Art. 398 PZPPrawo zamówień publicznych

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawie o odprawę dla byłego funkcjonariusza służby celno-skarbowej, uznając, że nie wykazała ona oczywistej zasadności ani istotnych wątpliwości prawnych.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Banku do rozpoznania, uznając, że podniesione zagadnienia prawne zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę nadzwyczajną wniesioną osobiście przez stronę, powołując się na przepisy ustawy o Sądzie Najwyższym.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie występuje istotne zagadnienie prawne ani rozbieżności w orzecznictwie uzasadniające jej merytoryczne rozpoznanie.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona wymogów formalnych i merytorycznych, w tym nie wykazała istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej zasadności.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zapłatę odprawy, uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej merytorycznego rozpoznania.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę nadzwyczajną wniesioną przez stronę postępowania, ponieważ prawo do jej wniesienia przysługuje wyłącznie określonym organom państwowym, a nie stronom sprawy.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że zarzut nieważności postępowania apelacyjnego z powodu jednoosobowego składu sądu w okresie pandemii został wyjaśniony w uchwale Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej funkcjonariuszki Służby Celnej dotyczącej prawa do odprawy, uznając, że roszczenie było przedawnione i nie występuje istotne zagadnienie prawne.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając brak przesłanek do jej uwzględnienia.