IV Ka 113 / 26Korekta kwalifikacji zniesławienia i warunkowe umorzenie

Sąd odwoławczy, działając z urzędu na podstawie art. 440 kpk, dokonał korekty kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu. Stwierdzono, że zachowania oskarżonego, polegające na publikowaniu wpisów na forach internetowych, należy oceniać w kategoriach prawnej konstrukcji jedności czynu ciągłego w rozumieniu art. 12 § 1 kk. Uznano, że dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony. W tej sprawie, zachowania te zostały zrealizowane na przestrzeni kilku dni, cechowała je tożsamość charakteru i treści wypowiedzi zniesławiających, a także tożsamość osoby pokrzywdzonej. Sąd odwoławczy uznał również za nieuzasadnione przypisanie konstrukcji kumulatywnej kwalifikacji prawnej z uwzględnieniem przepisu art. 216 § 2 kk. Chociaż treść wpisów nosiła znamiona zniesławienia (art. 212 § 2 kk), to forma ich podniesienia (treść) nie stanowiła jednocześnie zniewagi. Określenia takie jak „handlarzyna”, „bociarz” czy „prosiaczek” w kontekście tych wpisów, które dotyczyły zarzutów nieuczciwego handlu wirtualną walutą przy użyciu oprogramowania BOT, godziły w reputację pokrzywdzonego, a nie w jego godność osobistą. Sąd odwoławczy podzielił zarzuty apelacji dotyczące wyższego stopnia społecznej szkodliwości czynu niż znikomy, wskazując na publikację w wielu miejscach, znaczenie zarzutu dla reputacji oraz działanie z góry powziętym zamiarem. Niemniej jednak, sąd uznał, że stopień szkodliwości nie przekraczał poziomu uprawniającego do warunkowego umorzenia postępowania karnego, zwłaszcza przy uwzględnieniu młodego wieku i niekaralności oskarżonego. Sąd odwoławczy podzielił również stanowisko sądu pierwszej instancji co do braku dostatecznego wykazania przez oskarżyciela szkody materialnej, wskazując, że dla ustalenia takich kwot właściwszy jest proces cywilny. Nałożono na oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę.

Zagadnienia prawne (4)