Art. 26 KPCKodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do Sądu Apelacyjnego w Łodzi, powołując się na wyrok TSUE dotyczący niezależności sądów.

Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie kasacyjne na skutek skargi kasacyjnej z powodu braku dalszych przesłanek do prowadzenia sprawy.

Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie kasacyjne z powodu śmierci jednej ze stron.

Sąd zwrócił pozew z powodu niespełnienia wymogów formalnych i braku usunięcia braków w wyznaczonym terminie.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Zielonej Górze jako właściwy do rozpoznania sprawy o ustalenie i zapłatę, zgodnie z art. 45 k.p.c.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Częstochowie jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, zgodnie z art. 45 § 1 kpc.

Sąd Okręgowy uchylił postanowienie o odrzuceniu pozwu z powodu braku jurysdykcji, uznając, że sąd pierwszej instancji nie mógł zignorować możliwości ustanowienia jurysdykcji przez wdanie się pozwanego w spór, nawet przy istnieniu umowy prorogacyjnej.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Krakowie jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Poznaniu jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód.

Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie kasacyjne i wezwał syndyka masy upadłości jednego z powodów do udziału w sprawie.