Art. 211. Polityka zakupowa państwa określa priorytetowe działania Rzeczypospolitej Polskiej w obszarze zamówień publicznych, a także pożądany kierunek działań zamawiających w zakresie udzielanych zamówień, który obejmuje w szczególności zakup innowacyjnych lub zrównoważonych produktów oraz usług, z uwzględnieniem:
1) aspektów normalizacyjnych;
2) kalkulacji kosztów w cyklu życia produktów;
3) społecznej odpowiedzialności przedsiębiorców;
4) upowszechniania dobrych praktyk i narzędzi zakupowych;
5) stosowania aspektów społecznych i zdrowotnych.
2. W polityce zakupowej państwa, określając planowane działania administracji rządowej, uwzględnia się cele i kierunki określone w średniookresowej strategii rozwoju kraju.
3. Politykę zakupową państwa opracowuje się raz na 4 lata.
4. Politykę zakupową państwa przyjmuje Rada Ministrów, w drodze uchwały, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki.
5. Minister właściwy do spraw gospodarki przygotowuje projekt polityki zakupowej państwa i koordynuje jej realizację.
Powołują się na art. 21:
Sąd Okręgowy odrzucił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją przepisów dotyczących zasiedzenia służebności przesyłu nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, gdyż był to tzw. negatywny wyrok interpretacyjny.
Sąd zasądził od szkoły na rzecz nauczycielki nagrodę jubileuszową, uwzględniając wstecznie zaliczony okres pracy w gospodarstwie rolnym.
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że zarzuty dotyczące statusu sędziego nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu o wyłączenie.
Sąd Okręgowy uchylił postanowienie sądu rejonowego o niewłaściwości, uznając, że sprawa byłego policjanta o wyrównanie uposażenia ma charakter cywilny, a nie administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając, że odprawa za zwolnienie ze służby celno-skarbowej nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż nie stanowi odszkodowania ani zadośćuczynienia w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 398^9 § 1 k.p.c., w tym istotne zagadnienie prawne dotyczące wykładni testamentu.
Sąd oddalił powództwo o odprawę z tytułu zwolnienia ze służby funkcjonariusza celnego, który przyjął propozycję zatrudnienia w KAS, z powodu przedawnienia roszczenia, mimo że uznał zasadność samego prawa do odprawy.
Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, zasądzając na rzecz byłej funkcjonariuszki Służby Celnej odprawę w wysokości ponad 31 tys. zł brutto wraz z odsetkami, uznając roszczenie za zasadne i nieprzedawnione.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku od wyroku Sądu Apelacyjnego, uznając, że nie wystąpiły w sprawie istotne zagadnienia prawne ani potrzeba wykładni przepisów.
Sąd oddalił powództwo o odprawę emerytalną z powodu przedawnienia roszczenia, mimo że uznał je co do zasady za zasadne.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 21 PZP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 211. Polityka zakupowa państwa określa priorytetowe działania Rzeczypospolitej Polskiej w obszarze zamówień publicznych, a także pożądany kierunek działań zamawiających w zakresie udzielanych zamówień, który obejmuje w szczególności zakup innowacyjnych lub zrównoważonych produktów oraz usług, z uwzględnieniem:
1) aspektów normalizacyjnych;
2) kalkulacji kosztów w cyklu życia produktów;
3) społecznej odpowiedzialności przedsiębiorców;
4) upowszechniania dobrych praktyk i narzędzi zakupowych;
5) stosowania aspektów społecznych i zdrowotnych.
2. W polityce zakupowej państwa, określając planowane działania administracji rządowej, uwzględnia się cele i kierunki określone w średniookresowej strategii rozwoju kraju.
3. Politykę zakupową państwa opracowuje się raz na 4 lata.
4. Politykę zakupową państwa przyjmuje Rada Ministrów, w drodze uchwały, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki.
5. Minister właściwy do spraw gospodarki przygotowuje projekt polityki zakupowej państwa i koordynuje jej realizację.