Art. 90 KPKodeks pracy

Sąd Rejonowy w Świdnicy zasądził od pracodawcy odszkodowanie na rzecz pracownika za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia, uznając, że okres ochronny pracownika nie upłynął.

Sąd Rejonowy skazał obwinioną za wykroczenie polegające na nieustąpieniu pierwszeństwa pieszym na przejściu, wymierzając karę grzywny.

Sąd Okręgowy oddalił apelację pracodawcy, utrzymując w mocy wyrok Sądu Rejonowego zasądzający odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, uznając, że działanie pracownika nie stanowiło ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych.

Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie nie uwzględnił zażalenia Powiatowego Urzędu Pracy na umorzenie dochodzenia w sprawie oszustwa przy pobieraniu zasiłku dla bezrobotnych, uznając, że brak jest danych uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa, a jedynie wykroczenia.

Sąd Okręgowy w Słupsku częściowo zmienił wyrok Sądu Rejonowego, obniżając zasądzoną kwotę odszkodowania i oddalając apelację pozwanego w pozostałym zakresie, zasądzając jednocześnie od powoda zwrot kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok dotyczący odszkodowania z umowy o zakazie konkurencji, wskazując na błędną wykładnię art. 1012 § 3 KP przez sądy niższych instancji.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanego, potwierdzając, że pracownik żądający zwrotu świadczenia nienależnego nie może powołać się na zasady współżycia społecznego, jeśli spełnienie świadczenia czyni im zadość.

Brak pieniędzy w kasie fiskalnej, nawet niewielki, może być uznany za ciężkie naruszenie obowiązku pracowniczego dbałości o mienie pracodawcy, co może uzasadniać rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, oddalając powództwo o odszkodowanie za zaniżoną emeryturę z powodu braku wykazania przez powódkę związku przyczynowego między działaniem poprzedniego pracodawcy a szkodą.