Art. 330 § 1. Uchylając postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, sąd wskazuje powody uchylenia, a w miarę potrzeby także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić. Wskazania te są dla organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze wiążące.
§ 2. Jeżeli organ prowadzący postępowanie nadal nie znajduje podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania lub odmowie jego wszczęcia. Postanowienie to podlega zaskarżeniu tylko do prokuratora nadrzędnego. W razie utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia pokrzywdzony, który co najmniej dwukrotnie wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 lub 1a, w tym zaskarżył postanowienie utrzymane w mocy przez prokuratora nadrzędnego, może wnieść akt oskarżenia określony w art. 55 § 1.
§ 2a. W razie utrzymania w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, prokurator nadrzędny przesyła pokrzywdzonemu, który spełnia warunki określone w § 2 zdanie trzecie, zawiadomienie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia wraz z pouczeniem o treści art. 55 § 1 oraz odpis postanowienia o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. Innego skarżącego powiadamia się o utrzymaniu w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia.
§ 3. W razie wniesienia przez pokrzywdzonego aktu oskarżenia prezes sądu przesyła jego odpis prokuratorowi, wzywając go do nadesłania w terminie 14 dni akt postępowania przygotowawczego.
§ 4. Jeżeli akt oskarżenia, którego odpis został przesłany prokuratorowi na podstawie § 3, nie został wniesiony przez pokrzywdzonego, prokurator odmawia przesłania akt postępowania przygotowawczego, zawiadamiając o tym prezesa sądu. Podmiotowi, który wniósł akt oskarżenia, przysługuje zażalenie na zarządzenie prokuratora o odmowie przesłania akt postępowania przygotowawczego; właściwy do rozpoznania zażalenia jest prokurator nadrzędny.
Art. 330 odwołuje się do:
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy uchwałę Sądu Dyscyplinarnego odmawiającą zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej za czyn z art. 231 § 1 i 2 kk, uznając brak wystarczających podstaw do stwierdzenia popełnienia przestępstwa.
Sąd Najwyższy uchylił uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2020 r. i umorzył postępowanie w sprawie wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, uznając, że wnioskodawca nie nabył uprawnienia do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia.
Sąd Rejonowy w Opolu skazał I. Ś. za oszustwa przy sprzedaży wózków dziecięcych w internecie, orzekając karę ograniczenia wolności i obowiązek naprawienia szkody.
Sąd Okręgowy umorzył postępowanie karne przeciwko oskarżonym z powodu wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia przez osobę nieuprawnioną, obciążając jednocześnie pokrzywdzonego kosztami postępowania.
Trybunał Konstytucyjny uznał, że przepisy Kodeksu postępowania karnego, uzależniające wniesienie przez pokrzywdzonego aktu oskarżenia od powtórnego postanowienia prokuratora o odmowie wszczęcia lub umorzeniu postępowania, są zgodne z Konstytucją.
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy uchwałę Sądu Apelacyjnego odmawiającą zezwolenia na pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności karnej z powodu niespełnienia formalnych przesłanek przez wnioskodawcę.
Sąd Rejonowy skazał oskarżonego za wprowadzanie do obrotu produktów leczniczych bez pozwolenia, orzekając karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz grzywnę.
Sąd Okręgowy uchylił wyrok uniewinniający oskarżonego od naruszenia miru domowego i umorzył postępowanie z powodu braku skargi uprawnionego oskarżyciela.
Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że skarżący nie spełnił warunków dopuszczalności jej rozpoznania, w tym terminu.
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu niezachowania terminu do jej wniesienia.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 330 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 330 § 1. Uchylając postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, sąd wskazuje powody uchylenia, a w miarę potrzeby także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić. Wskazania te są dla organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze wiążące.
§ 2. Jeżeli organ prowadzący postępowanie nadal nie znajduje podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania lub odmowie jego wszczęcia. Postanowienie to podlega zaskarżeniu tylko do prokuratora nadrzędnego. W razie utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia pokrzywdzony, który co najmniej dwukrotnie wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 lub 1a, w tym zaskarżył postanowienie utrzymane w mocy przez prokuratora nadrzędnego, może wnieść akt oskarżenia określony w art. 55 § 1.
§ 2a. W razie utrzymania w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, prokurator nadrzędny przesyła pokrzywdzonemu, który spełnia warunki określone w § 2 zdanie trzecie, zawiadomienie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia wraz z pouczeniem o treści art. 55 § 1 oraz odpis postanowienia o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. Innego skarżącego powiadamia się o utrzymaniu w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia.
§ 3. W razie wniesienia przez pokrzywdzonego aktu oskarżenia prezes sądu przesyła jego odpis prokuratorowi, wzywając go do nadesłania w terminie 14 dni akt postępowania przygotowawczego.
§ 4. Jeżeli akt oskarżenia, którego odpis został przesłany prokuratorowi na podstawie § 3, nie został wniesiony przez pokrzywdzonego, prokurator odmawia przesłania akt postępowania przygotowawczego, zawiadamiając o tym prezesa sądu. Podmiotowi, który wniósł akt oskarżenia, przysługuje zażalenie na zarządzenie prokuratora o odmowie przesłania akt postępowania przygotowawczego; właściwy do rozpoznania zażalenia jest prokurator nadrzędny.