II GSK 573/23Choroba zawodowa wysokie prawdopodobieństwo związku z praca 2
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej spółki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który oddalił skargę spółki na decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej u pracownicy (zespół cieśni nadgarstka). Spółka zarzucała m.in. błędną wykładnię art. 235¹ Kodeksu pracy, twierdząc, że do stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest udowodnienie, iż warunki pracy ją spowodowały, a nie tylko istnienie warunków, które mogły ją wywołać. Kwestionowano również wartość dowodową orzeczenia lekarskiego oraz brak zbadania pozazawodowych przyczyn schorzenia. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 235¹ k.p. wystarczające jest ustalenie wysokiego prawdopodobieństwa zawodowej etiologii choroby. Wskazał, że wieloletnie narażenie na pracę monotypową obciążającą nadgarstki, przy braku dowodów na wyłączną pozazawodową przyczynę, uzasadnia stwierdzenie choroby zawodowej. NSA uznał, że organy prawidłowo oparły się na orzeczeniu lekarskim, które zostało wydane po przeprowadzeniu diagnostyki różnicowej, a zarzuty procesowe dotyczące naruszenia przepisów k.p.a. i p.p.s.a. nie były uzasadnione.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 235¹ k.p. w kontekście stwierdzania chorób zawodowych, znaczenie orzeczenia lekarskiego i oceny narażenia zawodowego, a także zakres badań diagnostyki różnicowej.
Dotyczy specyfiki postępowań w sprawach chorób zawodowych i interpretacji przepisów Kodeksu pracy oraz procedury administracyjnej i sądowo-administracyjnej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy do stwierdzenia choroby zawodowej wystarcza ustalenie warunków pracy mogących powodować powstanie schorzenia, czy konieczne jest udowodnienie, że te warunki rzeczywiście i bezpośrednio spowodowały chorobę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wystarcza ustalenie wysokiego prawdopodobieństwa zawodowej etiologii choroby.
Uzasadnienie
Art. 235¹ k.p. wymaga jedynie ustalenia wysokiego prawdopodobieństwa związku przyczynowo-skutkowego, a nie pewności absolutnej. Wykazanie, że choroba została spowodowana wyłącznie przyczynami niepozostającymi w związku z zatrudnieniem, jest konieczne do obalenia domniemania związku przyczynowego.
Czy orzeczenie lekarskie wydane przez właściwą jednostkę orzeczniczą, wraz z oceną narażenia zawodowego, może stanowić wystarczającą podstawę do stwierdzenia choroby zawodowej, nawet jeśli strona kwestionuje jego treść i domaga się uzupełnienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli orzeczenie jest kompletne, logiczne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym, a organ nie powziął uzasadnionych wątpliwości.
Uzasadnienie
Orzeczenie lekarskie jest kluczowym dowodem w sprawach chorób zawodowych. Organy inspekcji sanitarnej nie mogą samodzielnie oceniać medycznej etiologii choroby. Badania diagnostyki różnicowej nie muszą wykluczać każdej hipotetycznej przyczyny pozazawodowej, jeśli istnieje wysokie prawdopodobieństwo związku z pracą.
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji prawidłowo skontrolował legalność decyzji organów inspekcji sanitarnej, akceptując orzeczenie lekarskie i ocenę narażenia zawodowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w tym orzeczenie lekarskie, i nie zastąpił oceny organu własną oceną medyczną. Uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające do kontroli kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (17)
Główne
k.p. art. 235¹
Kodeks pracy
Dla stwierdzenia choroby zawodowej wystarczające jest ustalenie wysokiego prawdopodobieństwa, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych lub sposobem wykonywania pracy, a nie pewność absolutna.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 84
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 188
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
rozporządzenie art. 8 § ust. 2
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych
rozporządzenie art. 6 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wysokie prawdopodobieństwo związku choroby z warunkami pracy jest wystarczające do stwierdzenia choroby zawodowej. • Orzeczenie lekarskie, wraz z oceną narażenia zawodowego, stanowi wystarczającą podstawę do rozstrzygnięcia, jeśli nie ma uzasadnionych wątpliwości co do jego kompletności i logiczności. • Badania diagnostyki różnicowej nie muszą wykluczać każdej hipotetycznej przyczyny pozazawodowej.
Odrzucone argumenty
Do stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest udowodnienie, że warunki pracy rzeczywiście i bezpośrednio spowodowały chorobę. • Orzeczenie lekarskie było niepełne i wymagało uzupełnienia. • Nie zbadano dostatecznie pozazawodowych przyczyn schorzenia. • Sąd pierwszej instancji wadliwie ocenił materiał dowodowy i zastąpił ocenę organu własną.
Godne uwagi sformułowania
dla stwierdzenia choroby zawodowej wystarczało ustalenie warunków pracy mogących powodować powstanie zespołu cieśni nadgarstka, bez konieczności wykazania, że w konkretnym przypadku to właśnie te warunki rzeczywiście i wyłącznie spowodowały schorzenie • Ustawodawca nie wymaga zatem ustalenia związku przyczynowego w kategoriach pewności absolutnej. Wystarczające jest ustalenie wysokiego prawdopodobieństwa zawodowej etiologii choroby. • tylko wykazanie, że choroba została spowodowana wyłącznie przyczynami niepozostającymi w związku z zatrudnieniem i wykonywaną pracą, pozwala na obalenie domniemania związku przyczynowego pomiędzy schorzeniem a narażeniem zawodowym.
Skład orzekający
Dariusz Zalewski
przewodniczący sprawozdawca
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
członek
Grzegorz Dudar
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 235¹ k.p. w kontekście stwierdzania chorób zawodowych, znaczenie orzeczenia lekarskiego i oceny narażenia zawodowego, a także zakres badań diagnostyki różnicowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowań w sprawach chorób zawodowych i interpretacji przepisów Kodeksu pracy oraz procedury administracyjnej i sądowo-administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa wyjaśnia kluczowe kwestie dotyczące dowodzenia chorób zawodowych, co jest istotne dla wielu pracodawców i pracowników. Pokazuje, jak sąd interpretuje 'wysokie prawdopodobieństwo' związku z pracą.
“Choroba zawodowa: czy wystarczy 'wysokie prawdopodobieństwo' związku z pracą?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.