II GSK 1672/22Oddalenie skargi kasacyjnej choroba zawodowa 7
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną W. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wcześniej oddalił skargę skarżącego na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu w przedmiocie choroby zawodowej. Skarżący zarzucił sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 235(1) i 235(2) Kodeksu pracy, twierdząc, że nie uwzględniono wpływu warunków pracy na jego stan zdrowia (zespół cieśni nadgarstka). Ponadto, zarzucono naruszenie przepisów postępowania, w szczególności § 8 ust. 1 i 4 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych, przez przyjęcie, że materiał dowodowy był wystarczający, mimo jego rzekomej niekompletności i braku odpowiedzi biegłych na kluczowe pytania dotyczące początku choroby. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że zarzut naruszenia prawa materialnego jest wadliwie skonstruowany, ponieważ skarżący nie zakwestionował sposobu interpretacji przepisów, a jedynie próbował podważyć subsumpcję ustalonego stanu faktycznego. Zarzut naruszenia przepisów postępowania również okazał się bezzasadny. Sąd wskazał, że opinie lekarskie jednoznacznie stwierdziły pierwsze udokumentowane objawy choroby w 2018 r., podczas gdy skarżący zakończył pracę w narażeniu zawodowym w 2013 r. Zgodnie z przepisami, okres wystąpienia udokumentowanych objawów choroby zawodowej (zespół cieśni nadgarstka) wynosi 1 rok od zakończenia pracy w narażeniu. Ponieważ ten termin został przekroczony, sąd uznał, że nie było podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących stwierdzania chorób zawodowych, w szczególności zespołu cieśni nadgarstka, oraz wymogów formalnych skargi kasacyjnej.
Dotyczy specyficznej sytuacji medycznej i czasowej; interpretacja wadliwości zarzutów kasacyjnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie przepisów postępowania, polegające na przyjęciu, że materiał dowodowy jest wystarczający, gdy skarżący sygnalizuje jego niekompletność i konieczność uzupełnienia, może mieć istotny wpływ na wynik sprawy w kontekście stwierdzenia choroby zawodowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli opinie lekarskie są jednoznaczne, a kluczowe przesłanki do stwierdzenia choroby zawodowej, w tym przesłanka czasowa, nie zostały spełnione.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zarzut niekompletności materiału dowodowego był bezzasadny, ponieważ opinie lekarskie były jednoznaczne, a przede wszystkim nie została spełniona przesłanka czasowa do rozpoznania choroby zawodowej (zespół cieśni nadgarstka), gdyż pierwsze udokumentowane objawy wystąpiły po upływie roku od zakończenia pracy w narażeniu.
Czy błędna wykładnia przepisów Kodeksu pracy (art. 235(1) i 235(2)) polegająca na nieprawidłowym ustaleniu, że warunki pracy nie miały wpływu na stan zdrowia skarżącego (zespół cieśni nadgarstka), stanowi skuteczną podstawę skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zarzut nie zawiera skonkretyzowanej wykładni prawa materialnego i zamiast tego próbuje podważyć subsumpcję ustalonego stanu faktycznego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zarzut naruszenia prawa materialnego był wadliwie skonstruowany, ponieważ skarżący nie przedstawił postulowanej wersji wykładniczej przepisów, a jedynie próbował zakwestionować zastosowanie przepisów do ustalonego stanu faktycznego, co nie jest dopuszczalne w ramach zarzutu błędnej wykładni.
Czy zespół cieśni nadgarstka może zostać uznany za chorobę zawodową, jeśli pierwsze udokumentowane objawy wystąpiły ponad rok po zakończeniu pracy w warunkach narażenia zawodowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ zgodnie z przepisami, okres wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych upoważniający do rozpoznania choroby zawodowej wynosi 1 rok od zakończenia pracy w narażeniu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że skarżący zakończył pracę w narażeniu w 2013 r., a pierwsze udokumentowane objawy zespołu cieśni nadgarstka wystąpiły w 2018 r. Ponieważ minął ponad rok od zakończenia pracy w narażeniu, nie została spełniona kluczowa przesłanka temporalna do rozpoznania tej choroby zawodowej.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres rozpoznania sprawy przez NSA w granicach skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 174
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy skargi kasacyjnej (naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania).
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzeczenia o oddaleniu skargi kasacyjnej.
rozporządzenie z 30.06.2009 r. § Załącznik poz. 20 pkt 1
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych
Definicja zespołu cieśni w obrębie nadgarstka jako choroby zawodowej i warunek czasowy rozpoznania (1 rok od zakończenia pracy w narażeniu).
Pomocnicze
k.p. art. 235 § 1
Kodeks pracy
Przepisy dotyczące ustalania wpływu warunków pracy na stan zdrowia.
k.p. art. 235 § 2
Kodeks pracy
Przepisy dotyczące ustalania wpływu warunków pracy na stan zdrowia.
rozporządzenie z 30.06.2009 r. art. 8 § 1
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych
Przepis dotyczący materiału dowodowego i jego wystarczalności.
rozporządzenie z 30.06.2009 r. art. 8 § 4
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych
Przepis dotyczący materiału dowodowego i jego wystarczalności.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 235(1) i 235(2) k.p. poprzez przyjęcie, że skarżący nie ma choroby zawodowej i warunki pracy nie miały wpływu na jego stan zdrowia. • Naruszenie przepisów postępowania (§ 8 ust. 1 i 4 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych) przez przyjęcie, że materiał dowodowy był wystarczający, mimo jego niekompletności i braku odpowiedzi biegłych na kluczowe pytania dotyczące początku choroby.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu. • Zarzut powyższy jest dotknięty nieusuwalnym błędem konstrukcyjnym. • Strona skarżąca nie dostrzegła ponadto, że w przedmiotowej sprawie – niezależnie od pozostałych diagnostyczno-ocennych przesłanek medycznych i pracowniczych – nie została spełniona zasadnicza przesłanka temporalna możliwości wydania orzeczenia o stwierdzeniu choroby zawodowej.
Skład orzekający
Marcin Kamiński
sprawozdawca
Patrycja Joanna Suwaj
członek
Wojciech Kręcisz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania chorób zawodowych, w szczególności zespołu cieśni nadgarstka, oraz wymogów formalnych skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji medycznej i czasowej; interpretacja wadliwości zarzutów kasacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia chorób zawodowych i interpretacji przepisów proceduralnych w skardze kasacyjnej, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie pracy i administracyjnym.
“Choroba zawodowa: czy rok po zakończeniu pracy można jeszcze dochodzić swoich praw?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.