Orzeczenie · 2000-02-01

III ZP 20/99

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2000-02-01
SAOSPracystosunki pracyWysokanajwyższy
reforma administracyjnadodatkowe wynagrodzenie rocznenastępstwo prawnesolidarna odpowiedzialnośćlikwidacja jednostkiSkarb Państwastarostwo powiatoweurząd wojewódzkiKodeks pracy

Sąd Najwyższy rozpoznał zagadnienie prawne przekazane przez Sąd Okręgowy w Lublinie, dotyczące odpowiedzialności za dodatkowe wynagrodzenie roczne dla pracownika, który przepracował rok w zlikwidowanym Urzędzie Wojewódzkim, a następnie stał się pracownikiem nowo utworzonego Starostwa Powiatowego. Powódka Irena L. domagała się zasądzenia kwoty 1 134,65 zł. Sąd Okręgowy uznał, że przepisy reformujące administrację publiczną niejednoznacznie regulują kwestię odpowiedzialności nowych organów za zobowiązania finansowe pracowników zlikwidowanych jednostek. Sąd Najwyższy, analizując przepisy ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym oraz ustawy wprowadzającej reformę administracyjną, a także art. 231 § 2 Kodeksu pracy, ustalił, że prawo do wynagrodzenia rocznego za 1998 r. powstało z dniem 31 grudnia 1998 r. w zlikwidowanym Urzędzie Wojewódzkim w C. Zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy reformującej, powódka stała się pracownikiem Starostwa Powiatowego w C. od 1 stycznia 1999 r. Sąd Najwyższy uznał, że art. 52 ust. 1 ustawy reformującej nie wyłącza stosowania art. 231 § 2 KP, który stanowi o odpowiedzialności solidarnej nowego pracodawcy za zobowiązania poprzedniego. Ponadto, na mocy art. 80 ust. 1 ustawy reformującej, Skarb Państwa stał się następcą prawnym zlikwidowanych państwowych jednostek budżetowych w zakresie ich zobowiązań powstałych do dnia 31 grudnia 1998 r. W konsekwencji, Sąd Najwyższy podjął uchwałę, zgodnie z którą Starostwo Powiatowe i Skarb Państwa odpowiadają solidarnie za zobowiązanie z tytułu dodatkowego wynagrodzenia rocznego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie odpowiedzialności za zobowiązania pracownicze po reformach administracyjnych, interpretacja przepisów o następstwie prawnym i solidarności długu.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego okresu reformy administracyjnej i konkretnego rodzaju świadczenia (dodatkowe wynagrodzenie roczne).

Zagadnienia prawne (1)

Czy nowo utworzona jednostka administracyjna powstała na bazie byłych województw (Wojewoda L.) przejęła zobowiązania byłego Wojewody, zlikwidowanego województwa (Województwo C.), czy też do realizacji roszczeń pracowniczych zobowiązana jest jednostka nowo utworzona – Starostwo Powiatowe?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Za zobowiązanie z tytułu dodatkowego wynagrodzenia rocznego, przysługujące za 1998 r. przepracowany w zlikwidowanym Urzędzie Wojewódzkim, należne pracownikowi, który z dniem 1 stycznia 1999 r. stał się pracownikiem starostwa powiatowego, odpowiadają solidarnie to starostwo powiatowe i Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Prawo do wynagrodzenia rocznego powstało w dniu 31 grudnia 1998 r. w zlikwidowanym Urzędzie Wojewódzkim. Zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy reformującej, pracownik stał się pracownikiem starostwa powiatowego. Art. 52 ust. 1 nie wyłącza stosowania art. 231 § 2 KP, co skutkuje solidarną odpowiedzialnością nowego pracodawcy. Dodatkowo, Skarb Państwa odpowiada jako następca prawny zlikwidowanego urzędu na mocy art. 80 ust. 1 ustawy reformującej.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała
Strona wygrywająca
powódka (w zakresie ustalenia odpowiedzialności)

Strony

NazwaTypRola
Irena L.osoba_fizycznapowódka
Urząd Wojewódzki w L.instytucjapozwany
Starostwo Powiatowe w C.instytucjapozwany
Skarb Państwaorgan_państwowyodpowiedzialny

Przepisy (6)

Główne

u.p.w.u.r.a.p. art. 52 § ust. 1

Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną

Pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich stali się pracownikami urzędu marszałkowskiego lub starostwa powiatowego, jeśli wykonywali zadania podlegające przejęciu przez samorząd.

u.p.w.u.r.a.p. art. 80 § ust. 1

Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną

Skarb Państwa stał się zobowiązany z tytułu zobowiązań finansowych państwowych jednostek budżetowych przejmowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, powstałych do dnia 31 grudnia 1998 r.

k.p. art. 231 § § 2

Kodeks pracy

W razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, nowy pracodawca jest związany postanowieniami umowy o pracę, chyba że strony ustalą inaczej.

Pomocnicze

u.d.w.r. art. 2 § ust. 1

Ustawa o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej

Pracownik nabywa prawo do wynagrodzenia rocznego po przepracowaniu u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego.

u.d.w.r. art. 5 § ust. 2

Ustawa o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej

Wynagrodzenie to wypłaca się nie później niż w ciągu pierwszych trzech miesięcy roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje.

k.c. art. 369

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący solidarnej odpowiedzialności dłużników.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo do wynagrodzenia rocznego powstało w dniu 31 grudnia 1998 r. w zlikwidowanym Urzędzie Wojewódzkim. • Art. 52 ust. 1 ustawy reformującej nie wyłącza stosowania art. 231 § 2 KP. • Skarb Państwa jest następcą prawnym zlikwidowanego Urzędu Wojewódzkiego na mocy art. 80 ust. 1 ustawy reformującej. • Solidarna odpowiedzialność nowego pracodawcy i Skarbu Państwa zapewnia wypłacalność roszczeń pracowniczych.

Odrzucone argumenty

Argumenty pozwanych wywodzone z przepisów o charakterze finansowym, sugerujące wyłączną odpowiedzialność jednego z podmiotów. • Interpretacja przepisów wskazująca na wyłączną odpowiedzialność Skarbu Państwa lub nowego pracodawcy.

Godne uwagi sformułowania

Za zobowiązanie z tytułu świadczenia [...] należne pracownikowi, który z dniem 1 stycznia 1999 r. stał się pracownikiem starostwa powiatowego, odpowiadają solidarnie to starostwo powiatowe i Skarb Państwa. • Przepis art. 231 § 2 KP mógłby więc być stosowany, gdyby przyjąć, że było to przejście części zakładu. • Przepis art. 80 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. nie jest więc szczególny względem art. 231 § 2 KP, lecz go w pewnych sytuacjach uzupełnia. • Do takiego rozstrzygnięcia prowadzi także wzgląd funkcjonalny na konieczność zabezpieczenia wypłacalności roszczeń pracowniczych i potrzebę takiej wykładni przepisów, aby dokonać tego w najlepszy sposób.

Skład orzekający

Barbara Wagner

przewodniczący

Katarzyna Gonera

sędzia

Józef Iwulski

sędzia sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie odpowiedzialności za zobowiązania pracownicze po reformach administracyjnych, interpretacja przepisów o następstwie prawnym i solidarności długu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego okresu reformy administracyjnej i konkretnego rodzaju świadczenia (dodatkowe wynagrodzenie roczne).

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praktycznego związanego z reformą administracyjną i jej skutkami dla pracowników, co jest interesujące dla prawników zajmujących się prawem pracy i administracyjnym.

Kto zapłaci za Twój urlop po zmianie szefa? Sąd Najwyższy rozstrzyga!

Dane finansowe

WPS: 1134,65 PLN

dodatkowe wynagrodzenie roczne: 1134,65 PLN

Sektor

administracja publiczna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst