Art. 235 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., uznając, że skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi ani istotnego zagadnienia prawnego.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku do rozpoznania, uznając, że nie wykazał on przesłanek określonych w art. 398(9) § 1 k.p.c., w szczególności oczywistej zasadności skargi.

Sąd Najwyższy oddalił kasację oskarżyciela posiłkowego jako oczywiście bezzasadną, utrzymując w mocy wyrok uniewinniający J.C. od zarzutów z art. 234 i 235 k.k.

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki w sprawie o stwierdzenie choroby zawodowej, potwierdzając, że orzeczenie lekarskie jest wiążącym dowodem, a wysokie prawdopodobieństwo związku schorzenia z pracą wystarcza do uznania choroby za zawodową.

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki L. w sprawie o stwierdzenie choroby zawodowej, potwierdzając prawidłowość rozpoznania zespołu cieśni nadgarstka u pracownicy.

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki, potwierdzając prawidłowość stwierdzenia choroby zawodowej u pracownicy pomimo podnoszonych przez pracodawcę wątpliwości co do związku przyczynowego.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku oczywistej zasadności i zasądził koszty postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że skarżący nie wykazał istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Gminy M. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w sprawie umorzenia opłaty podwyższonej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na decyzję Inspektora Sanitarnego o stwierdzeniu choroby zawodowej u pracownika, uznając związek przyczynowo-skutkowy między pracą a schorzeniem.