Orzeczenie · 2024-09-05

II FSK 602/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2024-09-05

NSApodatkoweWysokansa

podatek dochodowyPITśrodek trwaływartość początkowaremontkoszty uzyskania przychodówamortyzacjawykładnia przepisówNSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną B. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. Skarżący zarzucił sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym błędną wykładnię art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.). Spór dotyczył wartości początkowej budynku, który skarżący nabył w 2005 r. w bardzo złym stanie technicznym. Przez kolejne lata remontował go z majątku osobistego, a w grudniu 2013 r. wprowadził do ewidencji środków trwałych swojej działalności gospodarczej, uznając go za kompletny i zdatny do użytku. Organy podatkowe i sąd pierwszej instancji kwestionowały możliwość uznania tego budynku za środek trwały w momencie nabycia oraz sposób ustalenia jego wartości początkowej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną w zakresie zarzutu naruszenia prawa materialnego. Sąd podkreślił, że zgodnie z definicją środka trwałego zawartą w art. 22a ust. 1 u.p.d.o.f., musi on być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania. Budynek nabyty w złym stanie technicznym, który wymagał gruntownego remontu, nie spełniał tych kryteriów w momencie nabycia. W związku z tym, wartość początkowa powinna być ustalona na podstawie art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f., który dopuszcza wycenę dokonaną przez podatnika z uwzględnieniem cen rynkowych, jeśli nie można ustalić ceny nabycia. Sąd stwierdził, że sąd pierwszej instancji błędnie zinterpretował przepis, przyjmując, że każdy budynek wpisany do ewidencji środków trwałych jest już w dacie nabycia środkiem trwałym, niezależnie od jego stanu. W konsekwencji, NSA uchylił zaskarżony wyrok i decyzję organu odwoławczego, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem prawidłowej wykładni art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Ustalanie wartości początkowej środków trwałych nabytych w złym stanie technicznym i wyremontowanych z majątku osobistego, interpretacja art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f. oraz definicji środka trwałego.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji nabycia i remontu budynku, a jego zastosowanie wymaga analizy konkretnych okoliczności faktycznych.

Zagadnienia prawne (2)

Jak należy ustalić wartość początkową środka trwałego (budynku), który został nabyty w złym stanie technicznym, następnie wyremontowany z majątku osobistego podatnika, a dopiero po remoncie wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Wartość początkową takiego budynku należy ustalić na podstawie art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez wycenę dokonaną przez podatnika z uwzględnieniem cen rynkowych, jeśli nie można ustalić ceny nabycia. Kluczowe jest, aby budynek był kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia go do używania w działalności gospodarczej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że budynek nabyty w złym stanie technicznym nie spełniał definicji środka trwałego w momencie nabycia, ponieważ nie był kompletny i zdatny do użytku. W związku z tym, cena nabycia nie mogła stanowić wartości początkowej. Dopiero po remoncie, gdy budynek stał się kompletny i zdatny do użytku, mógł zostać wprowadzony do ewidencji środków trwałych, a jego wartość początkowa powinna być ustalona zgodnie z art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f.

Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania, wydając rozstrzygnięcie w oparciu o stan faktyczny sprzeczny z ustaleniami organów podatkowych?

Odpowiedź sądu

Sąd pierwszej instancji nie naruszył przepisów postępowania w sposób wskazany w skardze kasacyjnej, ponieważ zarzut dotyczył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 141 § 4 w zw. z art. 151 p.p.s.a., które były nieadekwatne do stwierdzonego naruszenia. Właściwym przepisem byłby art. 133 § 1 p.p.s.a., ale nie został on wskazany w skardze kasacyjnej.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że chociaż sąd pierwszej instancji mógł przyjąć stan faktyczny sprzeczny z ustaleniami organów, to zarzuty skargi kasacyjnej w tym zakresie były sformułowane nieprawidłowo, co uniemożliwiło sądowi odniesienie się do tej kwestii z uwagi na związanie podstawami kasacyjnymi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Zaskarżony wyrok NSA w całości i decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w całości.

Przepisy (12)

Główne

u.p.d.o.f. art. 22g § 8

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu, o których mowa w art. 22n, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia.

Pomocnicze

u.p.d.o.f. art. 22g § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Podstawowa zasada ustalania wartości początkowej przy odpłatnym nabyciu na podstawie ceny nabycia.

u.p.d.o.f. art. 22g § 3

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Kryteria określające cenę nabycia.

u.p.d.o.f. art. 22a § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Definicja środka trwałego, który musi być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania.

p.p.s.a. art. 174