VIII SA/Wa 893/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi R. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu niemieszkalnego wykorzystywanego w działalności gospodarczej. Skarżący prowadził działalność gospodarczą w lokalu, który otrzymał w drodze darowizny, ale nie wprowadził go do ewidencji środków trwałych. W związku z planowaną sprzedażą lokalu, zapytał, czy uzyskany dochód podlega opodatkowaniu jako przychód z działalności gospodarczej, czy też jako przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT (sprzedaż nieruchomości przed upływem 5 lat od nabycia). Skarżący argumentował, że brak wprowadzenia lokalu do ewidencji środków trwałych wyklucza kwalifikację przychodu z jego sprzedaży jako przychodu z działalności gospodarczej. Minister Finansów uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe, wskazując na brzmienie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT, obowiązujące od 1 stycznia 2015 r. Zgodnie z tym przepisem, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej. Organ podkreślił, że zmiana przepisu polegała na zastąpieniu wymogu faktycznego ujęcia w ewidencji wymogiem podlegania ujęciu, co miało na celu doprecyzowanie, że zbycie składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej stanowi przychód z tej działalności, nawet jeśli podatnik nie ujął go w ewidencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd podzielił stanowisko organu, uznając, że lokal niemieszkalny, wykorzystywany w działalności gospodarczej, stanowi środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT i podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych. W związku z tym, przychód z jego odpłatnego zbycia zasadnie został uznany za przychód ze źródła, jakim jest działalność gospodarcza, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r. Sąd podkreślił, że istotne jest, czy składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji, a nie czy został faktycznie ujęty, co stanowiło kluczową różnicę w stosunku do stanu prawnego obowiązującego przed 2015 r.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących kwalifikacji przychodu ze sprzedaży środków trwałych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, zwłaszcza w kontekście zmian przepisów od 2015 roku i znaczenia formalnego ujęcia w ewidencji środków trwałych.
Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego od 1 stycznia 2015 r. i specyficznego stanu faktycznego (lokal niemieszkalny nieujęty w ewidencji, ale stanowiący środek trwały).
Zagadnienia prawne (1)
Czy odpłatne zbycie lokalu niemieszkalnego, wykorzystywanego w działalności gospodarczej, ale nieujętego w ewidencji środków trwałych, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT (w brzmieniu od 01.01.2015 r.), przychodem z działalności gospodarczej są przychody ze zbycia składników majątku będących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej. Istotne jest, czy składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji, a nie czy został faktycznie ujęty.
Przepisy (16)
Główne
u.p.d.o.f. art. 10 § 1 pkt 3 i 8
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 14 § ust. 2 pkt 1 lit. a
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 22a § ust. 1 pkt 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Pomocnicze
u.p.d.o.f. art. 22d § ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 10 § ust. 2 pkt 3
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 9 § ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 14 § ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 22n § ust. 6
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.t.u. art. 113 § ust. 9
Ustawa o podatku od towarów i usług
O.p. art. 2a
Ustawa - Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 4a
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 57a
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 52 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 52 § § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 53 § § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprzedaż składnika majątku będącego środkiem trwałym, wykorzystywanego w działalności gospodarczej, stanowi przychód z tej działalności, nawet jeśli nie został on formalnie ujęty w ewidencji środków trwałych, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.d.o.f. w brzmieniu od 01.01.2015 r.
Odrzucone argumenty
Odpłatne zbycie lokalu niemieszkalnego wykorzystywanego w działalności gospodarczej, który nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie generuje przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz powinno być kwalifikowane do źródła przychodów z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. • Zmiany w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.d.o.f. od 01.01.2016 r. mają charakter doprecyzowujący i nie mogą prowadzić do zmiany ugruntowanego orzecznictwa. • Naruszenie art. 6 i 8 K.p.a. (nie miał zastosowania w sprawie interpretacji indywidualnej). • Naruszenie art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 210 § 1 pkt 6 O.p. (nie miały zastosowania w sprawie interpretacji indywidualnej).
Godne uwagi sformułowania
istotne jest to czy środek trwały podlegał on ujęciu w takiej ewidencji • po 31 grudnia 2014 r. warunek ujęcia w ewidencji zmieniono na warunek podlegania ujęciu, co stanowi zasadniczą różnicę
Skład orzekający
Cezary Kosterna
przewodniczący
Sławomir Fularski
członek
Justyna Mazur
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kwalifikacji przychodu ze sprzedaży środków trwałych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, zwłaszcza w kontekście zmian przepisów od 2015 roku i znaczenia formalnego ujęcia w ewidencji środków trwałych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego od 1 stycznia 2015 r. i specyficznego stanu faktycznego (lokal niemieszkalny nieujęty w ewidencji, ale stanowiący środek trwały).
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu podatkowego związanego ze sprzedażą majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej i interpretacją kluczowego przepisu, który uległ zmianie. Jest to istotne dla wielu przedsiębiorców.
“Czy sprzedaż lokalu firmowego, którego nie wpisałeś do ewidencji, to nadal przychód z działalności? WSA wyjaśnia!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.