Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy karnej dotyczącej oskarżonego A.J. innemu sądowi, uznając, że istniejące relacje sędziów z oskarżonym i świadkiem nie stanowią wystarczającej podstawy do wyłączenia sądu miejscowo właściwego.
Sąd Rejonowy w Toruniu orzekł karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 2 miesięcy wobec skazanego K. O., uwzględniając jego pozytywną postawę w zakładzie karnym i stosując częściową absorpcję kar.
Sąd Okręgowy w Płocku zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy M. Z. zadośćuczynienie i odszkodowanie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec A. K. (2) w sprawach II K 418/22 i II K 494/23, orzekając karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, a pozostałe wyroki pozostawił do odrębnego wykonania.
Sąd Rejonowy w Toruniu orzekł karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności dla P.D. za popełnione przestępstwa, zaliczając na jej poczet okres odbytej kary.
Sąd Apelacyjny zmienił wyrok sądu okręgowego, oddalając wniosek o zadośćuczynienie ponad kwotę 30 000 zł i obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Sąd uniewinnił oskarżoną od zarzutu uporczywego nękania, zasądzając od oskarżyciela posiłkowego zwrot kosztów obrony.
Sąd Okręgowy zasądził zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie, oddalając wniosek w pozostałej części.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za oszustwa, uznając apelacje obrońców za bezzasadne.
Sąd Okręgowy uchylił wyrok w części dotyczącej jednego z czynów z art. 286 § 1 kk z powodu powagi rzeczy osądzonej, a w pozostałym zakresie utrzymał wyrok Sądu Rejonowego w mocy.
Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 240 KPK?
Wypróbuj Lexedit Research