Art. 23 [Określenie podstawy oszacowania]
§ 1. Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1) brak jest ksiąg podatkowych lub innych danych niezbędnych do jej określenia lub
2) dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania, lub
3) podatnik naruszył warunki uprawniające do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.
§ 2. Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1) pomimo braku ksiąg podatkowych dowody uzyskane w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania;
2) dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.
§ 3. Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania, stosując w szczególności następujące metody:
1) porównawczą wewnętrzną - polegającą na porównaniu wysokości obrotów w tym samym przedsiębiorstwie za poprzednie okresy, w których znana jest wysokość obrotu;
2) porównawczą zewnętrzną - polegającą na porównaniu wysokości obrotów w innych przedsiębiorstwach prowadzących działalność o podobnym zakresie i w podobnych warunkach;
3) remanentową - polegającą na porównaniu wartości majątku przedsiębiorstwa na początku i na końcu okresu, z uwzględnieniem wskaźnika szybkości obrotu;
4) produkcyjną - polegającą na ustaleniu zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa;
5) kosztową - polegającą na ustaleniu wysokości obrotu na podstawie wysokości kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwo, z uwzględnieniem wskaźnika udziałów tych kosztów w obrocie;
6) udziału dochodu w obrocie - polegającą na ustaleniu wysokości dochodów ze sprzedaży określonych towarów i wykonywania określonych usług, z uwzględnieniem wysokości udziału tej sprzedaży (wykonanych usług) w całym obrocie.
§ 4. (uchylony)
§ 5. Określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania powinno zmierzać do określenia jej w wysokości zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Organ podatkowy, określając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, uzasadnia wybór metody oszacowania.
Powołują się na art. 23:
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie SKO o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, uznając, że wniosek o uzupełnienie decyzji i zażalenie na odmowę uzupełnienia przesunęły bieg terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika, uznając, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesiło bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2016 rok, a organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji z powodu błędnego zastosowania przepisów materialnoprawnych.
NSA oddalił skargę kasacyjną podatniczki w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, uznając, że organ podatkowy prawidłowo oszacował podstawę opodatkowania z uwagi na brak współpracy podatniczki i nieprzedłożenie dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów podatkowych dotyczące podatku VAT marża, uznając, że organy nie zebrały wystarczających dowodów, aby zakwestionować rzetelność umów zakupu samochodów używanych z Niemiec.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym, z uwagi na upływ terminu oraz fakt, że sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika na decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym, uznając, że wniosek został złożony po terminie i sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę podatnika na decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym, uznając, że wniosek został złożony po terminie i sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej, uznając, że podatnik nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku istotnych zagadnień prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, uznając, że faktury za usługi transportowe nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 23 OP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 23 [Określenie podstawy oszacowania]
§ 1. Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1) brak jest ksiąg podatkowych lub innych danych niezbędnych do jej określenia lub
2) dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania, lub
3) podatnik naruszył warunki uprawniające do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.
§ 2. Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1) pomimo braku ksiąg podatkowych dowody uzyskane w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania;
2) dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.
§ 3. Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania, stosując w szczególności następujące metody:
1) porównawczą wewnętrzną - polegającą na porównaniu wysokości obrotów w tym samym przedsiębiorstwie za poprzednie okresy, w których znana jest wysokość obrotu;
2) porównawczą zewnętrzną - polegającą na porównaniu wysokości obrotów w innych przedsiębiorstwach prowadzących działalność o podobnym zakresie i w podobnych warunkach;
3) remanentową - polegającą na porównaniu wartości majątku przedsiębiorstwa na początku i na końcu okresu, z uwzględnieniem wskaźnika szybkości obrotu;
4) produkcyjną - polegającą na ustaleniu zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa;
5) kosztową - polegającą na ustaleniu wysokości obrotu na podstawie wysokości kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwo, z uwzględnieniem wskaźnika udziałów tych kosztów w obrocie;
6) udziału dochodu w obrocie - polegającą na ustaleniu wysokości dochodów ze sprzedaży określonych towarów i wykonywania określonych usług, z uwzględnieniem wysokości udziału tej sprzedaży (wykonanych usług) w całym obrocie.
§ 4. (uchylony)
§ 5. Określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania powinno zmierzać do określenia jej w wysokości zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Organ podatkowy, określając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, uzasadnia wybór metody oszacowania.