Orzeczenie · 2000-04-12

III ZP 4/00

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2000-04-12
SAOSubezpieczenia społeczneskładki na ubezpieczenie społeczneWysokanajwyższy
ubezpieczenie społeczneskładkiekwiwalentdni wolnewynagrodzenieKodeks pracyrozporządzenieSąd NajwyższyZUS

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 12 kwietnia 2000 r. rozstrzygnął istotne zagadnienie prawne dotyczące podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne od ekwiwalentu za niewykorzystane dni wolne od pracy. Spór dotyczył interpretacji § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w Ł. domagał się od spółki cywilnej „K.” odprowadzenia składek na ubezpieczenie społeczne od pełnego wynagrodzenia wypłaconego pracownikom za pracę w dni wolne od pracy, argumentując, że tylko część wynagrodzenia stanowi ekwiwalent. Spółka natomiast twierdziła, że wynagrodzenie za pracę w dniu wolnym, obliczane jak za pracę w godzinach nadliczbowych, stanowi wyodrębniony rodzaj wynagrodzenia i nie powinno być w całości objęte składkami. Sąd Okręgowy w Łodzi przychylił się do stanowiska spółki, uznając, że pojęcie „ekwiwalent” obejmuje całe wynagrodzenie. Sąd Apelacyjny w Łodzi, powziąwszy wątpliwość prawną, przedstawił sprawę do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu pracy dotyczące pracy w dni wolne (art. 134 KP) oraz przepisy dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne, uznał, że ekwiwalentem za niewykorzystane dni wolne od pracy jest jedynie dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia, przewidziany w art. 134 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy. Podkreślono, że dodatek ten stanowi odpłatę za rezygnację z przysługującego dnia wolnego, a nie wynagrodzenie za pracę.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia ekwiwalentu za niewykorzystane dni wolne od pracy w kontekście składek na ubezpieczenie społeczne oraz zasady wynagradzania za pracę w dni wolne.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy stanu prawnego obowiązującego do 30 czerwca 1997 r. w zakresie rozporządzenia, ale zasady interpretacji wynagrodzenia za pracę w dni wolne pozostają aktualne.

Zagadnienia prawne (1)

Czy pod pojęciem ekwiwalentu za niewykorzystane dni wolne od pracy, o którym mowa w § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. (w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 1997 r.), należy rozumieć pełny dochód pracownika uzyskany za pracę świadczoną w dni wolne od pracy, tj. normalne wynagrodzenie wraz ze 100% dodatkiem za pracę w niedziele lub święta (art. 134 KP), czy też jedynie dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia przewidziany w art. 134 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Pod pojęciem ekwiwalentu za niewykorzystane dni wolne od pracy, o którym mowa w § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. (w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 1997 r.) należy rozumieć dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia, przewidziany w art. 134 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że dodatek do wynagrodzenia za pracę w dniu wolnym, przysługujący w razie rezygnacji z innego dnia wolnego, stanowi odpłatę za rezygnację z możliwości powstrzymania się od pracy i wypoczynku, a nie wynagrodzenie za pracę. W związku z tym, tylko ten dodatek, a nie pełne wynagrodzenie za pracę w dniu wolnym, jest traktowany jako ekwiwalent podlegający składkom na ubezpieczenie społeczne.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała

Strony

NazwaTypRola
„K.” Spółka Cywilnaspółkawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w Ł.instytucjaprzeciwnik wnioskodawcy

Przepisy (5)

Główne

Dz. U. z 1993 r. Nr 68, poz. 330 ze zm. art. § 7 ust. 1 pkt 3

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego

Pod pojęciem ekwiwalentu należy rozumieć dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia.

Pomocnicze

KP art. 134 § § 1 pkt 2

Kodeks pracy

Przepis określający dodatek do wynagrodzenia za pracę w niedziele i święta.

KP art. 134 § § 2

Kodeks pracy

Reguluje sytuację pracownika, który nie skorzystał z innego dnia wolnego.

KP art. 139

Kodeks pracy

Dotyczy wyjątkowego regulowania zasad wykonywania pracy w dni wolne.

KP art. 140

Kodeks pracy

Reguła dotycząca udzielania innego dnia wolnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dodatek do wynagrodzenia za pracę w dniu wolnym stanowi odpłatę za rezygnację z dnia wolnego, a nie wynagrodzenie za pracę. • Przepis § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia dotyczy ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, ale jego interpretacja może być rozszerzona na dodatek za pracę w dniu wolnym ze względu na funkcjonalne podobieństwo. • Wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w niedziele lub święta składa się z wynagrodzenia zasadniczego i 100% dodatku, który jest odpłatą za rezygnację z dnia wolnego.

Odrzucone argumenty

Pełne wynagrodzenie za pracę w dni wolne od pracy (normalne wynagrodzenie wraz ze 100% dodatkiem) stanowi ekwiwalent za niewykorzystane dni wolne i nie powinno być objęte składkami na ubezpieczenie społeczne.

Godne uwagi sformułowania

Pod pojęciem ekwiwalentu za niewykorzystane dni wolne od pracy [...] należy rozumieć dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia • dodatek ten nie jest wynagrodzeniem za pracę, lecz odpłatą za rezygnację z przysługującego innego dnia wolnego • chodzi o rezygnację - w zamian za wynagrodzenie - z wykorzystania możliwości powstrzymania się od pracy i wypoczynku

Skład orzekający

Teresa Romer

przewodniczący

Beata Gudowska

sprawozdawca

Roman Kuczyński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia ekwiwalentu za niewykorzystane dni wolne od pracy w kontekście składek na ubezpieczenie społeczne oraz zasady wynagradzania za pracę w dni wolne."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego do 30 czerwca 1997 r. w zakresie rozporządzenia, ale zasady interpretacji wynagrodzenia za pracę w dni wolne pozostają aktualne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, które ma bezpośrednie przełożenie na wynagrodzenia pracowników i obowiązki pracodawców w zakresie składek. Rozstrzygnięcie SN wyjaśnia niejasności interpretacyjne.

Czy dodatek za pracę w niedzielę to tylko dodatek, czy pełne wynagrodzenie? Sąd Najwyższy wyjaśnia!

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst