Art. 154 [Odmowa udzielenia zezwolenia]
1. Poza przypadkami, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 151, gdy jednostka naukowa działa głównie w celu ułatwiania naukowcom niezgodnego z prawem wjazdu lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Poza przypadkami, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 100 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9, udzielenia kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy w celu prowadzenia badań naukowych odmawia się, gdy okoliczności sprawy wskazują, że poprzedzające je zezwolenie na pobyt czasowy było wykorzystane w innym celu niż cel, w jakim zostało udzielone.
3. Zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej naukowca odmawia się w przypadkach, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 100 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9, oraz gdy upłynął okres ważności posiadanego przez cudzoziemca dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, lub wizy długoterminowej, wydanych przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, z adnotacją "naukowiec", lub dopuszczalny okres pobytu wskazany w tej wizie.
Art. 154 odwołuje się do:
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt stały, nakazując wydanie aktu w terminie 30 dni i przyznając stronie skarżącej rekompensatę finansową.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną obywatela Ukrainy od wyroku WSA w Warszawie, utrzymując w mocy decyzję o jego wydaleniu z Polski, uznając, że decyzja ta była związana i nie mogła zostać uchylona w trybie art. 154 K.p.a. mimo podnoszonego przez stronę interesu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę obywatela U. na decyzję o odmowie uchylenia decyzji o wydaleniu go z terytorium Polski, uznając, że decyzja o wydaleniu była decyzją związaną, której nie można uchylić w trybie art. 154 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę obywatelki Ukrainy na decyzję o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej o wydaleniu z Polski, uznając, że postępowanie w trybie art. 154 K.p.a. nie może prowadzić do legalizacji pobytu niezgodnego z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o odmowie uchylenia decyzji o wydaleniu cudzoziemca z Polski, uznając, że decyzja o wydaleniu jest decyzją związaną i nie może być zmieniona w trybie art. 154 § 1 k.p.a. nawet w interesie strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę cudzoziemca na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, uznając, że nie spełnił on warunku nie składania wcześniej wniosku o takie zezwolenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność decyzji w części zobowiązującej cudzoziemkę do opuszczenia terytorium RP, oddalając skargę w pozostałej części.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatela Armenii, uznając, że nie wykazał on nieprzerwanego pobytu w Polsce od 1 stycznia 1997 r., co było warunkiem uzyskania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą zezwolenia na osiedlenie się obywatelowi Algierii, uznając, że organy nie rozważyły przesłanek z art. 154 Kpa dotyczących interesu społecznego lub słusznego interesu strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji o wydaleniu cudzoziemca z Polski, uznając, że uchylenie takiej decyzji byłoby sprzeczne z prawem.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 154 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 154 [Odmowa udzielenia zezwolenia]
1. Poza przypadkami, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 151, gdy jednostka naukowa działa głównie w celu ułatwiania naukowcom niezgodnego z prawem wjazdu lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Poza przypadkami, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 100 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9, udzielenia kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy w celu prowadzenia badań naukowych odmawia się, gdy okoliczności sprawy wskazują, że poprzedzające je zezwolenie na pobyt czasowy było wykorzystane w innym celu niż cel, w jakim zostało udzielone.
3. Zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej naukowca odmawia się w przypadkach, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 100 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9, oraz gdy upłynął okres ważności posiadanego przez cudzoziemca dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, lub wizy długoterminowej, wydanych przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, z adnotacją "naukowiec", lub dopuszczalny okres pobytu wskazany w tej wizie.