Art. 7 Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

Art. 7

Art. 7 [Przedmiot opodatkowania i strata] 1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. 2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. 3. Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się: 1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku; 2) przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu; 2a) straty poniesionej ze źródła przychodów; 3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład; 4) strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych - w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę; 5) strat przedsiębiorstw państwowych przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji; 6) strat instytucji kredytowej związanych z działalnością oddziału tej instytucji, którego składniki majątkowe zostały wniesione do spółki tytułem wkładu niepieniężnego na utworzenie banku na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 1646, 1685 i 1863); 7) strat podatnika, jeżeli podatnik przejął inny podmiot lub nabył przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w tym w drodze wkładu niepieniężnego, lub otrzymał wkład pieniężny, za który nabył przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w wyniku czego: a) przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności gospodarczej po takim przejęciu lub nabyciu, w całości albo w części jest inny niż przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności przed takim przejęciem lub nabyciem, lub b) co najmniej 25% udziałów (akcji) podatnika posiada podmiot lub podmioty, które na dzień kończący rok podatkowy, w którym podatnik poniósł taką stratę, praw takich nie posiadały. 4. Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3, a w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, także straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych, z wyjątkiem spółek przekształconych w inne spółki. 4a. Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się również strat przedsiębiorstw państwowych przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji oraz strat instytucji kredytowej związanych z działalnością oddziału tej instytucji, którego składniki majątkowe zostały wniesione do spółki tytułem wkładu niepieniężnego na utworzenie banku na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe. 4b. Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się strat, o których mowa w ust. 3 pkt 7. 5. O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może: 1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo 2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty. 6. Przepis ust. 5 nie ma zastosowania do strat z odpłatnego zbycia walut wirtualnych. 6a. W przypadku upływu obowiązywania umowy lub utraty przez podatkową grupę kapitałową statusu podatnika obniżenie, o którym mowa w ust. 5, stosuje się również do straty spółki tworzącej podatkową grupę kapitałową poniesionej przed utworzeniem tej grupy, jeżeli: 1) strata została poniesiona nie wcześniej niż w piątym roku podatkowym spółki poprzedzającym rok, za który dokonuje się tego obniżenia, z tym że okres ten obejmuje również lata podatkowe podatkowej grupy kapitałowej tworzonej przez tę spółkę, oraz 2) o wysokość tej straty nie został obniżony dochód podatkowej grupy kapitałowej na podstawie art. 7a ust. 4 i 5. 7. Podatnik, który w latach podatkowych poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek osiągnął stratę ze źródła przychodów i nabył prawo do jej odliczenia na podstawie ust. 5: 1) może obniżyć o wysokość tej nieodliczonej straty dochód ze źródła przychodów uzyskany w 2 latach podatkowych bezpośrednio poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, pod warunkiem stosowania tego opodatkowania przez okres co najmniej 4 lat podatkowych; 2) traci prawo do tego odliczenia, począwszy od pierwszego roku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. 8. W przypadku niedotrzymania warunku, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, podatnik traci prawo do dokonania obniżenia określonego w tym przepisie od dnia, w którym skorzystał z tego obniżenia, oraz jest obowiązany do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę.

Orzeczenia powołujące art. 7 (1000 orzeczeń)

III KK 172/26· Sąd Najwyższy· 2026-05-28

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanej jako oczywiście bezzasadną, obciążając ją kosztami postępowania.

V KK 462/25· Sąd Najwyższy· 2026-05-27

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny w części dotyczącej umorzenia postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego, obciążając kosztami Skarb Państwa.

III KZ 12/26· Sąd Najwyższy· 2026-05-27

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia skargi od wyroku sądu odwoławczego z powodu niespełnienia wymogów formalnych, w tym braku podpisu profesjonalnego pełnomocnika.

III KK 137/26· Sąd Najwyższy· 2026-05-26

Sąd Najwyższy przyznał tłumaczowi przysięgłemu wynagrodzenie za wykonanie tłumaczenia postanowienia Sądu Najwyższego.

I KO 35/26· Sąd Najwyższy· 2026-05-22

Sąd Najwyższy zarządził o niedopuszczalności wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, którego rozstrzygnięcie miało charakter kasatoryjny.

C-198/24· Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej· 2026-05-21

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przy ocenie pilnej potrzeby wydania europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym można brać pod uwagę zarówno dawne działania dłużnika, jak i przepisy krajowe utrudniające egzekucję.

C-684/24 i C-685/24· Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej· 2026-05-21

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że włoskie przepisy dotyczące dostępu do informacji o beneficjentach rzeczywistych trustów i podobnych porozumień prawnych są zgodne z prawem UE, pod warunkiem zapewnienia tymczasowej ochrony prawnej w określonych przypadkach.

C-626/24· Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej· 2026-05-21

Trybunał orzekł, że obowiązek wcześniejszego zgłaszania przywozu suplementów diety z innych państw członkowskich jest niezgodny z prawem UE, jeśli nie jest ściśle niezbędny do organizacji kontroli.

I KK 183/26· Sąd Najwyższy· 2026-05-21

Sąd Najwyższy wstrzymał wykonanie prawomocnego wyroku skazującego na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności do czasu rozpoznania kasacji Prokuratora Generalnego.

III KS 20/26· Sąd Najwyższy· 2026-05-20

Sąd Najwyższy oddalił skargę obrońcy na wyrok sądu odwoławczego uchylający wyrok uniewinniający i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że sąd odwoławczy prawidłowo zastosował regułę ne peius.

Potrzebujesz analizy prawnej do art. 7 ?

Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.

Zapytaj Asystenta AI