Orzeczenie · 2007-05-16

II OSK 883/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2007-05-16

NSAAdministracyjneŚredniansa

cudzoziemcyzezwolenie na pobytustawa o cudzoziemcachnieprzerwany pobytdowodypostępowanie administracyjneNSAskarga kasacyjnainterpretacja przepisów

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną M. G., obywatela Republiki Armenii, od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił jego skargę na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców. Decyzja ta utrzymywała w mocy odmowę udzielenia skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, argumentując, że nie spełnił on kluczowego warunku określonego w art. 154 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach – nie wykazał nieprzerwanego pobytu w Polsce co najmniej od 1 stycznia 1997 r. M. G. złożył wniosek o zezwolenie na pobyt, wskazując na swój pobyt w Polsce od sierpnia 1996 r. Jednakże organy administracji, analizując jego zeznania oraz zeznania świadków, stwierdziły liczne sprzeczności dotyczące daty wjazdu do Polski i okresu pobytu. Świadkowie mieli potwierdzić jego pobyt w 1996 r., ale ich zeznania okazały się niewiarygodne z powodu braku podstawowych informacji o skarżącym i wewnętrznych sprzeczności. Dokumenty graniczne wskazywały na wjazd do Polski 6 lutego 1997 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organów, uznając, że skarżący nie udowodnił wymaganego okresu pobytu. Skarga kasacyjna zarzucała błędną wykładnię art. 154 ustawy o cudzoziemcach (wymaganie udokumentowania zamiast uprawdopodobnienia) oraz naruszenie przepisów postępowania przez dowolną ocenę dowodów. NSA oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że przepis art. 154 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach wymaga udowodnienia faktu nieprzerwanego pobytu, a nie jedynie jego uprawdopodobnienia, i nie można tego wnioskować z wykładni celowościowej. Sąd podkreślił, że WSA prawidłowo ocenił postępowanie dowodowe, uwzględniając zarówno dowody z dokumentów, jak i zeznania świadków i strony. Stwierdzono, że zeznania świadków i skarżącego były niewiarygodne z powodu sprzeczności z innymi dowodami i wewnętrznych niespójności. W konsekwencji, NSA potwierdził, że skarżący nie spełnił podstawowej przesłanki do uzyskania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja wymogu udowodnienia nieprzerwanego pobytu cudzoziemca w kontekście przepisów o zezwoleniach na pobyt oraz zasady oceny dowodów w postępowaniu administracyjnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego przepisu ustawy o cudzoziemcach z 2003 r. i stanu faktycznego związanego z okresem sprzed wejścia w życie tej ustawy.

Zagadnienia prawne (2)

Czy wymóg nieprzerwanego pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej od dnia 1 stycznia 1997 r., stanowiący przesłankę do udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, podlega udowodnieniu, czy jedynie uprawdopodobnieniu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Fakt nieprzerwanego pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega dowodzeniu zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie jedynie uprawdopodobnieniu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepis art. 154 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach nie przewiduje możliwości uprawdopodobnienia faktu pobytu, a okoliczność ta podlega dowodzeniu zgodnie z regułami k.p.a. Nie można wyprowadzać wniosków co do reguł dowodowych z wykładni celowościowej przepisu prawa materialnego.

Czy organy administracji prawidłowo oceniły dowody w sprawie, w szczególności zeznania świadków i strony, odrzucając je jako niewiarygodne, co doprowadziło do naruszenia przepisów postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Organy administracji prawidłowo oceniły dowody, a Sąd I instancji słusznie uznał postępowanie dowodowe za przeprowadzone w sposób wnikliwy i wyczerpujący.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy dokonały oceny zeznań świadków i strony, biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego. Uznanie dowodów za niewiarygodne z powodu wewnętrznych sprzeczności, sprzeczności z innymi dowodami oraz braku podstawowych informacji o osobie, której zeznania miały dotyczyć, było uzasadnione i zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (12)

Główne

u.o.c. art. 154 § 1

Ustawa o cudzoziemcach

Wymóg nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej od dnia 1 stycznia 1997 r. musi być udowodniony, a nie tylko uprawdopodobniony.

u.o.c. art. 154 § 1

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.o.c. art. 64 § 4

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

k.p.a. art. 7