II AKA 238/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego P. L. (1) od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, który uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 252 § 1 kk w zb. z art. 189 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, polegającego na pozbawieniu wolności obywatela C. L. F. i przetrzymywaniu go jako zakładnika w celu zmuszenia rodziny do zapłacenia okupu. Oskarżony został skazany na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca w apelacji zarzucił m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 424 § 1 kpk, art. 413 § 2 pkt 1 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych, kwestionując ocenę dowodów i przypisanie oskarżonemu współsprawstwa. Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną. Wskazał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, w tym zeznania świadków G. L. (1) i L. F., a także dowody z badań biologicznych i daktyloskopijnych. Sąd Apelacyjny podkreślił, że ocena dowodów była wnikliwa, a ustalenia faktyczne trafne. Utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego w zaskarżonej części i zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących współsprawstwa, oceny dowodów w sprawach o przestępstwa z udziałem wielu osób, a także wymogów formalnych uzasadnienia wyroku i opisu czynu.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2009 r.
Zagadnienia prawne (4)
Czy ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji, w szczególności zeznań świadków obciążających oskarżonego, była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena dowodów przez Sąd pierwszej instancji była prawidłowa. Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy dokonał wnikliwej analizy wszystkich dowodów, w ich wzajemnym powiązaniu, i wyprowadził trafne wnioski, które należycie uzasadnił.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny szczegółowo analizował zeznania kluczowych świadków (G. L. (1), L. F.), porównując je z innymi dowodami (biologicznymi, daktyloskopijnymi, zeznaniami innych świadków) i stwierdził, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił ich wiarygodność, uwzględniając m.in. rodzaj pomówienia, zgodność z innymi dowodami i zasadami doświadczenia życiowego.
Czy uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego było wystarczająco precyzyjne i umożliwiało kontrolę odwoławczą?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego było wystarczające. Sąd Apelacyjny stwierdził, że uzasadnienie w sposób całościowy i logiczny wskazuje proces, który doprowadził Sąd pierwszej instancji do wniosku o winie oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny odniósł się do zarzutów dotyczących braku wyjaśnienia podstaw przyjęcia pewnych ustaleń faktycznych i kwalifikacji prawnej, uznając, że uzasadnienie Sądu Okręgowego wyjaśniało zarówno osobiste zachowania oskarżonego, jak i powody przypisania mu czynności sprawczych innych osób w ramach współsprawstwa.
Czy opis czynu przypisanego oskarżonemu w sentencji wyroku był wystarczająco precyzyjny i zgodny z przepisami prawa materialnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opis czynu był wystarczająco precyzyjny i zgodny z prawem. Sąd Apelacyjny uznał, że opis stosowania przemocy psychicznej i fizycznej, głodzenia i grożenia pozbawieniem życia, jednoznacznie wskazuje na kwalifikowaną odpowiedzialność karną za pozbawienie wolności połączone ze szczególnym udręczeniem, co odpowiada znamionom art. 189 § 2 kk w brzmieniu sprzed nowelizacji.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny odrzucił zarzut obrazy art. 413 § 2 pkt 1 kpk, wskazując, że opis czynu w sentencji wyroku, nawet bez użycia dosłownych sformułowań ustawowych, zawierał wystarczające informacje o zachowaniach oskarżonego, które wypełniały znamiona przestępstwa ze szczególnym udręczeniem.
Czy sąd jest związany ustaleniami faktycznymi i wyrokami zapadłymi w innych sprawach dotyczących współsprawców?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie jest związany ustaleniami faktycznymi i wyrokami zapadłymi w innych sprawach dotyczących współsprawców. Sąd jest zobowiązany do dokonywania własnych ocen dowodów i czynienia własnych ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny powołał się na zasadę samodzielności jurysdykcyjnej (art. 8 § 1 kpk), stwierdzając, że sąd rozpoznający sprawę innego współuczestnika nie jest związany orzeczeniem zapadłym w sprawie współsprawców, a jedynie dokonuje samodzielnej oceny dowodów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. L. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| C. L. F. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| A. Y. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| G. L. (1) | osoba_fizyczna | świadek/współsprawca |
| J. K. (1) | osoba_fizyczna | współsprawca |
| R. R. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| I. L. | osoba_fizyczna | świadek |
| D. C. | osoba_fizyczna | świadek |
| D. S. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| Prokurator | organ_państwowy | prokurator |
| L. F. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 252 § 1
Kodeks karny
Dotyczy wzięcia zakładnika.
k.k. art. 189 § 2
Kodeks karny
Dotyczy pozbawienia wolności połączonego ze szczególnym udręczeniem (w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2009 r.).
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Dotyczy zbiegu przepisów, gdy jeden czyn wyczerpuje znamiona dwóch lub więcej przepisów.
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
Dotyczy rozboju.
k.k. art. 275 § 1
Kodeks karny
Dotyczy użycia dokumentu stwierdzającego tożsamość innej osoby lub posługiwanie się takim dokumentem.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy uwzględnienia całokształtu ujawnionych okoliczności.
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 413 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy określenia przypisanego czynu w sentencji wyroku.
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Dotyczy stosowania ustawy względniejszej dla sprawcy.
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
Dotyczy wymiaru kary przy zbiegu przepisów.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych.
k.k. art. 53 § 1
Kodeks karny
Dotyczy dyrektyw wymiaru kary.
k.k. art. 53 § 2
Kodeks karny
Dotyczy dyrektyw wymiaru kary.
k.k. art. 443
Kodeks karny
Dotyczy zakazu orzekania na niekorzyść oskarżonego po jego uniewinnieniu lub umorzeniu postępowania.
k.k. art. 438
Kodeks karny
Dotyczy podstawy odwoławczej w postaci rażącej niewspółmierności kary.
k.p.k. art. 8 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zasady samodzielności jurysdykcyjnej.
Pomocnicze
k.k. art. 189 § 1
Kodeks karny
Dotyczy pozbawienia wolności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez Sąd Okręgowy, w tym zeznań świadków G. L. (1) i L. F. • Wiarygodność zeznań G. L. (1) potwierdzona innymi dowodami i zasadami doświadczenia życiowego. • Wystarczająca precyzja uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego. • Prawidłowy opis czynu przypisanego oskarżonemu, zgodny z znamionami art. 189 § 2 kk (w brzmieniu sprzed nowelizacji). • Zasada samodzielności jurysdykcyjnej sądu, niezwiązanie ustaleniami z innych postępowań. • Współsprawstwo jako podmiotowe rozszerzenie odpowiedzialności karnej.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 410 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów. • Obraza przepisów postępowania (art. 424 § 1 kpk) poprzez sporządzenie niekontrolowanego uzasadnienia. • Obraza przepisów postępowania (art. 413 § 2 pkt 1 kpk) poprzez nieprecyzyjne określenie czynu w sentencji. • Obraza prawa materialnego (art. 189 § 2 kk) poprzez nieuprawnione przypisanie czynu. • Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący okresu przetrzymywania i udziału oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Apelacyjny nie znalazł żadnych podstaw do kwestionowania oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy, jak też poczynionych w oparciu o nią ustaleń faktycznych. • W judykaturze wymienia się następujące warunki owej ostrożności w ocenie tego rodzaju dowodów: -ustalenie rodzaju pomówienia, -zgodność pomówienia z innymi zebranymi w postępowaniu dowodami, -zgodność pomówienia z zasadami doświadczenia życiowego oraz logiką wydarzeń; -konsekwencja w przekazywaniu informacji i ich zgodność w kolejnych relacjach. • Istotę bowiem zjawiskowej postaci popełnienia przestępstwa, którą jest współsprawstwo, stanowi podmiotowe rozszerzenie odpowiedzialności karnej.
Skład orzekający
Adam Wrzosek
przewodniczący
Józef Ciurko
sędzia
Hubert Gąsior
sędzia (del.) sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących współsprawstwa, oceny dowodów w sprawach o przestępstwa z udziałem wielu osób, a także wymogów formalnych uzasadnienia wyroku i opisu czynu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2009 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy poważnego przestępstwa porwania i wzięcia zakładnika, z elementami przemocy i żądania okupu. Analiza oceny dowodów i współsprawstwa jest ciekawa z perspektywy prawniczej.
“Sąd Apelacyjny potwierdza wyrok za porwanie i okup: kluczowa rola oceny dowodów i współsprawstwa.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.