Art. 35 KPKKodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy przekazał wniosek o wyłączenie asesora sądowego do rozpoznania Sądowi Rejonowemu, powołując się na orzecznictwo TSUE i własną praktykę.

Sąd Okręgowy w Legnicy pozostawił bez rozpoznania zażalenie oskarżonego na postanowienie Sądu Rejonowego w Legnicy w przedmiocie właściwości, uznając je za niedopuszczalne z mocy ustawy.

Sąd Rejonowy w Olsztynie skazał K. G. za znęcanie się nad psem, orzekając karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, nawiązkę na schronisko, przepadek psa oraz zakaz posiadania psów.

Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego o znęcanie się nad psem, zobowiązując go do zapłaty nawiązki i zwalniając od kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy częściowo uwzględnił apelację oskarżonej, eliminując z opisu czynu zaboru telefonu marki H. o wartości 300 zł, uznając, że nie mogła go dokonać z uwagi na ustalenia faktyczne dotyczące jej pobytu i lokalizacji telefonu.

Sąd Rejonowy w Olsztynie skazał M.W. i G.W. za znęcanie się nad psem, orzekając kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, nawiązkę na schronisko, przepadek psa oraz zakaz posiadania psów.

Sąd Rejonowy w Brodnicy skazał oskarżonego za ciąg przestępstw polegających na niestosowaniu się do sądowego zakazu zbliżania się i kontaktowania, orzekając karę ograniczenia wolności.

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Zgorzelcu, powołując się na wyrok TSUE dotyczący niezależności sądów.

Sąd Okręgowy rozstrzygnął spór o właściwość miejscową, wskazując Sąd Rejonowy w Cieszynie jako właściwy do rozpoznania sprawy o czyny z art. 229 § 1 i 3 k.k. z uwagi na chronologicznie pierwsze miejsce popełnienia przestępstwa.

Sąd Rejonowy w Kościanie skazał mężczyznę za rozpowszechnianie i posiadanie treści pornograficznych z udziałem małoletnich, orzekając karę pozbawienia wolności, ograniczenia wolności, przepadek mienia oraz świadczenie pieniężne.