Art. 89 KPKodeks pracy

Sąd Najwyższy pozostawił skargę nadzwyczajną bez rozpoznania z powodu wniesienia jej przez osobę nieuprawnioną.

Sąd Najwyższy pozostawił skargę nadzwyczajną bez rozpoznania z powodu braku legitymacji procesowej skarżącego.

Sąd Najwyższy pozostawił skargę nadzwyczajną wniesioną przez J.K. bez rozpoznania z powodu braku uprawnień do jej złożenia.

Sąd Okręgowy uchylił postanowienie prokuratora o uznaniu środków pieniężnych na rachunkach bankowych za dowód rzeczowy, uznając, że środki te nie mogą być dowodem rzeczowym w rozumieniu przepisów kpk, chyba że chodzi o konkretne, zidentyfikowane banknoty.

Sąd umorzył postępowanie w części ograniczonego powództwa i oddalił je w pozostałym zakresie, zasądzając od powoda na rzecz pozwanej zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego, utrzymując w mocy wyrok Sądu Rejonowego zasądzający odszkodowanie od pracodawcy za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, jednocześnie odrzucając apelację dotyczącą odsetek jako niedopuszczalną.

Sąd Najwyższy uznał, że porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę może być zawarte pod warunkiem zawieszającym, nawet jeśli dotyczy to prawa pracy.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji, uznając, że kwestia prawidłowości udzielenia pełnomocnictwa procesowego w sprawach z zakresu prawa pracy powinna być oceniana na podstawie art. 31 Kodeksu pracy, a nie art. 38 Kodeksu cywilnego, a wątpliwości co do umocowania nie stanowią braków formalnych pisma procesowego.

Sąd Najwyższy orzekł, że o długości okresu wypowiedzenia decyduje cały okres zatrudnienia u pracodawcy, liczony od zawarcia umowy do jej rozwiązania z upływem okresu wypowiedzenia.