Art. 23 § 1. Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1) brak jest ksiąg podatkowych lub innych danych niezbędnych do jej określenia lub
2) dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania, lub
3) podatnik naruszył warunki uprawniające do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.
§ 2. Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1) pomimo braku ksiąg podatkowych dowody uzyskane w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania;
2) dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.
§ 3. Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania, stosując w szczególności następujące metody:
1) porównawczą wewnętrzną - polegającą na porównaniu wysokości obrotów w tym samym przedsiębiorstwie za poprzednie okresy, w których znana jest wysokość obrotu;
2) porównawczą zewnętrzną - polegającą na porównaniu wysokości obrotów w innych przedsiębiorstwach prowadzących działalność o podobnym zakresie i w podobnych warunkach;
3) remanentową - polegającą na porównaniu wartości majątku przedsiębiorstwa na początku i na końcu okresu, z uwzględnieniem wskaźnika szybkości obrotu;
4) produkcyjną - polegającą na ustaleniu zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa;
5) kosztową - polegającą na ustaleniu wysokości obrotu na podstawie wysokości kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwo, z uwzględnieniem wskaźnika udziałów tych kosztów w obrocie;
6) udziału dochodu w obrocie - polegającą na ustaleniu wysokości dochodów ze sprzedaży określonych towarów i wykonywania określonych usług, z uwzględnieniem wysokości udziału tej sprzedaży (wykonanych usług) w całym obrocie.
§ 4. (uchylony)
§ 5. Określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania powinno zmierzać do określenia jej w wysokości zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Organ podatkowy, określając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, uzasadnia wybór metody oszacowania.
Powołują się na art. 23:
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie SKO o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, uznając, że wniosek o uzupełnienie decyzji i zażalenie na odmowę uzupełnienia przesunęły bieg terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika, uznając, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesiło bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2016 rok, a organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji z powodu błędnego zastosowania przepisów materialnoprawnych.
NSA oddalił skargę kasacyjną podatniczki w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, uznając, że organ podatkowy prawidłowo oszacował podstawę opodatkowania z uwagi na brak współpracy podatniczki i nieprzedłożenie dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę podatnika na decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym, uznając, że wniosek został złożony po terminie i sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika na decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym, uznając, że wniosek został złożony po terminie i sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym, z uwagi na upływ terminu oraz fakt, że sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku istotnych zagadnień prawnych.
Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki, uznając, że nie wykazała ona przesłanek roszczenia odszkodowawczego ani krzywdy.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podatnika w sprawie dotyczącej określenia zobowiązania w podatku VAT za lipiec 2006 r., uznając prawidłowość oszacowania podstawy opodatkowania z powodu braku właściwej ewidencji.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podatnika w sprawie dotyczącej określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług, uznając zasadność szacowania podstawy opodatkowania z powodu braku prawidłowej ewidencji.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 23 OP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 23 § 1. Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1) brak jest ksiąg podatkowych lub innych danych niezbędnych do jej określenia lub
2) dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania, lub
3) podatnik naruszył warunki uprawniające do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.
§ 2. Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1) pomimo braku ksiąg podatkowych dowody uzyskane w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania;
2) dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.
§ 3. Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania, stosując w szczególności następujące metody:
1) porównawczą wewnętrzną - polegającą na porównaniu wysokości obrotów w tym samym przedsiębiorstwie za poprzednie okresy, w których znana jest wysokość obrotu;
2) porównawczą zewnętrzną - polegającą na porównaniu wysokości obrotów w innych przedsiębiorstwach prowadzących działalność o podobnym zakresie i w podobnych warunkach;
3) remanentową - polegającą na porównaniu wartości majątku przedsiębiorstwa na początku i na końcu okresu, z uwzględnieniem wskaźnika szybkości obrotu;
4) produkcyjną - polegającą na ustaleniu zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa;
5) kosztową - polegającą na ustaleniu wysokości obrotu na podstawie wysokości kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwo, z uwzględnieniem wskaźnika udziałów tych kosztów w obrocie;
6) udziału dochodu w obrocie - polegającą na ustaleniu wysokości dochodów ze sprzedaży określonych towarów i wykonywania określonych usług, z uwzględnieniem wysokości udziału tej sprzedaży (wykonanych usług) w całym obrocie.
§ 4. (uchylony)
§ 5. Określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania powinno zmierzać do określenia jej w wysokości zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Organ podatkowy, określając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, uzasadnia wybór metody oszacowania.