Art. 44_1 KPCKodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy odmówił wyznaczenia sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów, wskazując, że wniosek taki powinien złożyć sąd przełożony, a nie sąd niższej instancji.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu równorzędnego, uznając, że zarzuty powódki dotyczące stronniczości Sądu Okręgowego w Zamościu nie są uzasadnione.

Sąd Najwyższy odmówił wyznaczenia innego sądu równorzędnego, uznając, że samo złożenie przez wszystkich sędziów żądań wyłączenia nie stanowi przeszkody do rozpoznania sprawy w rozumieniu art. 44 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu równorzędnego, uznając, że zarzuty pozwanego dotyczące braku bezstronności sądu nie są uzasadnione.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, uznając, że nadmierne obciążenie sądu i problemy organizacyjne nie stanowią wystarczającej podstawy do zastosowania art. 44¹ § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy o ochronę dóbr osobistych innemu sądowi, uznając, że Sąd Okręgowy w Legnicy nie wykazał wystarczająco przesłanek do zastosowania art. 44¹ k.p.c.

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek spółki o przekazanie sprawy do innego sądu, wskazując, że takie uprawnienie przysługuje wyłącznie sądowi, przed którym postępowanie się toczy.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy o podwyższenie alimentów innemu sądowi, stwierdzając brak formalnego postanowienia sądu niższej instancji o wystąpieniu z takim wnioskiem.

Sąd Najwyższy odmówił wyznaczenia innego sądu do rozpoznania sprawy, w której powódka została referendarzem sądowym w sądzie prowadzącym postępowanie, uznając, że przepisy o wyłączeniu sędziego są wystarczające do zapewnienia bezstronności.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą renty z tytułu niezdolności do pracy z Sądu Okręgowego w Łodzi do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.