Art. 88 § 1. Kto, będąc obowiązany do osobistego stawienia się ( art. 51), mimo prawidłowego wezwania nie stawił się bez uzasadnionej przyczyny jako świadek lub biegły albo bezzasadnie odmówił złożenia zeznania, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin albo udziału w innej czynności urzędowej, może być ukarany przez organ przeprowadzający dowód grzywną do 50 zł, a w razie ponownego niezastosowania się do wezwania - grzywną do 200 zł. Na postanowienie o ukaraniu grzywną służy zażalenie.
§ 2. Organ, który nałożył karę grzywny, może na wniosek ukaranego, złożony w ciągu siedmiu dni od daty otrzymania zawiadomienia o ukaraniu, uznać za usprawiedliwioną nieobecność lub odmowę zeznania, wydania opinii albo okazania przedmiotu oględzin i zwolnić od kary grzywny. Na odmowę zwolnienia od kary służy zażalenie.
§ 3. Ukaranie grzywną nie wyklucza możności zastosowania do opornego świadka środków przymusu przewidzianych w przepisach szczególnych.
WSA w Warszawie oddalił skargę na postanowienie o nałożeniu kary grzywny za odmowę okazania przedmiotu oględzin nieruchomości, uznając, że przepis art. 88 § 1 KPA pozwala na ukaranie za odmowę okazania, a nie tylko za niestawiennictwo.
NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą podatku VAT, uznając, że skarżący nie wykazał należytej staranności przy transakcjach z V. sp. z o.o., która okazała się ogniwem w łańcuchu fikcyjnych zdarzeń gospodarczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia o nałożeniu grzywny na biegłego, uznając, że nie można go ukarać za niewydanie opinii uzupełniającej, gdy nie posiadał wymaganych kompetencji.
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do doręczenia postanowienia, uznając, że wniosek nie dotyczył zdarzenia ograniczonego terminem procesowym.
NSA uchylił wyrok WSA i decyzję SKO, uznając, że organ odwoławczy niezasadnie zastosował art. 138 § 2 KPA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, zamiast uzupełnić postępowanie dowodowe we własnym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę studenta na decyzję odmawiającą przyznania stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości, uznając, że nie spełnił on kryteriów samodzielności finansowej ze względu na zbyt niski dochód z najmu.
WSA w Gdańsku odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uznając, że upłynął już rok od uchybienia terminu, a sytuacja strony nie była wyjątkowa.
NSA uchylił wyrok WSA i postanowienia organów nadzoru budowlanego, uznając, że postępowanie egzekucyjne powinno być prowadzone w oparciu o ustawę o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a nie przepisy KPA.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną rolnika w sprawie odmowy przyznania płatności rolnych z powodu znaczącej różnicy między zadeklarowaną a faktycznie stwierdzoną powierzchnią upraw.
NSA oddalił skargę kasacyjną rolniczki, uznając, że sztucznie stworzyła warunki do uzyskania płatności unijnych, a jej deklarowany plon pomidorów był nieproporcjonalnie niski.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 88 KPA?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 88 § 1. Kto, będąc obowiązany do osobistego stawienia się ( art. 51), mimo prawidłowego wezwania nie stawił się bez uzasadnionej przyczyny jako świadek lub biegły albo bezzasadnie odmówił złożenia zeznania, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin albo udziału w innej czynności urzędowej, może być ukarany przez organ przeprowadzający dowód grzywną do 50 zł, a w razie ponownego niezastosowania się do wezwania - grzywną do 200 zł. Na postanowienie o ukaraniu grzywną służy zażalenie.
§ 2. Organ, który nałożył karę grzywny, może na wniosek ukaranego, złożony w ciągu siedmiu dni od daty otrzymania zawiadomienia o ukaraniu, uznać za usprawiedliwioną nieobecność lub odmowę zeznania, wydania opinii albo okazania przedmiotu oględzin i zwolnić od kary grzywny. Na odmowę zwolnienia od kary służy zażalenie.
§ 3. Ukaranie grzywną nie wyklucza możności zastosowania do opornego świadka środków przymusu przewidzianych w przepisach szczególnych.