacji o miejscu zamieszkania stanowiło podstawę do odmowy.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę na decyzję o odmowie zezwolenia na zamieszkanie dla syna, uznając brak faktycznej władzy rodzicielskiej i utrzymania.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę cudzoziemca na decyzję o odmowie zezwolenia na pobyt, uznając, że podanie nieprawdziwego adresu zamieszkania było istotną przesłanką do odmowy.
NSA oddalił skargę kasacyjną cudzoziemki, która podała nieprawdziwe informacje dotyczące dochodów i pobytów zagranicznych, co stanowiło podstawę do odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatela USA, który zataił swoją karalność za przestępstwa seksualne, uznając, że świadome podanie nieprawdziwych informacji we wniosku o zezwolenie na pobyt jest wystarczającą podstawą do odmowy.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatela Gruzji, potwierdzając zasadność odmowy zezwolenia na pobyt ze względu na zagrożenie porządku publicznego wynikające z jego karalności.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną obywatela innego państwa od wyroku WSA w Warszawie, utrzymując w mocy decyzję o odmowie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z powodu powtarzania przez studenta trzeciego roku studiów bez uzyskania warunkowego wpisu.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatelki Ukrainy, która nie zaliczyła roku studiów i nie uzyskała warunkowego wpisu na kolejny rok, co stanowiło obligatoryjną przesłankę do odmowy zezwolenia na pobyt.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę cudzoziemca na decyzję o odmowie zezwolenia na pobyt, uznając, że cel jego pobytu był inny niż deklarowany.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 57 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 57 [Delegacja ustawowa]
1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzory: a) zaproszenia,
b) formularza wniosku o wpisanie zaproszenia do ewidencji zaproszeń;
2) wysokość środków, które powinien posiadać zapraszający na pokrycie kosztów, o których mowa w w art. 53 ust. 1 pkt 2.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni konieczność:
1) zapewnienia czytelności i kompletności wzoru zaproszenia;
2) wskazania we wzorze formularza wniosku o wpisanie zaproszenia do ewidencji zaproszeń danych w zakresie niezbędnym do wpisania zaproszenia do ewidencji zaproszeń;
3) określenia środków finansowych, które powinien posiadać zapraszający, w takiej wysokości aby zapewnić pokrycie niezbędnych kosztów związanych z pobytem cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym kosztów zakwaterowania i wyżywienia, pokrycie kosztów podróży powrotnej do państwa pochodzenia lub zamieszkania albo kosztów tranzytu do państwa trzeciego, które udzieli pozwolenia na wjazd, i weźmie pod uwagę możliwość zróżnicowania tej wysokości w zależności od miejsca zakwaterowania cudzoziemca, długości okresu jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz więzi rodzinnych łączących zapraszającego z zapraszanym.