Art. 22a [Środki trwałe]
1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
2. Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania:
1) przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych”,
2) budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
3) składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający
- zwane także środkami trwałymi;
4) tabor transportu morskiego w budowie (PKWiU ex 30.11).
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając, że sprzedaż prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych działek, które nigdy nie były fizycznie wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie stanowi przychodu z tej działalności.
NSA oddalił skargę kasacyjną Dyrektora KIS, potwierdzając, że sprzedaż nieruchomości, która nie była faktycznie wykorzystywana w działalności gospodarczej i nie stanowiła środka trwałego, nie generuje przychodu z tej działalności.
NSA uchylił wyrok WSA i decyzję organu, uznając błędną wykładnię przepisu dotyczącego ustalania wartości początkowej środków trwałych w przypadku budynków nabytych w złym stanie technicznym.
NSA uchylił wyrok WSA i decyzję organu, uznając, że budynek nabyty w złym stanie technicznym i wyremontowany z majątku osobistego może być uznany za środek trwały na podstawie art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f., a jego wartość początkowa powinna być ustalona w drodze wyceny, a nie ceny nabycia.
NSA oddalił skargę kasacyjną podatnika, uznając, że udział w nieruchomości otrzymany w darowiźnie nie spełniał definicji środka trwałego ze względu na przewidywany krótki okres używania, co uniemożliwiło zaliczenie odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.
NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych, uznając, że udział w nieruchomości otrzymany w darowiźnie nie mógł być uznany za środek trwały ze względu na brak przewidywanego okresu używania dłuższego niż rok.
NSA oddalił skargę kasacyjną podatniczki, uznając, że faktury nie dokumentowały rzeczywistych transakcji gospodarczych, a tym samym nie można było zaliczyć wydatków z nich wynikających do kosztów uzyskania przychodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatniczki na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego dotyczącą określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 rok, uznając, że sprzedana nieruchomość nie stanowiła środka trwałego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora KIS, potwierdzając, że sprzedaż prawa użytkowania wieczystego, które nie było faktycznie wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie stanowi przychodu z tej działalności.
NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą możliwości stosowania uproszczonej metody amortyzacji budynków mieszkalnych przez leasingobiorcę w leasingu finansowym.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 22a PIT?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 22a [Środki trwałe]
1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
2. Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania:
1) przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych”,
2) budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
3) składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający
- zwane także środkami trwałymi;
4) tabor transportu morskiego w budowie (PKWiU ex 30.11).