Art. 385 KCKodeks cywilny

Kodeks cywilny

Art. 385

Art. 385 § 1. W razie sprzeczności treści umowy z wzorcem umowy strony są związane umową. § 2. Wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta. Zasady wyrażonej w zdaniu poprzedzającym nie stosuje się w postępowaniu w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone. Art. 385 1 [Niedozwolone klauzule] § 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje. Art. 385 2 [Ocena umowy] Oceny zgodności postanowienia umowy z dobrymi obyczajami dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy, biorąc pod uwagę jej treść, okoliczności zawarcia oraz uwzględniając umowy pozostające w związku z umową obejmującą postanowienie będące przedmiotem oceny. Art. 385 3 [Katalog] W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności: 1) wyłączają lub ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za szkody na osobie; 2) wyłączają lub istotnie ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania; 3) wyłączają lub istotnie ograniczają potrącenie wierzytelności konsumenta z wierzytelnością drugiej strony; 4) przewidują postanowienia, z którymi konsument nie miał możliwości zapoznać się przed zawarciem umowy; 5) zezwalają kontrahentowi konsumenta na przeniesienie praw i przekazanie obowiązków wynikających z umowy bez zgody konsumenta; 6) uzależniają zawarcie umowy od przyrzeczenia przez konsumenta zawierania w przyszłości dalszych umów podobnego rodzaju; 7) uzależniają zawarcie, treść lub wykonanie umowy od zawarcia innej umowy, niemającej bezpośredniego związku z umową zawierającą oceniane postanowienie; 8) uzależniają spełnienie świadczenia od okoliczności zależnych tylko od woli kontrahenta konsumenta; 9) przyznają kontrahentowi konsumenta uprawnienia do dokonywania wiążącej interpretacji umowy; 10) uprawniają kontrahenta konsumenta do jednostronnej zmiany umowy bez ważnej przyczyny wskazanej w tej umowie; 11) przyznają tylko kontrahentowi konsumenta uprawnienie do stwierdzania zgodności świadczenia z umową; 12) wyłączają obowiązek zwrotu konsumentowi uiszczonej zapłaty za świadczenie niespełnione w całości lub części, jeżeli konsument zrezygnuje z zawarcia umowy lub jej wykonania; 13) przewidują utratę prawa żądania zwrotu świadczenia konsumenta spełnionego wcześniej niż świadczenie kontrahenta, gdy strony wypowiadają, rozwiązują lub odstępują od umowy; 14) pozbawiają wyłącznie konsumenta uprawnienia do rozwiązania umowy, odstąpienia od niej lub jej wypowiedzenia; 15) zastrzegają dla kontrahenta konsumenta uprawnienie wypowiedzenia umowy zawartej na czas nieoznaczony, bez wskazania ważnych przyczyn i stosownego terminu wypowiedzenia; 16) nakładają wyłącznie na konsumenta obowiązek zapłaty ustalonej sumy na wypadek rezygnacji z zawarcia lub wykonania umowy; 17) nakładają na konsumenta, który nie wykonał zobowiązania lub odstąpił od umowy, obowiązek zapłaty rażąco wygórowanej kary umownej lub odstępnego; 18) stanowią, że umowa zawarta na czas oznaczony ulega przedłużeniu, o ile konsument, dla którego zastrzeżono rażąco krótki termin, nie złoży przeciwnego oświadczenia; 19) przewidują wyłącznie dla kontrahenta konsumenta jednostronne uprawnienie do zmiany, bez ważnych przyczyn, istotnych cech świadczenia; 20) przewidują uprawnienie kontrahenta konsumenta do określenia lub podwyższenia ceny lub wynagrodzenia po zawarciu umowy bez przyznania konsumentowi prawa odstąpienia od umowy; 21) uzależniają odpowiedzialność kontrahenta konsumenta od wykonania zobowiązań przez osoby, za pośrednictwem których kontrahent konsumenta zawiera umowę lub przy których pomocy wykonuje swoje zobowiązanie, albo uzależniają tę odpowiedzialność od spełnienia przez konsumenta nadmiernie uciążliwych formalności; 22) przewidują obowiązek wykonania zobowiązania przez konsumenta mimo niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez jego kontrahenta; 23) wyłączają jurysdykcję sądów polskich lub poddają sprawę pod rozstrzygnięcie sądu polubownego polskiego lub zagranicznego albo innego organu, a także narzucają rozpoznanie sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy. Art. 385 4 [Konflikt formularzy] § 1. Umowa między przedsiębiorcami stosującymi różne wzorce umów nie obejmuje tych postanowień wzorców, które są ze sobą sprzeczne. § 2. Umowa nie jest zawarta, gdy po otrzymaniu oferty strona niezwłocznie zawiadomi, że nie zamierza zawierać umowy na warunkach przewidzianych w § 1. Art. 385 5 [Stosowanie przepisów dotyczących konsumenta do osoby fizycznej] § 1. Przepisy dotyczące konsumenta, zawarte w art. 385 1 -385 3, stosuje się do osoby fizycznej zawierającej umowę bezpośrednio związaną z jej działalnością gospodarczą, gdy z treści tej umowy wynika, że nie posiada ona dla niej charakteru zawodowego, wynikającego w szczególności z przedmiotu wykonywanej przez nią działalności gospodarczej, udostępnionego na podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. § 1 1. 4) Jeżeli z treści umowy, która ma być zawarta, nie wynika, czy posiada ona charakter zawodowy dla osoby fizycznej, o której mowa w § 1, osoba ta najpóźniej w chwili zawarcia umowy może złożyć oświadczenie, że umowa posiada dla niej charakter zawodowy albo że nie posiada takiego charakteru. Druga strona umowy nie może jednak uzależnić zawarcia umowy od złożenia takiego oświadczenia. § 2. (uchylony)

Powiązane przepisy

Powołują się na art. 385:

Orzeczenia powołujące art. 385 KC(533 orzeczeń)

I C 494/25· 2026-01-12

Sąd częściowo uwzględnił powództwo o zapłatę z umowy pożyczki, uznając część kosztów za abuzywne i zasądzając kwotę niższą niż żądał powód.

I C 351/25· Sąd Rejonowy w Kętrzynie· 2025-11-04

Sąd Rejonowy zasądził od pozwanej na rzecz funduszu inwestycyjnego 3 600 zł z odsetkami, oddalając powództwo w pozostałej części z powodu uznania klauzul dotyczących prowizji za abuzywne.

XII C 1062/22· Sąd Apelacyjny w Poznaniu· 2025-07-07

Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację banku, utrzymując w mocy wyrok Sądu Okręgowego stwierdzający nieważność umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF z powodu abuzywnych klauzul waloryzacyjnych.

I C 1859/24· Sąd Okręgowy w Gliwicach· 2025-06-04

Sąd Okręgowy w Gliwicach uznał umowę o kredyt hipoteczny indeksowany do CHF za nieważną z powodu abuzywnych klauzul dotyczących ustalania kursów walut, zasądzając na rzecz konsumenta część dochodzonej kwoty.

I C 138/24· Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu· 2025-05-28

Sąd oddalił powództwo o zapłatę 2.722,18 zł, uznając prowizję za udzielenie pożyczki w wysokości ponad 100% jej wartości za klauzulę niedozwoloną.

I ACa 1430/22· Sąd Apelacyjny w Krakowie· 2025-04-09

Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację banku, utrzymując w mocy wyrok Sądu Okręgowego, który uznał umowę kredytu indeksowanego do CHF za nieważną i zasądził od banku na rzecz konsumentki zwrot nienależnie spełnionych świadczeń.

VII C 1775/19· Sąd Okręgowy w Poznaniu· 2025-02-18

Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił apelację powoda, uznając za zasadne rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego o uznaniu części opłat w umowie pożyczki konsumenckiej za abuzywne.

IVCa 207/25· Sąd Okręgowy· 2025-01-15

Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda, potwierdzając, że komornik sądowy, mimo braku statusu przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, mógł być beneficjentem subwencji rządowej, jeśli podmiot udzielający wsparcia miał pełną świadomość charakteru jego działalności.

I C 1028/24· Sąd Okręgowy w Gliwicach· 2024-12-18

Sąd Okręgowy w Gliwicach ustalił nieważność umowy kredytu hipotecznego denominowanego w CHF i zasądził od banku na rzecz konsumenta zwrot wpłaconych rat.

I ACa 1036/22· Sąd Apelacyjny w Krakowie· 2024-11-07

Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację banku, utrzymując w mocy wyrok Sądu Okręgowego stwierdzający nieważność umowy kredytu denominowanego w CHF z powodu abuzywnych klauzul dotyczących przeliczeń walutowych.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 385 KC?

Wypróbuj Lexedit Research