Sąd Okręgowy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów formalnych.
Art. 252 KPKKodeks postępowania karnego
Art. 252
Art. 252 [Zażalenie na postanowienie w przedmiocie środka zapobiegawczego]
§ 1. Na postanowienie w przedmiocie środka zapobiegawczego przysługuje zażalenie na zasadach ogólnych, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Na postanowienie prokuratora w przedmiocie środka zapobiegawczego zażalenie przysługuje do sądu rejonowego, w którego okręgu prowadzi się postępowanie.
§ 3. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie środka zapobiegawczego sąd rozpoznaje niezwłocznie, z tym że zażalenie na postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztowania niepóźniej niż przed upływem 7 dni od przekazania sądowi zażalenia wraz z niezbędnymi aktami.
Orzeczenia powołujące art. 252 KPK(10 orzeczeń)
Sąd Okręgowy w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania zażalenie prokuratora na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania z uwagi na niedopuszczalność środka zaskarżenia wniesionego przez prokuratora.
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu i zwalniając oskarżonych od kosztów sądowych za II instancję.
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok skazujący za pozbawienie wolności i przetrzymywanie zakładnika, oddalając apelację obrońcy oskarżonego.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu uwzględnił częściowo apelacje prokuratora i obrońców, prostując oczywiste omyłki pisarskie i zmieniając zaskarżony wyrok w zakresie przypisanych czynów i okresów ich popełnienia, a w pozostałym zakresie utrzymując go w mocy.
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, uznając apelacje obrońców oskarżonych za bezzasadne i oddalając wnioski o uniewinnienie lub ponowne rozpoznanie sprawy.
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok skazujący za przywłaszczenie mienia o znacznej wartości, oddalając apelację obrońcy oskarżonej.
Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego, umarzając postępowanie w części dotyczącej wzięcia zakładnika z uwagi na przestępczy charakter wierzytelności i umorzenie postępowania na podstawie art. 252 § 4 kk, utrzymując w mocy wyrok w pozostałej części i orzekając nową karę łączną.
Sąd Najwyższy w uchwale wyjaśnił, że art. 254 § 1 k.p.k. nakazuje odpowiednie stosowanie art. 263 § 5 k.p.k. tylko do zażaleń na postanowienia sądu apelacyjnego wydane w pierwszej instancji.
Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu drugiej instancji, który skazał oskarżoną uniewinnioną przez sąd pierwszej instancji, naruszając tym samym zakaz reformationis in peius.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 252 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI