Art. 252 KPKKodeks postępowania karnego

Sąd Okręgowy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów formalnych.

Sąd Okręgowy w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania zażalenie prokuratora na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania z uwagi na niedopuszczalność środka zaskarżenia wniesionego przez prokuratora.

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu i zwalniając oskarżonych od kosztów sądowych za II instancję.

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok skazujący za pozbawienie wolności i przetrzymywanie zakładnika, oddalając apelację obrońcy oskarżonego.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu uwzględnił częściowo apelacje prokuratora i obrońców, prostując oczywiste omyłki pisarskie i zmieniając zaskarżony wyrok w zakresie przypisanych czynów i okresów ich popełnienia, a w pozostałym zakresie utrzymując go w mocy.

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, uznając apelacje obrońców oskarżonych za bezzasadne i oddalając wnioski o uniewinnienie lub ponowne rozpoznanie sprawy.

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok skazujący za przywłaszczenie mienia o znacznej wartości, oddalając apelację obrońcy oskarżonej.

Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego, umarzając postępowanie w części dotyczącej wzięcia zakładnika z uwagi na przestępczy charakter wierzytelności i umorzenie postępowania na podstawie art. 252 § 4 kk, utrzymując w mocy wyrok w pozostałej części i orzekając nową karę łączną.

Sąd Najwyższy w uchwale wyjaśnił, że art. 254 § 1 k.p.k. nakazuje odpowiednie stosowanie art. 263 § 5 k.p.k. tylko do zażaleń na postanowienia sądu apelacyjnego wydane w pierwszej instancji.