I GSK 669/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność decyzji organów obu instancji w sprawie rozłożenia na raty kary pieniężnej nałożonej na M. Sp. j. w Ł. WSA uznał, że organem właściwym do rozpoznania wniosku o ulgę był Główny Inspektor Transportu Drogowego (organ odwoławczy), ponieważ jego decyzja ostatecznie ukształtowała sytuację prawną strony. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając to stanowisko za nieprawidłowe. NSA podkreślił, że zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, karę pieniężną nakłada właściwy ze względu na miejsce kontroli organ, którym w tej sprawie był Małopolski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego. Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy nie zmienia organu, który pierwotnie nałożył karę. NSA stwierdził, że WSA błędnie zinterpretował art. 189k § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, pomijając treść art. 93 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, co doprowadziło do niezasadnego stwierdzenia nieważności decyzji z powodu naruszenia przepisów o właściwości. W konsekwencji NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA, a także odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie właściwości organu do rozpatrywania wniosków o ulgi w spłacie kar pieniężnych nałożonych na podstawie ustawy o transporcie drogowym, zwłaszcza w kontekście interpretacji przepisów k.p.a. i przepisów szczególnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy o transporcie drogowym i wniosku o rozłożenie jej na raty.
Zagadnienia prawne (2)
Kto jest organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o rozłożenie na raty administracyjnej kary pieniężnej nałożonej na podstawie ustawy o transporcie drogowym – organ, który wydał decyzję o nałożeniu kary, czy organ odwoławczy, który utrzymał ją w mocy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o rozłożenie na raty administracyjnej kary pieniężnej jest organ, który nałożył karę pieniężną w pierwszej instancji, zgodnie z przepisami ustawy o transporcie drogowym.
Uzasadnienie
NSA uznał, że art. 93 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym jednoznacznie wskazuje organ właściwy do nałożenia kary. Utrzymanie decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy nie zmienia organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o ulgę, chyba że decyzja odwoławcza ma charakter reformatoryjny.
Czy stwierdzenie nieważności decyzji z powodu naruszenia przepisów o właściwości jest uzasadnione, gdy organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli organ odwoławczy jedynie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, nie dochodzi do naruszenia przepisów o właściwości w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. w kontekście wniosku o ulgę.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji nie kreuje nowego stosunku administracyjnoprawnego ani nie zmienia organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o ulgę, jeśli pierwotna decyzja została wydana przez właściwy organ pierwszej instancji.
Przepisy (9)
Główne
k.p.a. art. 189k § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organem właściwym do udzielenia ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej jest organ, który ją nałożył.
utd art. 93 § ust. 1
Ustawa o transporcie drogowym
Organem właściwym do nałożenia kary pieniężnej jest organ, którego pracownicy stwierdzili naruszenie.
Pomocnicze
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanka nieważności decyzji – wydanie jej z naruszeniem przepisów o właściwości.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy uchyla decyzję organu pierwszej instancji i rozstrzyga co do istoty sprawy (decyzja reformatoryjna).
utd art. 92a § ust. 1, ust. 5, ust. 7
Ustawa o transporcie drogowym
ppsa art. 183 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.
ppsa art. 185 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.
ppsa art. 207 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o rozłożenie na raty kary pieniężnej jest organ, który nałożył karę w pierwszej instancji, zgodnie z przepisami ustawy o transporcie drogowym.
Odrzucone argumenty
Organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o rozłożenie na raty kary pieniężnej jest organ odwoławczy, ponieważ jego decyzja ostatecznie ukształtowała sytuację prawną strony.
Godne uwagi sformułowania
Organem tym będzie ten organ administracji, który karę nałożył. • Decyzja bowiem organu I instancji – jest w takim przypadku orzeczeniem nieostatecznym, a taki akt, co do zasady, nie kształtuje jeszcze sytuacji prawnej jednostki. • WSA dokonał błędnej wykładni powołanych w skardze kasacyjnej przepisów przyjmując, że w sprawie zostały naruszone przepisy o właściwości organów administracyjnych.
Skład orzekający
Joanna Wegner
przewodniczący
Piotr Kraczowski
sprawozdawca
Tomasz Smoleń
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości organu do rozpatrywania wniosków o ulgi w spłacie kar pieniężnych nałożonych na podstawie ustawy o transporcie drogowym, zwłaszcza w kontekście interpretacji przepisów k.p.a. i przepisów szczególnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy o transporcie drogowym i wniosku o rozłożenie jej na raty.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowej kwestii proceduralnej – właściwości organu, co ma bezpośrednie przełożenie na praktykę prawniczą w sprawach transportowych i administracyjnych. Wyjaśnia, jak interpretować przepisy o właściwości w kontekście decyzji organu pierwszej i drugiej instancji.
“Kto naprawdę decyduje o ratach kary za transport? NSA wyjaśnia kluczową kwestię właściwości organu.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.