Art. 43a [Świadczenie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej]
§ 1. Odstępując od wymierzenia kary, a także w wypadkach wskazanych w ustawie, sąd może orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; wysokość tego świadczenia nie może przekroczyć 60 000 złotych.
§ 2. W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 164 § 1, art. 165 § 1, art. 165a § 1 lub 2, art. 171 § 1, 2 lub 3, art. 174 § 1, art. 177 § 2a, art. 178a § 1, art. 178b, art. 178c § 1, art. 178d, art. 179, art. 180, art. 200a § 1 lub 2, art. 200b, art. 202 § 4b lub 4c, art. 244, art. 255a § 1 lub 2, art. 258 § 1, art. 263 § 2 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych, do wysokości określonej w § 1.
§ 3. W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 4, art. 202 § 3, 4 lub 4a, art. 244, jeżeli czyn sprawcy polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, art. 258 § 2, 3 lub 4, art. 263 § 1 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 10 000 złotych, do wysokości określonej w § 1.
§ 4. W razie skazania za udział w bójce lub pobiciu, o których mowa w art. 158 lub w art. 159, sąd orzeka, a jeżeli jednocześnie orzeka obowiązek lub nawiązkę na podstawie art. 46 § 1 lub 2 - może orzec, świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych.
Sąd Rejonowy w Lipsku skazał G.H. na 8 miesięcy pozbawienia wolności za prowadzenie pojazdu mechanicznego pomimo dożywotniego zakazu, orzekając jednocześnie ponowny dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne.
Sąd Rejonowy w Lipsku skazał oskarżonego za nielegalne posiadanie amunicji, orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego z powodu zaniechania orzeczenia obligatoryjnego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie skazał mężczyznę za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, pod wpływem alkoholu, mimo dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów i cofniętych uprawnień, orzekając karę pozbawienia wolności i dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów.
Sąd Rejonowy w Bełchatowie skazał X.W. na karę roku pozbawienia wolności za prowadzenie pojazdu pomimo dożywotniego zakazu, orzekając jednocześnie ponowny dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne.
Sąd Rejonowy w Toruniu skazał oskarżonego za prowadzenie pojazdu mechanicznego pomimo orzeczonego zakazu, wymierzając karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, świadczenie pieniężne oraz zakaz prowadzenia pojazdów na 6 lat.
Sąd Rejonowy skazał oskarżonego za jazdę pod wpływem alkoholu i niestosowanie się do zakazu prowadzenia pojazdów, warunkowo zawieszając karę pozbawienia wolności.
Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec kierowcy, który prowadził pojazd pomimo cofniętych uprawnień, orzekając zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne.
Sąd Rejonowy warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego o prowadzenie pojazdu pomimo cofniętych uprawnień, orzekając zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne, a Sąd Okręgowy utrzymał ten wyrok w mocy.
Sąd Rejonowy w Toruniu skazał H.R. za prowadzenie pojazdu mechanicznego mimo orzeczonego zakazu, wymierzając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, zakaz prowadzenia pojazdów na 3 lata oraz świadczenie pieniężne.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 43a KK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 43a [Świadczenie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej]
§ 1. Odstępując od wymierzenia kary, a także w wypadkach wskazanych w ustawie, sąd może orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; wysokość tego świadczenia nie może przekroczyć 60 000 złotych.
§ 2. W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 164 § 1, art. 165 § 1, art. 165a § 1 lub 2, art. 171 § 1, 2 lub 3, art. 174 § 1, art. 177 § 2a, art. 178a § 1, art. 178b, art. 178c § 1, art. 178d, art. 179, art. 180, art. 200a § 1 lub 2, art. 200b, art. 202 § 4b lub 4c, art. 244, art. 255a § 1 lub 2, art. 258 § 1, art. 263 § 2 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych, do wysokości określonej w § 1.
§ 3. W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 4, art. 202 § 3, 4 lub 4a, art. 244, jeżeli czyn sprawcy polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, art. 258 § 2, 3 lub 4, art. 263 § 1 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 10 000 złotych, do wysokości określonej w § 1.
§ 4. W razie skazania za udział w bójce lub pobiciu, o których mowa w art. 158 lub w art. 159, sąd orzeka, a jeżeli jednocześnie orzeka obowiązek lub nawiązkę na podstawie art. 46 § 1 lub 2 - może orzec, świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych.