Art. 134 [Przerwa w pracy]
§ 1. Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika:
1) wynosi co najmniej 6 godzin - pracownik ma prawo do przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut;
2) jest dłuższy niż 9 godzin - pracownik ma prawo do dodatkowej przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut;
3) jest dłuższy niż 16 godzin - pracownik ma prawo do kolejnej przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut.
§ 2. Przerwy, o których mowa w § 1, wlicza się do czasu pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie o niedopuszczalności odwołania, uznając, że organ odwoławczy powinien był wezwać strony do osobistego podpisania odwołania zamiast stwierdzać jego niedopuszczalność z powodu braku oryginału pełnomocnictwa.
Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanej spółki, uznając wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego za próbę zwłoki i potwierdzając prawidłowość orzeczenia o wynagrodzeniu za nadgodziny.
Sąd Najwyższy oddalił kasację pracodawcy, potwierdzając, że wynagrodzenie nazwane 'ryczałtowym' w umowie o pracę, jeśli jest określone kwotowo za miesiąc, należy traktować jako miesięczną stawkę wynagrodzenia, a korzystne dla pracownika ukształtowanie warunków pracy nie uzasadnia twierdzenia o obejściu prawa lub sprzeczności z zasadami współżycia społecznego.
Sąd Najwyższy oddalił kasację od wyroku zasądzającego wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych i w dni wolne, interpretując pojęcie wynagrodzenia ryczałtowego oraz zasady wymagalności roszczeń pracowniczych.
Sąd Najwyższy orzekł, że ekwiwalent za niewykorzystane dni wolne od pracy, w kontekście składek na ubezpieczenie społeczne, obejmuje jedynie 100% dodatek do wynagrodzenia, a nie pełne wynagrodzenie za pracę w dniu wolnym.
Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że ekwiwalentem za niewykorzystane dni wolne od pracy, podlegającym składkom na ubezpieczenie społeczne, jest jedynie 100% dodatek do wynagrodzenia, a nie pełne wynagrodzenie za pracę w dniu wolnym.
Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że nowo utworzone starostwo powiatowe oraz Skarb Państwa odpowiadają solidarnie za zobowiązania z tytułu dodatkowego wynagrodzenia rocznego pracownika, który przepracował rok w zlikwidowanym urzędzie wojewódzkim.
Sąd Najwyższy oddalił kasację od wyroku zasądzającego wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, uznając, że stacja paliw nie jest zakładem pracy w ruchu ciągłym, a rozkład czasu pracy nie musi być zgodny z art. 132 § 2 KP.
Sąd Najwyższy oddalił kasację od wyroku zasądzającego wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, uznając, że stacja paliw nie jest zakładem pracy w ruchu ciągłym, a rozkład czasu pracy nie musi być zgodny z art. 132 § 2 KP.
Sąd Najwyższy oddalił kasację powodów, uznając, że w postępowaniu apelacyjnym nie można rozszerzać powództwa poza granice określone w art. 383 KPC, a przepisy dotyczące dyżurów zakładowych wyłączają stosowanie przepisów o godzinach nadliczbowych.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 134 KP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 134 [Przerwa w pracy]
§ 1. Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika:
1) wynosi co najmniej 6 godzin - pracownik ma prawo do przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut;
2) jest dłuższy niż 9 godzin - pracownik ma prawo do dodatkowej przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut;
3) jest dłuższy niż 16 godzin - pracownik ma prawo do kolejnej przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut.
§ 2. Przerwy, o których mowa w § 1, wlicza się do czasu pracy.