IV Kz 22/26Uchylenie decyzji podatkowej naruszenie postępowania 5
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Legnicy rozpoznał zażalenie oskarżonego P. Ś. na postanowienie Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 5 stycznia 2026 r. w przedmiocie właściwości. Oskarżony kwestionował właściwość sądu i wnosił o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w Katowicach. Sąd Okręgowy, działając na podstawie art. 430 § 1 k.p.k., postanowił pozostawić zażalenie bez rozpoznania, uznając je za niedopuszczalne z mocy ustawy. Uzasadnienie opiera się na interpretacji art. 35 § 1 k.p.k., zgodnie z którym decyzja w przedmiocie właściwości miejscowej i rzeczowej może być podjęta przez sąd wyłącznie z urzędu. Wniosek oskarżonego został potraktowany jako sygnał do rozważenia kwestii właściwości, a nie jako podstawa do wydania formalnego postanowienia. Sąd Rejonowy nie miał obowiązku wydawania postanowienia o odmowie przekazania sprawy, a jeśli takie postanowienie zapadło, to nie powinno ono w ogóle trafić do obrotu prawnego. W konsekwencji, zażalenie na takie nieprawidłowe postanowienie jest niedopuszczalne. Sąd Okręgowy odwołał się do utrwalonego orzecznictwa, w tym uchwały Sądu Najwyższego z 2005 r. (sygn. I KZP 5/05) oraz własnych wcześniejszych rozstrzygnięć, jednocześnie odrzucając odmienny pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z 2007 r. (sygn. I KZP 25/07). Podkreślono, że przepisy dotyczące dopuszczalności zażalenia mają charakter wtórny i dotyczą jedynie postanowień legalnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących właściwości sądu w postępowaniu karnym oraz dopuszczalności zażalenia na postanowienia wydane z naruszeniem tych przepisów.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji wydaje postanowienie w przedmiocie właściwości na wniosek strony, mimo że powinno ono być wydane z urzędu.
Zagadnienia prawne (1)
Czy zażalenie przysługuje na postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające przekazania sprawy według właściwości na wniosek strony, jeśli takie postanowienie nie powinno było zostać wydane?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające przekazania sprawy według właściwości na wniosek strony jest niedopuszczalne z mocy ustawy, jeśli takie postanowienie nie powinno było zostać wydane.
Uzasadnienie
Decyzja w przedmiocie właściwości może być podjęta wyłącznie z urzędu. Wniosek strony w tym zakresie stanowi jedynie sygnał do rozważenia kwestii właściwości i nie obliguje sądu do wydania formalnego postanowienia. Jeśli sąd nie widzi podstaw do zmiany właściwości, nie powinien wydawać postanowienia „odmownego”. Zażalenie przysługuje jedynie na postanowienia legalne, a postanowienie wydane z naruszeniem powyższej zasady nie jest postanowieniem legalnym.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. Ś. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 35 § 1
Kodeks postępowania karnego
Decyzja w przedmiocie właściwości miejscowej i rzeczowej może być podjęta przez sąd wyłącznie z urzędu.
k.p.k. art. 430 § 1
Kodeks postępowania karnego
Reguluje dopuszczalność zażalenia.
Pomocnicze
k.p.k. art. 9 § 2
Kodeks postępowania karnego
Stanowi podstawę do złożenia wniosku sygnalizacyjnego przez stronę, który nie wiąże sądu.
k.p.k. art. 35 § 3
Kodeks postępowania karnego
Sąd Okręgowy interpretuje zwrot „w kwestii” jako odnoszący się do postanowień legalnych, a nie tych, które nie powinny były zapaść.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja w przedmiocie właściwości może być podjęta wyłącznie z urzędu. • Wniosek strony w przedmiocie właściwości jest jedynie sygnałem do rozważenia kwestii, a nie podstawą do wydania postanowienia. • Zażalenie przysługuje tylko na postanowienia legalne, a postanowienie wydane z naruszeniem zasady o właściwości z urzędu nie jest postanowieniem legalnym.
Odrzucone argumenty
Zażalenie przysługuje na postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające przekazania sprawy według właściwości, nawet jeśli takie postanowienie nie powinno było zapaść (pogląd odmienny od Sądu Najwyższego).
Godne uwagi sformułowania
wniosek oskarżonego w tym przedmiocie należało uznać za złożony na podstawie art. 9 § 2 k.p.k. • nie wiązał Sądu Rejonowego, a przez to nie wymagał podjęcia czynności procesowych • nie powinien wydać takiego postanowienia • postanowienie „odmowne” wobec wniosku złożonego w trybie art. 9 § 2 k.p.k. [...] nie należy do grupy tak rozumianych postanowień legalnych. • Przepisy regulujące dopuszczalność zażalenia [...] mają bowiem charakter wtórny, co oznacza, że ze swej istoty dotyczą tylko postanowień legalnych
Skład orzekający
Paweł Pratkowiecki
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących właściwości sądu w postępowaniu karnym oraz dopuszczalności zażalenia na postanowienia wydane z naruszeniem tych przepisów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji wydaje postanowienie w przedmiocie właściwości na wniosek strony, mimo że powinno ono być wydane z urzędu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie karnym - właściwości sądu i dopuszczalności zażalenia. Interpretacja sądu jest klarowna i stanowi cenne przypomnienie dla praktyków.
“Kiedy zażalenie na postanowienie o właściwości jest niedopuszczalne? Wyjaśnia Sąd Okręgowy.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.