Orzeczenie · 2024-04-11

II FSK 966/21

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2024-04-11
NSApodatkoweWysokansa
podatek dochodowyPITśrodki trwałeamortyzacjakoszty uzyskania przychodówdarowiznanieruchomościdziałalność gospodarczawartość początkowainterpretacja podatkowa

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną G. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który oddalił skargę podatnika na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym błędną wykładnię przepisów dotyczących środków trwałych (art. 22a ust. 1 u.p.d.o.f.) oraz klasyfikacji przychodów. Kluczową kwestią było ustalenie, czy udział w nieruchomości otrzymany w drodze darowizny i wprowadzony do ewidencji środków trwałych spełniał definicję środka trwałego, w szczególności wymóg przewidywanego okresu używania dłuższego niż rok na potrzeby działalności gospodarczej. NSA, podzielając stanowisko organów podatkowych i WSA, uznał, że zebrany materiał dowodowy, w tym sekwencja zdarzeń związanych z nabyciem i szybkim zbyciem nieruchomości, świadczy o braku takiego zamiaru u podatnika. W związku z tym, udział ten nie mógł być uznany za środek trwały podlegający amortyzacji, a odpisy amortyzacyjne nie mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Sąd oddalił skargę kasacyjną, zasądzając jednocześnie od skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie, że zamiar podatnika co do okresu używania środka trwałego musi być obiektywnie weryfikowalny, a nie tylko subiektywny, oraz że różnica w stanie faktycznym między wnioskiem o interpretację a postępowaniem podatkowym wyłącza ochronę interpretacji.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z darowizną i szybkim zbyciem nieruchomości, ale jego wykładnia przepisów dotyczących środków trwałych i interpretacji podatkowych ma szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (4)

Czy udział w nieruchomości otrzymany w darowiźnie, wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wykorzystywany w działalności gospodarczej, może być uznany za środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o PIT, jeśli podatnik nie przewiduje jego używania przez okres dłuższy niż rok?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, udział w nieruchomości otrzymany w darowiźnie nie może być uznany za środek trwały, jeśli podatnik nie przewiduje jego używania przez okres dłuższy niż rok na potrzeby działalności gospodarczej, nawet jeśli został wprowadzony do ewidencji środków trwałych.

Uzasadnienie

Definicja środka trwałego wymaga przewidywanego okresu używania dłuższego niż rok, co musi być oparte na obiektywnie weryfikowalnych okolicznościach, a nie tylko subiektywnym przekonaniu podatnika. W analizowanej sprawie sekwencja zdarzeń wskazywała na zamiar szybkiego zbycia nieruchomości, a nie jej długoterminowego wykorzystania.

Czy odpisy amortyzacyjne od składnika majątku, który nie spełnia definicji środka trwałego, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, odpisy amortyzacyjne od składnika majątku, który nie spełnia definicji środka trwałego, nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 22 ust. 8 u.p.d.o.f., kosztem uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o. Skoro składnik majątku nie jest środkiem trwałym, nie podlega amortyzacji, a tym samym odpisy nie mogą być kosztem.

Czy indywidualna interpretacja podatkowa chroni podatnika, jeśli stan faktyczny ustalony w postępowaniu podatkowym różni się od stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o interpretację?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, funkcja ochronna interpretacji indywidualnej jest wyłączona, jeśli stan faktyczny ustalony w postępowaniu podatkowym różni się od stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji.

Uzasadnienie

Ryzyko przedstawienia niepełnego lub nieprawdziwego stanu faktycznego we wniosku interpretacyjnym ponosi wnioskodawca. Różnica między stanem faktycznym we wniosku a stanem faktycznym ustalonym w postępowaniu podatkowym powoduje utratę mocy ochronnej interpretacji.

Czy przychody ze sprzedaży nieruchomości otrzymanej w darowiźnie, która nie stanowiła środka trwałego, powinny być kwalifikowane jako przychody z działalności gospodarczej?

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej (np. przez wynajem), przychody z jej zbycia mogą być kwalifikowane jako przychody z tej działalności, nawet jeśli nie stanowiła ona środka trwałego.

Uzasadnienie

Definicja działalności gospodarczej obejmuje wykorzystywanie rzeczy w celu zarobkowym, prowadzonym w sposób zorganizowany i ciągły. Sprzedaż składnika majątku wykorzystywanego w tej działalności, nawet jeśli nie był środkiem trwałym, może generować przychód z tej działalności.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną G. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

Przepisy (27)

Główne

u.p.d.o.f. art. 22g § ust. 1 pkt 3

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Wpis do ewidencji środków trwałych nie ma charakteru konstytutywnego i sam w sobie nie przesądza o tym, że dana nieruchomość stanowi środek trwały. Kluczowe jest spełnienie pozostałych przesłanek definicji środka trwałego.

u.p.d.o.f. art. 10 § ust. 1 pkt 6

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Kwalifikacja przychodów ze sprzedaży nieruchomości jako przychodów z działalności gospodarczej, jeśli nieruchomość była w niej wykorzystywana.

u.p.d.o.f. art. 22a § ust. 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Podstawowa definicja środka trwałego, wymagająca m.in. przewidywanego okresu używania dłuższego niż rok.

Pomocnicze

u.p.d.o.f. art. 23 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Przepis dotyczący kosztów uzyskania przychodów związanych ze sprzedażą środków trwałych.

u.p.d.o.f. art. 22 § ust. 1 i 8

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Przepisy dotyczące kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, w tym odpisów amortyzacyjnych.

u.p.d.o.f. art. 5a § pkt 6

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Definicja działalności gospodarczej.

u.p.d.o.f. art. 14 § ust. 1 i 2

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Przepisy dotyczące przychodów z działalności gospodarczej.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 174

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 141 § § 4

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a) i c)

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § § 1

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 184

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 204 § § 1

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 205 § § 2

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

O.p. art. 14b § § 3

Ordynacja podatkowa

Wymóg wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego we wniosku o interpretację.

O.p. art. 14c § § 1

Ordynacja podatkowa

O.p. art. 14k § § 1

Ordynacja podatkowa

Funkcja ochronna interpretacji indywidualnej.

O.p. art. 121 § § 1

Ordynacja podatkowa

Zasada pogłębiania zaufania do organów państwa.

O.p. art. 122

Ordynacja podatkowa

Zasada prawdy obiektywnej.

O.p. art. 187 § § 1

Ordynacja podatkowa

Obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

O.p. art. 191

Ordynacja podatkowa

Zasada swobodnej oceny dowodów.

O.p. art. 2a

Ordynacja podatkowa

Zasada in dubio pro tributario.

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a)

Argumenty

Skuteczne argumenty

Udział w nieruchomości otrzymany w darowiźnie nie spełniał definicji środka trwałego ze względu na brak przewidywanego okresu używania dłuższego niż rok. • Wpis do ewidencji środków trwałych nie ma charakteru konstytutywnego i nie przesądza o statusie środka trwałego. • Stan faktyczny przedstawiony we wniosku o interpretację indywidualną różnił się od stanu faktycznego ustalonego w postępowaniu podatkowym, co wyłączało funkcję ochronną interpretacji.

Odrzucone argumenty

Nieruchomość wprowadzona do ewidencji środków trwałych powinna być traktowana jako środek trwały. • Odpisy amortyzacyjne od nieruchomości powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. • Interpretacja indywidualna powinna wiązać organ podatkowy. • Naruszenie przepisów postępowania przez organy podatkowe i WSA.

Godne uwagi sformułowania

Przewidywany okres używania środka trwałego jest przede wszystkim domeną podatnika, który ma prawo zakładać w jakim horyzoncie czasowym będzie z niego korzystał. Nie oznacza to jednak, że przewidywanie to ma charakter woluntarny i nie jest zależne od uwarunkowań prowadzonej działalności gospodarczej. • Wykładnia językowa ma dla wykładni przepisów prawa podatkowego pierwszorzędne znaczenie. • Wpis do ewidencji środków trwałych nie ma charakteru konstytutywnego i sam w sobie nie przesądza o tym, że dana nieruchomość (udział w niej, a także grunt) stanowi środek trwały. • Sekwencja zdarzeń związana z czynnościami podejmowanymi przez wspólników spółki akcyjnej i spółek jawnych, będących rodzicami Skarżącego i innych współwłaścicieli nieruchomości, które poprzedzały darowiznę udziału, a także późniejsze działania wskazują jednoznacznie, że Skarżący nie przewidywał używania w działalności gospodarczej udziału dłużej niż rok. • Funkcja ochronna interpretacji indywidualnej zależy od treści wniosku o jej wydanie. Istotną częścią takiego wniosku jest wyczerpujące przedstawienie w nim stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego w danej sprawie a także jego ocena prawna.

Skład orzekający

Maciej Jaśniewicz

przewodniczący-sprawozdawca

Jan Grzęda

sędzia

Alicja Polańska

sędzia (delegowany)

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie, że zamiar podatnika co do okresu używania środka trwałego musi być obiektywnie weryfikowalny, a nie tylko subiektywny, oraz że różnica w stanie faktycznym między wnioskiem o interpretację a postępowaniem podatkowym wyłącza ochronę interpretacji."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z darowizną i szybkim zbyciem nieruchomości, ale jego wykładnia przepisów dotyczących środków trwałych i interpretacji podatkowych ma szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne przedstawienie stanu faktycznego we wniosku o interpretację podatkową i jak łatwo można stracić ochronę prawną przez niedoprecyzowanie swoich zamiarów, zwłaszcza w kontekście darowizn i szybkiego obrotu nieruchomościami.

Darowizna nieruchomości i szybka sprzedaż: jak stracić ochronę interpretacji podatkowej i zapłacić miliony podatku?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst