Art. 907 KPCKodeks postępowania cywilnego

Sąd Rejonowy w Koninie podwyższył rentę należną powodowi z tytułu wypadku komunikacyjnego z 1500 zł do 1581 zł miesięcznie, uwzględniając inflację i utratę zdolności do pracy.

Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego ubezpieczyciela, potwierdzając prawo powoda do podwyższonej renty wyrównawczej po wypadku komunikacyjnym, uwzględniając jego hipotetyczne zarobki jako górnika.

Sąd uchylił obowiązek wypłaty renty wyrównawczej, uznając brak szkody po stronie pozwanego w związku z przyznaniem mu emerytury.

Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego, utrzymując w mocy wyrok Sądu Rejonowego podwyższający rentę miesięczną powódki z powodu zmiany jej sytuacji życiowej i wzrostu kosztów leczenia w USA.

Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda w sprawie o podwyższenie renty wyrównawczej, uznając, że jej wysokość powinna być ustalana na podstawie potencjalnej emerytury górniczej, a nie zarobków porównawczych.

Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego ubezpieczyciela, utrzymując w mocy wyrok zasądzający zadośćuczynienie i podwyższoną rentę dla rodziny zmarłego w wypadku.

Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanej spółki, utrzymując w mocy wyrok zasądzający odszkodowanie za mniejszą liczbę przyznanych akcji pracowniczych po wypadku przy pracy.

Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego i zasądził na rzecz powoda zwrot kosztów zastępstwa procesowego za II instancję w sprawie o podwyższenie renty wyrównawczej.

Sąd Najwyższy oddalił kasację powoda, potwierdzając, że renta wyrównawcza powinna uwzględniać wynagrodzenie, które pracownik może uzyskać wykorzystując ograniczoną zdolność do pracy, a roszczenie o rentę uległo przedawnieniu.