Art. 195a [Łączne zabezpieczenie]
§ 1. Jeżeli jednym postanowieniem zabezpieczono grożący przepadek oraz grzywnę, obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, świadczenie pieniężne, nawiązkę lub wykonanie orzeczenia o kosztach sądowych w postępowaniu karnym, sąd lub prokurator, który wydał to postanowienie, może zlecić jego wykonanie w całości naczelnikowi urzędu skarbowego określonemu zgodnie z art. 22 § 2 i 2a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
§ 2. W przypadku, o którym mowa w § 1, jeżeli orzeczono przepadek, naczelnik urzędu skarbowego prowadzi również egzekucję orzeczonej jednocześnie grzywny i zasądzonych od skazanego kosztów sądowych oraz egzekucję orzeczonego obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, świadczenia pieniężnego albo nawiązki, chyba że zostały wykonane w całości zgodnie z art. 11a lub art. 11b § 1.
Art. 195a odwołuje się do:
Powołują się na art. 195a:
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Prokuratora Krajowego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej odmawiające zabezpieczenia majątkowego z powodu braku wymaganego zarządzenia zabezpieczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia o odmowie zabezpieczenia majątkowego, uznając, że prokurator nie musiał wydawać dodatkowego zarządzenia zabezpieczenia, a naczelnik urzędu skarbowego był właściwy do wykonania postanowienia prokuratora.
NSA oddalił skargę kasacyjną prokuratora, potwierdzając, że urząd skarbowy nie jest właściwy do wykonania zabezpieczenia obejmującego wyłącznie grożący przepadek.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej, uznając, że urząd skarbowy jest właściwy do wykonania zabezpieczenia przepadku przedmiotów na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia organów skarbowych odmawiające zabezpieczenia przepadku majątku, uznając, że urząd skarbowy jest właściwy do wykonania takiego zabezpieczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia organów obu instancji odmawiające zabezpieczenia wykonania orzeczeń karnych, uznając właściwość urzędu skarbowego do egzekucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej odmawiające zabezpieczenia, uznając urząd skarbowy za właściwy do wykonania postanowienia prokuratora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Prokuratora Rejonowego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej odmawiające zabezpieczenia grożącego przepadku na mieniu podejrzanego, uznając, że urząd skarbowy nie jest właściwy do wykonania takiego zabezpieczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia odmawiające zabezpieczenia majątkowego, uznając, że postanowienie prokuratora o zabezpieczeniu nie wymaga klauzuli wykonalności sądu, a jedynie zarządzenia zabezpieczenia w trybie administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając, że urząd skarbowy nie był właściwy do wykonania zabezpieczenia przepadku samochodu, gdyż nie objęto nim dodatkowych kar majątkowych.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 195a KKW?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 195a [Łączne zabezpieczenie]
§ 1. Jeżeli jednym postanowieniem zabezpieczono grożący przepadek oraz grzywnę, obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, świadczenie pieniężne, nawiązkę lub wykonanie orzeczenia o kosztach sądowych w postępowaniu karnym, sąd lub prokurator, który wydał to postanowienie, może zlecić jego wykonanie w całości naczelnikowi urzędu skarbowego określonemu zgodnie z art. 22 § 2 i 2a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
§ 2. W przypadku, o którym mowa w § 1, jeżeli orzeczono przepadek, naczelnik urzędu skarbowego prowadzi również egzekucję orzeczonej jednocześnie grzywny i zasądzonych od skazanego kosztów sądowych oraz egzekucję orzeczonego obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, świadczenia pieniężnego albo nawiązki, chyba że zostały wykonane w całości zgodnie z art. 11a lub art. 11b § 1.