Wypróbuj Research

Art. 91 Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Art. 91

Art. 91 [Przesłanki] § 1. W wypadkach, o których mowa w art. 90, w postępowaniu przyspieszonym orzeka się tylko wówczas, gdy sprawca został ujęty na gorącym uczynku lub bezpośrednio po popełnieniu wykroczenia i niezwłocznie doprowadzono go do sądu. § 2. Policja lub inny organ, któremu szczególne ustawy powierzają zadania w zakresie ochrony porządku lub bezpieczeństwa publicznego, w wypadku schwytania na gorącym uczynku lub bezpośrednio potem sprawcy wykroczenia, o którym mowa w art. 90, może go zatrzymać i doprowadzić do sądu. § 2a. Organ określony w § 2 może odstąpić od przymusowego doprowadzenia sprawcy do sądu, jeżeli zostanie zapewnione uczestniczenie przez sprawcę we wszystkich czynnościach sądowych, w których ma on prawo uczestniczyć, w szczególności możliwość złożenia przez niego wyjaśnień, przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tych czynności na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. § 3. Organ określony w § 2 może odstąpić od zatrzymania i przymusowego doprowadzenia sprawcy do sądu, zobowiązując go do stawienia się w sądzie w wyznaczonym czasie i miejscu ze skutkami wezwania, o których mowa w art. 71 § 4. Wydanego wówczas pod nieobecność obwinionego wyroku nie uważa się za zaoczny. § 4. W wypadku wskazanym w § 3 Policja i Straż Graniczna mogą zatrzymać sprawcy paszport lub inny dokument uprawniający do przekroczenia granicy, który wraz z wnioskiem o ukaranie przekazują sądowi. Zwrotu dokumentu dokonuje sąd, nie później niż przy wydaniu orzeczenia albo z chwilą zmiany trybu postępowania. § 5. Osoba wezwana przez organ, o którym mowa w § 2, do stawienia się w sądzie w charakterze świadka obowiązana jest stawić się we wskazanym czasie i miejscu; art. 49 i art. 50 § 1 stosuje się odpowiednio.

Powiązane przepisy

Art. 91 odwołuje się do:

art. 49 art. 50§ 1 art. 71§ 4 art. 90

Powołują się na art. 91:

Orzeczenia powołujące art. 91 (6821 orzeczeń)

I KZ 14/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-18

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną z mocy ustawy, ponieważ orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w kasacji nie wskazano uchybień bezwzględnych.

III KK 55/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-10

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanej za prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

III OSK 1090/23· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-03

NSA uchylił wyrok WSA w Warszawie dotyczący uchwały Rady Miasta w sprawie odbioru odpadów komunalnych z powodu wadliwego uzasadnienia sądu pierwszej instancji.

III OSK 1929/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-25

NSA wstrzymał wykonanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości ponad 442 tys. zł za usunięcie drzew, uznając, że jej egzekucja mogłaby zagrozić sytuacji życiowej i majątkowej rodziny skarżącego.

I CSK 1323/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-25

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną w sprawie podziału majątku wspólnego z powodu niedopuszczalnej wartości przedmiotu zaskarżenia.

I CSK 106/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-17

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej od wyroku zasądzającego karę umowną, uznając, że brak określenia maksymalnej wysokości kary umownej za zwłokę nie powoduje jej nieważności.

III OSK 1682/24· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-03

NSA oddalił skargę kasacyjną Rady Miejskiej w Kępicach, potwierdzając, że uchwała ustalająca diety radnych jest aktem prawa miejscowego i jej brak publikacji w dzienniku urzędowym skutkuje nieważnością.

III OSK 799/24· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-03

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Rady Gminy, potwierdzając, że uchwała ustalająca diety radnych jest aktem prawa miejscowego i wymaga publikacji w dzienniku urzędowym.

III OSK 529/23· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-30

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając nieważność postępowania z powodu naruszenia prawa strony do obrony w związku z wadliwym zawiadomieniem o terminie rozprawy.

IV P 899/25· Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu· 2026-01-23

Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki wynagrodzenie za pracę wraz z odsetkami, oddalając powództwo w pozostałej części, uznając przepisy ustaw okołobudżetowych za niezgodne z Konstytucją RP w zakresie ustalania wynagrodzeń sędziów.

Zobacz wszystkie 6821 orzeczeń →

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 91 ?

Wypróbuj Lexedit Research