II NSNk 3/25

Skarżący M. J. wniósł skargę nadzwyczajną od postanowienia Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 14 stycznia 2025 r., sygn. akt II Kp 326/24. Prokurator Generalny w swoim stanowisku z dnia 19 marca 2025 r. zakwestionował legitymację procesową skarżącego, wskazując, że nie jest on podmiotem uprawnionym do złożenia skargi nadzwyczajnej i w związku z tym powinna ona zostać pozostawiona bez rozpoznania. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, odwołał się do art. 89 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, który precyzyjnie określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej, w tym Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz innych wskazanych organów. Katalog ten jest zamknięty, co oznacza, że żaden inny podmiot nie może skutecznie skorzystać z tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 95 pkt 2 u.SN, w sprawach karnych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące kasacji. W myśl art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia kasację bez rozpoznania, jeśli została wniesiona przez osobę nieuprawnioną lub jest niedopuszczalna z mocy ustawy. W analizowanym przypadku, skarżący M. J. nie mieścił się w ustawowym katalogu podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi nadzwyczajnej, co czyniło go osobą nieuprawnioną. W konsekwencji, Sąd Najwyższy, na podstawie wskazanych przepisów, postanowił pozostawić skargę nadzwyczajną bez rozpoznania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający